Dat schrijft UM in een persbericht. Het onderzoeksprogramma naar 3D-bioprinten is volgens de universiteit de grootste in Europa. In het programma werkt UM samen met chemie- en biotechnologieconcern DSM, kennisorganisatie TNO, de Provincie Limburg en Brightlands Materials Center (BMC).
Duurzame zorgtechnologie
Doel van het project is om een aantal uitdagingen in de wereld van 3D-printen en bioprinten aan te pakken. Zo wil het consortium de uitdagingen omzetten tot oplossingen die duurzame toepassingen mogelijk maken in ziekenhuizen en zorginstellingen.
“Wij willen skeletachtige toepassingen in het programma klinisch testen en een eerst functionerend prototype voor hart- en nierregeneratie produceren dat aan een pre-klinische evaluatie kan worden onderworpen”, zegt Lorenzo Moroni, wetenschapper aan de UM, in het persbericht.“Dit stelt ons ook in staat om nieuwe bioactieve materialen te maken voor skelet-, hart- of nier regeneratie.”
Bij regeneratieve geneeskunde worden beschadigde cellen, weefsels en organen volledig hersteld.
Zelfherstellend kraakbeen
Voor de ontwikkeling van biomedische materialen opende het Chemelot Institute for Science & Technology (InSciTe) in 2015 een biomedische faciliteit in de Brightlands Camelot Campus in Sittard-Geelen. In dit laboratorium werken onder andere UM, Maastricht UMC+ en de Technische Universiteit Eindhoven (TU/e) aan de ontwikkeling van biomedische materialen voor nieuwe bloedvaten en materialen waarmee kraakbeen zichzelf kan herstellen.
Bron: Universiteit Maastricht | Foto: Army Medicine via Flickr, Creative Commons (Cropped by DuurzaamBedrijfsleven)
