Jeroen de Boer
03 juli 2026, 11:01

Opmerkelijk: Nederlandse scaleup legt 10 keer zo veel CO2 vast met nieuwe generatie cementvervanger

De Nederlandse scaleup Paebbl heeft een flinke sprong gemaakt met zijn vervangende product voor klassiek cement. Dat legt nu tien keer zo veel CO2 vast als de eerste generatie.

paebbl | Credits: Peabbl

Het duurzame materialenbedrijf Paebbl heeft zijn cementvervanger radicaal weten te verbeteren.  De Rotterdamse scaleup heeft een product ontwikkeld dat Portland-cement deels kan vervangen en daarbij CO2 vastlegt, ofwel een ‘netto negatieve’ CO2-uitstoot heeft.

De productie van cement voor de bouw is wereldwijd nog altijd een belangrijke oorzaak van CO2-uitstoot. De hamvraag voor de industrie is hoe snel innovaties worden opgeschaald om die uitstoot terug te dringen.

Paebbl maakte eind juni bekend dat zijn nieuwe formule (‘Rebond 300’) tot 30 procent van de klassieke cementvormen kan vervangen in een betonmix met behoud van kwaliteit. Dat laatste is van groot belang voor bouwbedrijven, die aan strenge standaarden moeten voldoen.

Opmerkelijk

Soms stuit je als redactie op nieuws waarbij een wenkbrauw omhoog schiet. Die ene vreemde innovatie, een onverwacht effect van klimaatverandering of een staaltje menselijke onhandigheid. Opmerkelijk dus. In deze rubriek deelt Change Inc. bijzondere vondsten en ontwikkelingen.

Traditioneel cement wordt gemaakt door kalksteen te vermalen en vervolgens te verhitten op temperaturen van ongeveer 1.450 graden Celsius. Dat levert klinker op, een poederachtig bindmiddel. Door klinker te mengen met een paar procent gips ontstaat cement. Via menging met zand, grind en water krijg je beton.

Bij dat proces komt er veel CO2 in de atmosfeer terecht. Dat komt deels door het gebruik van fossiele brandstoffen (zoals steenkool) voor cementovens, en anderzijds door chemische reacties bij het verhitten van de kalksteen. Gemiddeld genomen levert de productie van een kilo cement ongeveer 0,6 kilo CO2-uitstoot op.

Cement dat CO2 vastlegt en daarmee opslaat in gebouwen

Paebbl heeft een product ontwikkeld dat gebaseerd is op versnelde nabootsing van natuurlijke processen, waarbij kalkachtig gesteente CO2 juist opneemt. De basis wordt gevormd door magnesium- en calciumhoudende mineralen, waaraan Paebbl CO2 toevoegt. Dat kan bijvoorbeeld CO2 zijn die wordt afgevangen bij fabrieken, of met filterinstallaties uit de lucht wordt gehaald (direct air capture).

Dat levert een supplement op dat cement deels kan vervangen als onderdeel van een betonmix. Het nieuwe Rebond 300-product heeft een negatieve CO2-voetafdruk, waarbij per kilo product bijna 0,15 kilo CO2 wordt vastgelegd. Bij toevoeging aan een betonmix kan dat de CO2-voetafdruk van beton tot 40 procent verlagen.

De CO2-opnamecapaciteit van het nieuwe product is officieel bevestigd in een zogenoemde Environmental Product Declaration (EPD). Per saldo heeft Paebbl hiermee een ruim 10 keer zo hoge CO2-vastlegging gerealiseerd, vergeleken met de eerste generatie van de cementvervanger. Als extraatje heeft Paebbl zijn product een lichtere kleuring gegeven om de esthetische mogelijkheden voor architecten te vergroten.

Lees ook:

Grafiek: Nederland stuurt jaarlijks voor miljoenen aan lithium naar... China

Europa wil meer grip krijgen op kritieke grondstoffen voor de productie van onder meer windmolens, batterijen en warmtepompen. Maar hoewel de roep om het beperken van de afhankelijkheid van kritieke grondstoffen uit (vooral) China steeds luider klinkt, verdwijnen jaarlijks duizenden tonnen waardevolle batterijgrondstoffen uit de Europese economie.Alleen al aan lithium verliest Nederland jaarlijks naar schatting 40 miljoen euro aan waarde door export van afgedankte batterijen, blijkt uit nieuw onderzoek van de Nederlandse Vereniging Circulaire Economie (NVCE). Lithium zou hier juist goed gebruikt kunnen worden om nieuwe batterijen te produceren. Duizenden tonnen lithium in restafval of export Vorig jaar verloor Nederland 2.471 ton lithium. Dat komt deels door gebrekkige inzameling; iets meer dan de helft van de elektronica waarin lithium was verwerkt, belandde bij het restafval. De rest werd geëxporteerd naar niet-OESO-landen, en dan met name China.De NVCE verwacht dat de lithiumverliezen − ondanks een aankomend Europees exportverbod op onbehandelde shredderproducten van batterijen − zullen stijgen tot meer dan 11.000 ton in 2035. En elke ton lithium die niet wordt herwonnen, moet via import worden aangevuld, stelt de NVCE.(function(){function e(){window.addEventListener(`message`,function(e){if(e.data[`datawrapper-height`]!==void 0){var t=document.querySelectorAll(`iframe`);for(var n in e.data[`datawrapper-height`])for(var r=0,i;i=t[r];r++)if(i.contentWindow===e.source){var a=e.data[`datawrapper-height`][n]+`px`;i.style.height=a}}})}e()})(); Nederland vernietigt jaarlijks miljoenen euro's Kritieke grondstoffen zoals lithium zijn onmisbaar voor de productie van onder meer (thuis)batterijen en accu's voor elektrische auto's. Ze zijn dan ook van grote economische én maatschappelijke waarde. In 2025 was de marktwaarde van de verloren gegane lithium ongeveer 40 miljoen euro. Dat bedrag stijgt de komende jaren tot naar verwachting zo'n 180 miljoen euro per jaar tegen 2035.(function(){function e(){window.addEventListener(`message`,function(e){if(e.data[`datawrapper-height`]!==void 0){var t=document.querySelectorAll(`iframe`);for(var n in e.data[`datawrapper-height`])for(var r=0,i;i=t[r];r++)if(i.contentWindow===e.source){var a=e.data[`datawrapper-height`][n]+`px`;i.style.height=a}}})}e()})();Het probleem is niet zozeer dat de metalen technisch niet teruggewonnen kunnen worden, benadrukt de NVCE. Hoewel de verwerkingscapaciteit in Nederland relatief beperkt is, zou er wel meer gerecycled kunnen worden als alle batterijen netjes werden ingeleverd,.Dat gebeurt nu niet. De zogenoemde uitgebreide producentenverantwoordelijkheid voor batterijen werkt daarom alleen als financiële prikkels, inzameling en handhaving goed zijn ingericht, aldus de branchevereniging. Basismetalen vaak wel gerecycled Een nieuw rapport van ABN Amro bevestigt dat Europese doelen voor meer onafhankelijkheid op het gebied van kritieke metalen nog vrij ver uit zicht zijn. Zo wil Europa in 2030 minstens 25 procent van de gebruikte kritieke materialen recyclen, terwijl dat nu pas op 12 procent ligt.Voor basismetalen als koper, aluminium, nikkel en kobalt liggen de recyclingspercentages vrij hoog, maar dat geldt niet voor kritieke grondstoffen zoals lithium. Lees ook:In de strijd om kritieke grondstoffen wordt circulariteit een geopolitiek wapen: deze Nederlandse bedrijven lopen voorop China’s greep op kritieke grondstoffen bedreigt de wereldwijde energiezekerheid 'Europa is aan de late kant, maar recente ontwikkelingen stemmen hoopvol over circulaire economie'