De oude wijnboerderij Parducci had zijn beste dagen gekend. De samenstelling van de wijnen was ontregeld door de op aardolie gebaseerde pesticiden. Afvalwater vervuild door zuurstof afbrekende suikers stroomde in een cabernet kleurige vijver, bedekt met schuim. Ondanks deze uitdagingen kochten de gebroeders Thornhill de wijnmakerij.
Duurzame ontwikkelingen
Acht jaar later, in 2010, staat op dezelfde plek de groenste wijnboerderij van Californië. Alle elektriciteit is afkomstig van zonne- of windenergie. Op aardolie gebaseerde meststoffen zijn vervangen door natuurlijke bodemverbeteraars, zoals mest en afgedankte duivenpitten die de wijngaard voeden.
Wijn etiketten zijn gemaakt van 100 procent postconsumptie gerecycled papier, dozen zijn gemaakt van gerecycled, chloorvrij karton en de soorten inkt zijn op soja- of waterbasis.
In plaats van bespuiting tegen bladluizen, plantte Tim Thornhill rijen van wilde bloemen tussen de wijngaarden om een habitat aan luis-etende insecten te geven. Om de knaagdieren bevolking laag te houden, bouwde hij uilendozen.
Daarnaast rijden de landbouwmachines en bedrijfsvoertuigen enkel op biodiesel.
Van afvalvijver naar leefgebied
Indrukwekkend op het onroerend goed zijn het vogelreservaat en het waterrijke gebied.
Het afvalwater had een hoog suikergehalte, wat leidde tot uitputting van de beschikbare zuurstof in het water. Om de suikers in het afvalwater te verminderen, moest het water belucht worden. Thornhill bedacht een slimme oplossing en gebruikte hiervoor een constructie van watervallen, filters en zwaartekracht die hij maakte uit wijnvat rekken.
Door het opschonen van de vijver is het gebied uitgegroeid tot een toevluchtsoord voor onder andere zilverreigers, eenden en schildpadden.
Thornhill is zelf meer dan tevreden over zijn wijnmakerij waar gecertificeerde biologische wijnen uit voort komen. “Er is waarschijnlijk geen mooiere plaats waar je van een Pinot Noir kunt genieten dan de plek die ooit een stinkende afvalvijver was.”
Bron: One Earth
Foto: Niall Kennedy
