Expertredactie Change Inc. 19 november 2026, 12:28

Van pionier naar volwassen impactbedrijf: dit is het ondernemersverhaal achter Trashure Taarten en Kari’s Crackers

Negen jaar geleden begonnen ondernemers Jeanne van Ittersum en Patrick Roozemond allebei aan een nieuwe avontuur. Met Trashure Taarten en Kari’s Crackers wilden ze laten zien hoe je succesvol kunt ondernemen met een duurzame én sociale bedrijfsvoering.  ‘We bewijzen dat het wél kan.’

kari bakkerij 1600 | Credits: Kari's Crackers

Toen Jeanne van Ittersum in 2017 afstudeerde aan de HAS Hogeschool in de milieukunde had ze totaal geen ondernemerservaring. Wel had ze uitgevonden hoe subtiel greenwashing kan werken. Juist daardoor was ze aan de slag gegaan met de vraag: hoe zet je een bedrijf op dat van A tot Z duurzaam én sociaal is? In datzelfde jaar stelde Patrick Roozemond zich een vergelijkbare vraag. Hij had wel jaren ervaring als ondernemer en coach, maar vroeg zich ook af: hoe zou een bedrijf waar alles klopt er voor mij uitzien?

Van Ittersum startte Trashure Taarten: een Nijmeegse bakkerij die volledig plantaardig werkt en ecologische gebruikt. Daarbij worden ook reststromen verwerkt, zoals fruit en groenten die anders verloren zouden gaan. In de bakkerij worden vluchtelingen met een uitkering opgeleid tot vakmensen. ‘Onze taarten zijn vegan, maar dat was in het begin nog helemaal niet zo’n sterk verkoopargument als tegenwoordig’, vertelt ze. ‘Belangrijker was dat we konden laten zien dat ons gebak gewoon heel lekker is.’

Jeanne van Ittersum van Trashure Taarten.

Roozemond ging ook aan de slag met een voedingsproduct en noemde zijn bedrijf Kari’s Crackers. Daarmee stortte hij zich op crackers met biologische ingrediënten, grotendeels veganistisch, zonder toegevoegde suikers of gist, en eveneens bedoeld om sociale impact te maken. Want mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt krijgen bij Kari’s Crackers in het dorp Heino nabij Zwolle een werk- en leerplek, als opstapje naar een betaalde baan. ‘Ik noem het een zaak van liefde’, zegt Roozemond.

Financiering om verder op te schalen

In de eerste jaren was het voor beide ondernemers vooral ploeteren. Van Ittersum werkte naast haar eigen bedrijf nog twee dagen in het onderwijs en moest aan alle kanten bijspringen. Werkruimte huren, mensen opleiden, vervoer en logistiek regelen en klanten overtuigen. En ook Roozemond zat in een spagaat: met aan de ene kant de productontwikkeling van de crackers en de sociale begeleiding, en aan de andere kant de zakelijke aspecten van verkoop en financiering.

Na drie jaar zochten beide ondernemers, onafhankelijk van elkaar, aanvullende financiering om gestructureerder te kunnen opschalen. Van Ittersum kwam in contact met Rabo Foundation door mee te doen aan de Ignite Award voor sociaal ondernemers. Roozemond stuitte via internet op de aan Rabobank gelieerde stichting, die duurzaam en inclusief ondernemerschap ondersteunt met leningen en donaties.

Patrick Roozemand van Kari’s Crackers. | Credits: Kari’s Crackers

Zo ontmoetten ze impact finance manager Nanouk Grootendorst van Rabo Foundation. Grootendorst herinnert zich het eerste contact nog goed: ‘Bij Patrick hadden we te maken met een ervaren ondernemer, terwijl Jeanne net was afgestudeerd en nog geen ondernemerservaring had. Dat vonden we best wel spannend: wat gaan ze doen? Maar beiden hadden al zinnige stappen gezet en bruisten van het enthousiasme en een enorme drive om impact te maken.’

Sociaal rendement en indrukkwekkende bedrijfsgroei

Door als stichting met een maatschappelijke missie te opereren kan Rabo Foundation vaak net wat meer risico nemen. Dat maakt het mogelijk om met ondernemers in zee te gaan die in een fase zitten waarin banken nog terughoudend zijn om financiering te verstrekken. Grootendorst vindt het mooi om te zien hoe dit zich heeft uitbetaald in een sterk sociaal rendement én indrukkwekkende bedrijfsgroei voor zowel Trashure Taarten als Kari’s Crackers

‘We hebben beide ondernemers in 2020 voor het eerst gefinancierd. Ze begonnen allebei heel klein, op heel eenvoudige locaties. Toen ik bij Patrick kwam, was hij net voorbij de fase waarin de crackers nog met de hand werden gerold. Het mooie van de afgelopen jaren is dat je de ondernemers en hun producten samen ziet groeien. Ze maken fantastische producten. De crackers van Patrick begonnen met twee of drie smaken, terwijl er nu bij Ekoplaza een hele rij van wel twaalf smaken ligt.’

‘Bij Jeanne ging het precies zo’, zegt Grootendorst. ‘Het begon heel lokaal met verse taarten en brievenbuspost, maar inmiddels verkoopt ze zo’n tienduizend taarten per maand en telt het assortiment wel 150 artikelnummers. Dat is ontzettend knap.’

Niet meer de ondernemer van toen

De ondernemers merken dat ze door samenwerking met Rabo Foundation professioneel enorm zijn gegroeid. Van Ittersum: ‘Ik weet dat ik nog heel veel moet leren, maar ik ben in geen enkel opzicht meer de ondernemer van toen. Destijds deed ik alles zelf: van de afwas tot de verkoop en bezorging. Ik kwam nauwelijks toe aan visie, bedrijfscultuur of strategie. Nu is mijn rol totaal anders en ontwikkel ik me elke dag op strategisch vlak.’

Van Ittersum durft haar ondernemersdromen ook uit te spreken, omdat ze beseft dat ze haalbaar zijn. ‘Soms noemen mensen me nog “de taartjesmevrouw uit het keukentje”, omdat ze denken dat een idealistisch concept niet grootschalig kan slagen. Maar we bewijzen dat het wél kan.’

Voor Roozemond is het belangrijkste dat hij z’n idealisme niet is kwijtgeraakt, toen de groei van Kari’s Crackers doorzette: ‘Daarin ben ik compromisloos geworden: het gaat altijd om de mens, wat er ook gebeurt. Je moet soms afzien, want het gaat niet vanzelf. Maar ik laat die menselijke kant nooit meer los; dat is echt de vrucht van het traject dat ik heb afgelegd. Het heeft bijna zes jaar geduurd voordat we winst maakten, maar nu staat het bedrijf er heel goed voor.’

Credits: Kari’s Crackers

Boven de operatie uitstijgen en strategisch waarde toevoegen

Inmiddels zijn beide ondernemers zover dat ze als manager boven de dagelijkse operatie kunnen staan om strategisch meer waarde toe te voegen.

Van Ittersum legt uit hoe haar aanpak in de loop der jaren is veranderd: ‘Ik bouw het bedrijf niet langer om specifieke personen heen, maar zet een duidelijke structuur neer en zoek daar de juiste mensen bij. Het blijft natuurlijk een beetje zoeken naar de juiste balans, want van mijn veertien collega’s komen er elf uit de doelgroep van vluchtelingen die we een plek bieden. Maar ik ben kritischer geworden op de vraag of iemand echt de benodigde functie invult. Verder is ook het structureel meten van impact een onderdeel van onze bedrijfsvoering geworden.’

Roozemond herkent dat: ‘Sinds kort werk ik ook echt als manager. Ik hoef in de operatie zelf niks meer uit te voeren, wat heel fijn is, en daardoor ben ik nu volop bezig met aansturen en coachen. Onze grootste professionaliseringsstap was het aannemen van een specialist voor accountancy en business controlling. Dat is iemand met een corporate achtergrond die totaal anders is dan ik. Dat zorgt voor een gezonde frictie tussen het beste willen doen voor de mens en het behalen van onze norm van 10 procent winst. Wij representeren samen dat spanningsveld en dat is uiterst gezond voor de onderneming.’

Automatiseren én meer bieden voor werknemers

Professionalisering van de bedrijfsvoering betekent voor beide bedrijven ook een sterkere focus op gedeeltelijk automatisering van de dagelijkse operatie. Maar zowel Ittersum als Roozemond merken dat dit niet ten koste hoeft te gaan van de aandacht en kansen voor werknemers.

‘De Nederlandse bakkerijwereld is ingericht op grootschaligheid. Daar moet je op een gegeven moment in mee en dat betekent dat we flink investeren in automatisering en hulpmiddelen, zoals snijmachines, portioneermachines en tilliften’, zegt Van Ittersum.

‘Vroeger sneden we elke taart handmatig, maar bij honderden diepvriestaarten per dag is dat fysiek niet vol te houden. Door het zware en repetitieve handwerk te vervangen door machines, maken we het proces efficiënter. Een machine vraagt wel een investering en afbetaling, maar het levert juist mooiere kansen op voor onze medewerkers: als iemand niet meer acht uur per dag hoeft te snijden, kunnen we diegene leren opspuiten, afsmeren of decoreren. Zo blijven de leukste werkzaamheden over.’

Credits: Trashure Taarten

Roozemond ziet een vergelijkbare ontwikkeling: ‘Ik zet vol in op AI en automatisering, en tegelijkertijd vol op de mens. We automatiseren bepaalde taken volledig weg, maar daar komen altijd weer nieuwe werkplekken voor terug. Omdat we sterk groeien en een tweede locatie openen, nemen de kansen voor onze medewerkers per saldo alleen maar toe.’

Samen risico nemen

Dat Trashure Taarten en Kari’s Crackers nu beide bloeiende bedrijven zijn, zien de twee ondernemers niet als een vanzelfsprekendheid. Roozemond benadrukt: ‘Het gaat niet alleen om de financiering via Rabo Foundation. Het zit hem er vooral in dat vanaf het begin intensief is meegedacht en dat er veel vertrouwen was. Er waren immers ook genoeg redenen om het níét te doen, en het had heel makkelijk anders kunnen lopen. Door die steun voel je echt dat je onderdeel bent van iets groters.’

Ook Van Ittersum voelt vooral dankbaarheid voor de behaalde resultaten, meer nog dan trots: ‘Dit had simpelweg nooit gekund zonder mensen die het risico met ons wilden nemen. Als sociaal ondernemer probeer je mensen met een achterstand op de arbeidsmarkt te laten voelen dat zij er echt toe doen. Maar omgekeerd laten de mensen van Rabo Foundation merken dat jij als ondernemer voor hen persoonlijk telt. Dat is ongelooflijk waardevol en absoluut niet vanzelfsprekend om te ervaren.’

Kijk hier voor meer informatie over aanvragen en financiering van Rabo Foundation

Dit artikel is gemaakt door een van onze expertredacteuren in samenwerking met onze partner Rabo Foundation. Change Inc. werkt met partners die de klimaattransitie aanjagen. Zij kunnen cases presenteren waar anderen zich aan kunnen optrekken en zijn eerlijk over de uitdagingen. Niet één bedrijf is al 100 procent duurzaam, maar veel zijn onderweg. Dankzij ons partnermodel zijn onze artikelen gratis toegankelijk voor iedereen. Benieuwd naar hoe wij werken? Klik hier.

Energietransitie achter de voordeur: hoe neem je consumenten mee?

‘We komen uit een wereld waarin elektriciteit door de meeste Nederlanders niet wordt gezien als een product. Het is zoiets als de stoep: hij ligt er, je kunt ‘m gebruiken en er is al voor betaald. Dus hoe nemen we consumenten mee in een transitie waarin elektriciteit een fundamenteel andere rol krijgt?’Aan het woord is Diederik Samsom: voormalig Greenpeace-activist, PvdA-politicus, architect van de Europese Green Deal én bedenker van de Nederlandse salderingsregeling voor zonnepanelen. Samsom is één van de sprekers op het congres Solar Storage 2026, dat woensdag plaatsvond in Den Haag.Over het afschaffen van de fiscaal gunstige salderingsregeling per 1 januari 2027 maakt Samsom zich niet al te druk. Belangrijker vindt hij de vraag hoe huishoudens meegenomen kunnen worden in een wereld vol onzekerheden. Consumenten worden opgezadeld met ingewikkelde keuzes over warmtepompen, meer zelfverbruik van zonnestroom en de meerwaarde van thuisbatterijen. Plus de vraag hoe ze dat alles moeten inpassen als ze geen grotere netaansluiting kunnen krijgen. Anders omgaan met elektriciteit in huis In die nieuwe wereld spelen zaken als timing bij het opwekken en gebruiken van elektriciteit, en schommelende prijzen, een veel grotere rol. Toch heeft Samsom er vertrouwen in dat huishoudens kunnen leren om daarmee om te gaan. ‘Als er één ding is dat iedere Nederlander weet, is dat hoe je boodschappen moet doen. Dus hoe je tijdens de route door de supermarkt kunt besparen, door bijvoorbeeld lager in het schap te kijken, zodat je aan het eind toch een tientje goedkoper uit bent. Dat biedt op z'n minst een goed startpunt om anders om te gaan met elektriciteit.’Samsom is geen voorstander van al te gedetailleerde nationale regelgeving voor specifieke producten voor het verduurzamen van woningen. Hij verwijst naar het wisselende Nederlandse beleid rond verplichtingen voor warmtepompen om te illustreren dat het lastig is om een consistente aanpak te garanderen voor de langere termijn.‘Ik zou er daarom niet voor zijn om thuisbatterijen nu afhankelijk te maken van subsidies. Echt impactvolle regelgeving voor de lange termijn kan het best op Europees niveau worden doorgevoerd, met een beperkt aantal harde productvoorschriften’, aldus Samsom. ‘Dan kun je bijvoorbeeld denken aan verplichtingen voor autoproducenten om elektrische modellen standaard te voorzien van bidirectionele laadmogelijkheden. Dan kan de accu altijd een functie krijgen binnen het energiesysteem van woningen.’ Zelfverbruik van zonnestroom In een bredere discussie met algemeen directeur Wijnand van Hooff van brancheorganisatie Holland Solar en programmamanager Thomas Piessens van Techniek Nederland duikt de vraag op waar de focus moet liggen bij verduurzaming van de gebouwde omgeving – en wat daarin de rol is van batterijopslag.Piessens en Van Hooff zijn het erover eens er belangrijke opgave ligt bij het stimuleren van meer zelfverbruik van zonnestroom en in bredere zin de slimme afstemming van elektrische apparaten in woningen. ‘Voor installateurs betekent dat dat het niet meer draait om individuele producten zoals een thuisbatterij of warmtepomp. Het gaat om de beste totaaloplossing voor specifieke woonsituaties’, zegt Piessens. 'Advies op dat gebied wordt steeds belangrijker.’Piessens laat de term ‘transportschaamte’ vallen. ‘Je wilt eigenlijk dat er zo min mogelijk elektriciteit uitgewisseld hoeft te worden met het net. De duurzaamste kilowatt blijft in huis.' Dat betekent dat er voor individuele woningen en op wijkniveau slimme aansturing nodig is die zorgt voor zo veel mogelijk voor lokale productie, opslag en consumptie van elektriciteit.Dat is ook het ideaal van Samsom: ‘We praten nu over netcongestie als belemmering. Dat is het natuurlijk ook, maar ik hoop dat we onszelf over twintig jaar afvragen wat er nou zo problematisch was in 2026. Als het lukt om woonwijken zo in te richten dat zonnepanelen, warmtepompen en elektrische auto’s elkaar in evenwicht houden, wordt de capaciteit van het elektriciteitsnet vanzelf minder relevant. Je wilt bij wijze van spreken dat er in een wijk geen elektron meer in- of uitgaat.’ Inclusieve energietransitie Samsom plaatst wel een kanttekening. ‘We leven in een tijdperk van ongekend snelle technologische verandering. De meeste mensen vinden dat helemaal niet aantrekkelijk. Die ervaren dat vooral als een bedreiging. Want technologie is niet neutraal, maar maakt krachten los die de samenleving kunnen splijten. Toenemende ongelijkheid gaat dit keer niet zozeer over geld, maar vooral over een ongelijke verdeling van hoop, optimisme en perspectief. Dat vraagt om het organiseren van tegenkracht waar we met z’n allen verantwoordelijk voor zijn.’Praktisch gezien hebben ook bedrijven in de energiesector hier een maatschappelijke opdracht, vindt Samsom: ‘Natuurlijk is het makkelijker om je te richten op verduurzaming van grote huizen waar twee auto’s voor de deur staan. Maar met de diepgaande expertise die installateurs hebben, zou het mooi zijn als ze intensiever gaan samenwerken met gemeenten en woningcorporaties om te zorgen dat iedereen mee kan komen.’ Lees ook:Grafiek: Snelle opmars batterijopslag zorgt nu al voor minder uren met negatieve stroomprijzen Innovatie bij warmtepompen: 4 alternatieve oplossingen voor woningen om deels of helemaal van het gas af te gaan Einde van de salderingsregeling: dit kunnen huishoudens doen om zonne-energie slimmer te gebruiken