Jeroen de Boer
22 september 2026, 15:00

Grafiek: windmolens op de Noordzee moeten over 15 jaar meer elektriciteit leveren dan zonne-energie

De nieuwe versie van het Nationaal Plan Energiesysteem laat zien dat wind op zee de komende vijftien jaar de snelste groeier is bij  CO2-arme elektriciteit. Ook zet het kabinet-Jetten in op sterke groei van kernenergie.

wind op zee Nederland 2040 kernenergie zonne-energie | Credits: Unsplash.com / James Whately / Unsplash.com

Wereldwijd is zonne-energie veruit de snelst groeiende bron van hernieuwbare energie. De afgelopen twaalf jaar was elke drie jaar sprake van een verdubbeling van de elektriciteitsproductie uit zonnepanelen. Ook in Nederland is zonne-energie lange tijd hard gegroeid, maar in de periode tot 2040 ligt de grootste ambitie bij wind op zee.

Op Prinsjesdag bracht het kabinet-Jetten een nieuwe versie van het Nationaal Plan Energiesysteem (NPE) naar buiten. Daarin staan aangepaste prognoses voor de groei van hernieuwbare energie en kernenergie die tot 2040 lopen.

Voor wind op zee was eerder sprake van een doel van 40 gigawatt aan vermogen, maar in het rapport van afgelopen week is de toon voorzichtiger. Het kabinet spreekt van een richtwaarde van 30 gigawatt in 2040, en tegelijkertijd een ‘verkenning doorgroei naar 40 gigawatt rond 2040.’

Forse groei bij wind op zee en kernenergie

Als je uitgaat van minimaal 30 gigawatt aan vermogen voor windparken op zee over vijftien jaar, betekent dat nog steeds zeer sterke groei.

Dat wordt duidelijk als je de huidige capaciteit voor respectievelijk wind op zee, wind op land, zonne-energie en kernenergie afzet tegen de doelen uit het NPE.

In de grafiek hieronder is dat weergegeven. Voor doelen waarvoor een bandbreedte wordt gehanteerd, hebben we de middenwaarde genomen. Bij zonne-energie mikt het kabinet bijvoorbeeld op 75 tot 95 gigawatt aan vermogen in 2040. In de grafiek is dat als 85 gigawatt weergegeven.

Het totale vermogen van wind, zon en kernenergie in Nederland kan de komende vijftien jaar ruim drie keer zo groot worden en boven de 130 gigawatt uitkomen.

Opvallend hierbij is dat wind op zee en kernenergie beide ruim 6 keer zo groot worden. Al betekent dit voor kernenergie dan een vermogen van circa 3,2 gigawatt in 2040 en voor wind op zee ongeveer het tienvoudige daarvan.

Het vermogen van zonnepanelen wordt bijna drie keer zo groot, terwijl wind op land bijna verdubbelt.

Grafiek van de week

Voor de transitie naar een duurzame economie is meer nodig dan alleen rationele argumenten. Maar cijfers zeggen wél heel veel. In een wereld waarin je wordt overspoeld met informatie is het vaak lastig om te bepalen wat echt belangrijk is. In de rubriek ‘Grafiek van de week‘ licht Change Inc. op een visuele manier een onderwerp uit dat substantiële impact heeft op duurzame transities.

Vermogen duurzame energie versus productie elektriciteit

Per energiebron zijn er sterke verschillen tussen de elektriciteitsopbrengst van het vermogen. Zo geldt voor de kerncentrale in Borssele dat die afgelopen jaar met een vermogen van iets minder dan een halve gigawatt in totaal 3,7 terawattuur aan stroom produceerde. Dus de verhouding ligt hier op een jaarproductie van stroom die ongeveer 7,5 keer het vermogen bedraagt (in terawattuur per gigawatt).

Voor zonnepanelen leverde het opgestelde vermogen van 29 gigawatt afgelopen jaar een stroomproductie van ongeveer 26 terawattuur. Dus een factor van ongeveer 0,9. Bij wind op zee en wind op land is deze factor respectievelijk 3,4, en 2,4 over 2025.

Meeste duurzame stroom uit wind op zee en zonne-energie

Als je dit principe toepast op de prognoses voor het opgestelde vermogen per energiebron in 2040, kan de totale elektriciteitsproductie van wind, zon en kernenergie ongeveer vier keer zo groot worden. In de onderstaande grafiek is dit per bron uitgesplitst.

De schatting voor de elektriciteitsproductie in 2040 is niet heel precies, want die kan per jaar uiteraard schommelen. Dat hangt onder meer af van het aantal zon- en winduren en bijvoorbeeld het onderhoud van kerncentrales. Maar de cijfers in de grafiek geven wel een indicatie van de orde van grootte.

Te zien is dat zonnepanelen in 2025, met een productie van 26 terawattuur, de meeste CO2-arme elektriciteit leverden. De nummer twee was wind op land, op de voet gevolgd door wind op zee. Kernenergie zat daar ver achter.

Als de huidige prognoses voor 2040 uitkomen, is wind op zee tegen die tijd de grootste leverancier van CO2-arme elektriciteit in Nederland (ruim 100 terawattuur op jaarbasis).

Zonne-energie staat dan op de tweede plaats, gevolgd door wind op land en kernenergie. Dit betekent overigens wel dat kernenergie over vijftien jaar ongeveer evenveel elektriciteit levert in een jaar als zonnepanelen nu doen.

Lees ook:

 

Duurzaam denimmerk Mud Jeans maakt doorstart met mode-ondernemer als nieuwe eigenaar

Witte rook voor Mud Jeans. Het deze zomer failliet verklaarde denimmerk maakt een doorstart onder aandeelhouders N5 Holding, het bedrijf van mode-ondernemer Nick de Ronde Bresser, en Horizon Capital.De nieuwe eigenaren betaalden in totaal 255.000 euro voor Mud Jeans: 120.000 voor de merkrechten, 75.000 euro voor de voorraden, 30.000 euro voor de domeinnamen en 30.000 euro voor de goodwill. Dat blijkt uit het eerste faillissementsverslag van curator Jurgen van den Heuvel.De deal werd op 11 september gesloten. Sindsdien heeft De Ronde Bresser vaart gemaakt; de website is inmiddels weer in de lucht. ‘Mud is back, built better’, staat er op de homepage. Schuldenlast zorgde voor problemen Die haast is te begrijpen, zo aan de start van het voor de mode-industrie belangrijke herfst- en winterseizoen. De afgelopen maanden waren moeizaam voor Mud Jeans: door het warme weer was de vraag naar jeans lager dan voorzien, aldus de curator.Het was niet de enige tegenvaller. Een belangrijke afnemer betaalde te laat, daarnaast werd Mud Jeans geconfronteerd met ‘onverwachte naheffingen’ voor verzekeringen en pensioenen. Ook de schuldenlast drukte zwaar op het bedrijf. ABN Amro had een vordering van ruim 430.000 euro bij Mud Jeans ingediend, blijkt uit de documenten.In totaal hadden de schuldeisers zo’n 2,8 miljoen euro aan vorderingen uitstaan. De meesten moeten hun verlies nemen, want de bank heeft een sterkere positie om bij de doorstart nog een deel van van zijn vordering terug te krijgen. Nieuwe marketingstrategie Mud Jeans Alles bij elkaar waren de oude financiële lasten  te veel voor de worstelende denimmaker, die al twee jaar op rij verlies draaide. Mud Jeans realiseerde in 2023 een omzet van ongeveer 2,5 miljoen euro, maar dook voor ruim 950.000 euro in het rood. Een jaar later was de omzet teruggezakt naar 2,2 miljoen euro en het verlies opgelopen naar ruim 1 miljoen euro.Het denimbedrijf heeft geprobeerd het tij te keren. In 2025 ging de organisatie op de schop en werd van vijf van de vijftien medewerkers afscheid genomen. Na die reorganisatie wilde het merk in 2026 een nieuwe start maken met een nieuwe ceo, Dion Vijgeboom. Hij zette het mes in de collectie en het aantal landen waar het merk actief was, en introduceerde een nieuwe marketingstrategie.De kern: meer focus op het product, minder op het groene verhaal erachter. Dat verhaal begon in 2012, het jaar dat ondernemer Bert van Son Mud Jeans oprichtte met het doel om het meest populaire kledingstuk ter wereld – de spijkerbroek – circulair te maken. Van Son wilde laten zien dat het kon: oude jeans gebruiken als grondstof voor nieuwe broeken, en dat op grote schaal. Spijkerbroeken van afgedankte jeans Dat lukte deels. Met hogeschool Saxion ontwikkelde Mud Jeans een broek die volledig van afgedankt textiel is gemaakt, maar de technologie was nog niet op commerciële schaal toepasbaar. Wel verwerkte Mud al textielafval in zijn jeans: die bestonden voor 20 tot 55 procent uit textielafval, aangevuld met biologisch katoen.Ook een poging om aanvullende financiering aan te trekken – Mud Jeans startte kort voor het faillissement met een crowdfunding met de bedoeling 300.000 euro op te halen – leidde niet tot het ‘gewenste resultaat’.Uiteindelijk restte het bedrijf geen andere optie dan het eigen faillissement aan te vragen. Dat werd begin augustus uitgesproken. Vijgeboom zal niet betrokken zijn bij de doorstart. De Ronde Bresser krijgt als nieuwe ceo de dagelijkse leiding. Ook oprichter Van Son keert terug; hij wordt verantwoordelijk voor de ‘merkbeleving en missie van het merk’ en de wholesale.Voor Nick de Ronde Bresser is Mud Jeans niet het eerste merk dat hij nieuw leven in wil blazen. Vorige zomer nam hij de activa over van het failliete schoenenbedrijf Van Lier. Dat ging onder zijn leiding in afgeslankte vorm verder: als online verkoper en leverancier aan bestaande retailers, zonder eigen winkels.De Ronde Bresser redde in 2018 ook kledingmerk Gsus uit een faillissement, al is daar sindsdien weinig meer van vernomen. Zijn eerste modeavontuur was bij de start wel een schot in de roos:De Ronde Bresser was dertien jaar geleden een van de oprichters van het kleurrijke gympenmerk Mipacha, dat meerdere eigen winkels en een kantoor in New York opende en zelfs een tijdje bij de Amerikaanse modeketen Urban Outfitters verkrijgbaar was.Dat kantoor en de eigen winkels van het merk zijn inmiddels gesloten, maar de webshop draait volgens de ondernemer nog steeds goed.Dit artikel verscheen eerder op MT/Sprout Lees ook:Een duurzame modesector volgens Remake Society: 'In een circulaire economie zorg je goed voor materialen én voor mensen' Bob Hendrikx over zijn doodskisten van mycelium: 'Ik ben vanuit de paddenstoel gaan denken' Voormalig inkoopdirecteur gooide het roer om en helpt nu industrie verduurzamen: 'Bewustwording leidt niet altijd tot actie'