Redactie DuurzaamBedrijfsleven.nl 23 november 2012, 13:14

Harde hand nodig voor Nederlands klimaatbeleid

Om effectiever klimaatbeleid te voeren moet de overheid meer daadkracht tonen. Regulering werkt beter dan subsidies en convenanten.

Windmillsz e1353670175377

Dan kan geconcludeerd worden uit een rapport over de kosten en effecten van Nederlands klimaat- en energiebeleid vanaf 1999. Uitvoerder van het onderzoek CE Delft houdt zich bezig met milieu- en duurzaamheidsvraagstukken en werkte in opdracht van de Tweede Kamer.

Uit de evaluatie blijkt dat het moeilijk te bepalen is welk milieubeleid het beste werkt omdat milieubesluiten amper systematisch geëvalueerd worden.

Missende prikkel om energie te besparen

Energiebesparing blijkt de beste vorm van klimaatbeleid, onder andere omdat duurdere milieumaatregelen daarmee minder snel nodig zijn. Het vergroten van het aandeel van duurzame energie en het bijmengen van biobrandstof in benzine kost namelijk meer dan verwacht, blijkt uit het rapport.

De overheid toont echter een gebrek aan daadkracht als het gaat om stimulering van energiebesparing in de industrie. De overheid hindert de prikkel om zuinig met energie om te gaan door grootverbruikers korting op energieverbruik te geven. Het gevolg ervan was dat de besparing gemiddeld slechts 0,5 procent was, terwijl bij business-as-usual eigenlijk al ten minste 0,8 procent energie bespaard zou zijn.

Kosten CO2-reductie

Toen Nederland rond de eeuwwisseling voor het eerst serieus klimaatbeleid begon te ontwikkelen kostte het tussen de 44 en 100 euro om één ton CO2-uitstoot te voorkomen, blijkt uit het rapport. Dat bedrag werd iets lager wanneer ook de andere voordelen van milieubeleid mee worden gerekend: minder verzuring, minder fijnstof en andere luchtvervuiling. In de eerste jaren van klimaatbeleid was er sprake de CO2-reductie van 2,3 megaton per jaar, in de jaren erna zakte dit tot ongeveer 2,1 megaton per jaar.

Door de traagheid van de overheid is die prijs echter scherp gestegen. Uit een evaluatie in 2005 bleek dat €9 mrd aan investeringen nodig was om de gewenste emissiereductie te behalen. Met andere woorden zo’n 780 euro per vermeden ton CO2. In plaats van die benodigde investering heeft de Nederlandse overheid sinds 2003 zo’n €1 mrd tot €1,5 mrd besteed aan milieubeleid.

Dwingende maatregelen nodig

Om effectiever klimaatbeleid mogelijk te maken stelt CE Delft dat dwingende maatregelen veel effectiever zijn dan een zachte hand. Het onderzoeksbureau pleit voor heffingen en reguleringen in plaats van subtiele stimuleringen zoals convenanten en subsidies. Subsidies zijn alleen effectief in de aanloopfase naar een nieuwe techniek, om innovatie te stimuleren en om te helpen bij marktintroductie.

Overheidscampagnes om het gedrag van burgers te beïnvloeden hebben ook maar weinig effect. Een bescheiden uitzondering vormt de campagne over ‘Het Nieuwe Rijden’ waarin brandstofbesparende maatregelen werden gepromoot zoals minder remmen en beter schakelen.

De onderzoekers merken op dat brandstofaccijnzen verder wel degelijk tot een daling van het verbruik kunnen leiden.

Bron: NRC

Foto: Nietnagel

 

EU klaar om klimaattop in Doha te leiden

trong> In de aanloop naar de internationale VN-klimaattop die volgende week start in Doha, Qatar, worden de contouren van het onderhandelingsspel langzaam zichtbaar. Tien dagen lang zal er vergaderd worden over een nieuw Kyoto-verdrag. Hoe de mondiale CO2-uitstoot terugdrongen kan worden is daarbij hét grote onderwerp. Europa reikt de hand Europa is ambitieus. Met een krappe meerderheid is er een resolutie door het Europese Parlement gekomen die roept voor 2020 de CO2-uitstoot met 30 procent terug te dringen ten opzichte van 2005. Volgens het oude plan was dat 20 procent. Hiermee reikt de EU zijn hand uit naar landen als China, die zich pas willen inspannen als meer ontwikkelde landen een tandje bijzetten. “Het is in het eigen belang van Europa om een CO2-reductie van 30 procent na te streven, zodat er duurzame groei, extra banen en verminderde afhankelijkheid van energie-import wordt gecreëerd,” staat in de net aangenomen resolutie. “Hoog tijd” Groot-Brittannië, Duitsland, Frankrijk en Denemarken vinden dat de EU zijn verantwoordelijkheid moet nemen. De EU heeft zichzelf als doel gesteld om de klimaatverandering te beperkten tot 2 graden Celsius. Volgens een VN-rapport dat woensdag verscheen schieten de huidige maatregelen wereldwijd flink te kort. Het uitbreiden van het Emission Trade System (ETS) naar de scheepvaart en vliegverkeer is een optie. Het ETS is een marktmechanisme waardoor bedrijven betalen voor hun CO2-uitstoot. Mathiass Groote, voorzitter van de Europese Milieucommissie, zei dat het “hoog tijd” werd. “Als we doorgaan op de normale voet, zal het onherstelbare schade opleveren.” Tegengeluiden Niet iedereen is tevreden. Polen is tegen ambitieuzere doelstellingen om soortgelijke redenen als China. Het voormalige Oostblokland is bang dat verdergaande maatregelen zijn opkomende economie beschadigd. Ook China is daar bang voor.  De Volksrepubliek vindt dat klimaatambities in lijn moeten liggen met het bruto binnenlands product. China wil eerst zijn economie laten groeien. Het Aziatische land wil zijn uitstoot pas verlagen als het BNP per inwoner is opgelopen tot zo’n $20.000 (€16.000), het vijfvoudige van de situatie nu. China trekt daarmee zijn eigen plan. De Chinese afgevaardigde, Xie Zhenhua, liet vooraf aan de onderhandelingen in Doha weten dat “China hoe dan ook actieve maatregelen zal gaan nemen in eigen land, ook als de onderhandelingen niet vruchtbaar blijken te zijn.” Bron: Businessgreen Foto: Cherry