Jos Mans 20 maart 2025, 14:00

Minder afval, geen bomenkap: de revolutionaire vezels van Saxcell uitgelegd

Kan een oude spijkerbroek terugkeren als nieuw kledingstuk? Saxcell uit Enschede zegt van wel. Het bedrijf zet afgedankt textiel om in nieuwe vezels zonder kwaliteitsverlies. CEO Erik van der Weerd: “Binnen vijf jaar is dit de norm.” Maar zonder investeerders blijft grootschalige opschaling in Nederland vooralsnog onzeker.

Eb241016 enschede saxcell040ka Saxcell-vezels liggen al in de winkel, bijvoorbeeld in de shirts van Bever of in de vorm van handdoeken. | Credits: Saxcell

Hoe werkt de techniek?

Saxcell richt zich op vezel-tot-vezelrecycling en zet afgedankt katoen om in nieuwe textielvezels. Het proces bestaat uit twee stappen. In de eerste stap worden afgedankte katoenen stoffen verwerkt tot pulp. CEO Erik van der Weerd legt uit: “Om die vezels te maken hoeven we dus geen bomen te kappen zoals bij traditionele man-made cellulose fibers (MMCF, red.) zoals viscose en lyocell.” Vervolgens wordt de pulp via een natspinproces verwerkt tot sterke garens, de zogenaamde Saxcell-vezels. Zo worden de vezels geschikt voor hoogwaardige textielproducten.

Momenteel wordt de pulp in India verwerkt tot vezels in samenwerking met Birla Cellulose, een van de grootste producenten ter wereld. De ambitie is om deze productiefase naar Nederland te halen en hier een eigen pulpverwerkingsfabriek te bouwen.

Waarom is dit belangrijk?

De textielindustrie is een van de meest vervuilende sectoren ter wereld. Saxcell biedt een techniek die textiel opnieuw inzet zonder kwaliteitsverlies en tegelijk gigantische hoeveelheden water bespaart. Van der Weerd: “Wij creëren vezels die dezelfde kwaliteit hebben als virgin katoen en kunnen zo de afhankelijkheid van nieuw katoen verkleinen. En dat is nodig, want conventionele katoenproductie verbruikt tussen de 2.000 en 8.000 liter water per kilo, terwijl wij slechts 10 liter per kilo nodig hebben.”

Toch is de techniek geen allesomvattende oplossing. Veel fast fashion bestaat uit een mix van synthetische vezels en coatings, wat recycling ingewikkeld maakt. Saxcell werkt daarom vooral met textielstromen waarvan de samenstelling bekend is, zoals werkkleding en hoteltextiel.

Is er een markt voor?

Saxcell-vezels liggen al in de winkel, bijvoorbeeld in de Ayacucho-shirts bij Bever. Maar is de markt er klaar voor? Van der Weerd erkent dat brede acceptatie nog een uitdaging is: “Iedereen was enthousiast over de eerste pilot, maar structurele adoptie door grote partijen vergt tijd.” Het grootste obstakel? Gerecyclede vezels zijn duurder dan nieuw katoen of houtpulp, waardoor bedrijven terughoudend blijven.

Naast Bever werkt Saxcell aan uitbreiding naar bredere modecollecties. Maar voor echt grootschalige impact is er meer nodig dan een nichemarkt. Een belangrijke ontwikkeling is de invoering van digitale productpaspoorten, waarmee consumenten kunnen zien waar en hoe een kledingstuk is gemaakt. Van der Weerd: “De Ayacucho-shirts bij Bever hebben nu al zo’n productpaspoort, toegankelijk via een QR-code dat in het label is verwerkt.” Dit soort transparantie resulteert in het creëren van bewustwording bij de consument en kan zo bijdragen aan een grotere vraag naar duurzame mode.

Wat kan Saxcell betekenen voor de textielafvalberg?

Saxcell kan textiel een tweede leven geven, maar hoe groot is die impact echt? De geplande pulpverwerkingsfabriek in Enschede zal 750 ton textiel per jaar kunnen verwerken, met een groeipotentieel naar 3.000 ton. Dat is een stap vooruit, maar nog een fractie van de 215.000 ton textielafval die Nederland jaarlijks produceert.

Een mogelijke doorbraak kan komen door strengere wetgeving. De Europese Unie werkt aan regels die fabrikanten verplichten om een minimumpercentage gerecycled materiaal te gebruiken. Een nieuwe EU-richtlijn wordt binnen twee jaar verwacht, en dat zou een cruciale stimulans kunnen zijn voor bedrijven om wél voor gerecycled textiel te kiezen.

Ondertussen blijft de financiering van de Nederlandse fabriek onzeker. Investeerders zijn al met Saxcell in gesprek, maar Van der Weerd kan nog geen namen noemen. “Dat zou niet verstandig zijn”, zegt hij. Dat er partijen klaarstaan om in te stappen is een positief signaal, maar zonder handtekeningen is er nog geen garantie dat de fabriek in Nederland er komt.

Wat is de volgende stap?

Saxcell heeft een bewezen technologie en de eerste producten zijn al op de markt. De milieu-impact is duidelijk: minder waterverbruik, geen ontbossing en minder afhankelijkheid van nieuw katoen. Maar zonder stevige investeringen en strengere wetgeving blijft het onzeker of deze innovatie op grote schaal kan doorbreken.

Als steun voor de technologie heeft Stichting UPV Textiel een intentieovereenkomst ondertekend met Saxcell. Dit collectief vertegenwoordigt negenhonderd producenten en importeurs, waaronder HEMA en WE Fashion, en stimuleert de inzet van gerecyclede vezels. Dat kan helpen de markt in beweging te brengen.

Ondanks de financiële onzekerheid is Van der Weerd overtuigd: “Binnen vijf jaar zal deze manier van recycling vanzelfsprekend lijken en zal men zich afvragen waarom dit niet eerder is gedaan.”

Lees ook:

Wankelende wereldorde is een kans voor de circulaire economie: ‘Het is een reële oplossing voor nú’

De geopolitieke relaties staan op scherp en handelstarieven schieten de lucht in. De roep om autonomie wordt steeds luider. Daar kan een circulaire economie aan bijdragen, zegt Klaske Kruk, initiatiefnemer van de Nederlandse Vereniging Circulaire Economie. “Het is een oplossing voor de gigantische problemen waarover we elke dag lezen. Ook thema’s zoals stikstof en microplastics zijn gelieerd aan onze manier van produceren en consumeren. De circulaire economie biedt een fantastische oplossing, maar staat nog onvoldoende op de kaart.” Dat is opvallend, want Nederland heeft een gebrek aan eigen grondstoffen. We importeren batterijen uit China, kleding uit Cambodja en soja uit Brazilië. “Wat dat betreft hebben we een tijdlang gedacht dat het allemaal wel goed zou komen. Nu wordt duidelijk hoe kwetsbaar deze werkwijze is. Grondstoffen worden schaarser en daarmee duurder. China en Amerika hebben dat veel eerder ingezien dan wij en zijn erg op die grondstoffen en toeleveringsketens gaan zitten. Met de grondstoffen die we veelal importeren en gebruiken, gaan we ook nog eens slordig om. We hergebruiken weinig en verbranden veel. Het minste wat we kunnen doen, is de grondstoffen die we tot onze beschikking hebben veel slimmer inzetten.” Kans Ze doelt op hergebruiken, repareren en delen. “En aan het einde van de levensduur recyclen. Op die manier worden we minder afhankelijk van grondstoffen uit het buitenland en van geopolitieke spanningen. In de situatie waarin we momenteel verkeren is dat heel relevant. Dit is het moment.” In die zin kunnen de ontwikkelingen op het onstuimige wereldtoneel een kans zijn voor de circulaire economie. “Het is niet een mogelijke oplossing voor later, maar een reële oplossing voor nu. Daarom moeten we de circulaire economie serieus nemen. We moeten het lonend maken en het systeem erop inrichten. Bedrijven en ondernemers die circulair bezig zijn, moeten uit kunnen. Het wordt kostbaarder om steeds maar nieuwe grondstoffen in te kopen. Als we op dezelfde voet doorgaan, gaat dat een enorme last zijn voor onze economie. Ook voor de aarde trouwens. Daarnaast maakt deze manier van produceren en consumeren ons enorm afhankelijk. Dat beginnen mensen nu te begrijpen.” Volgens Kruk wordt een circulaire economie nog te vaak als nice to have gezien. “Zo van: het is een mooi streven als we geld, tijd en middelen over hebben. Dat is heel lang de mentaliteit geweest. Inmiddels kunnen we ons dat niet meer permitteren. Het is hoog tijd dat we wakker worden en de urgentie zien. Helemaal in Nederland, want onze economie is ontzettend afhankelijk van derden. Als één land in de wereld baat heeft bij circulaire economie, is het Nederland wel.” Nederlandse Vereniging Circulaire Economie Met de Nederlandse Vereniging Circulaire Economie (NVCE) wil Kruk laten zien dat het menens is met de circulaire economie. “En dat het kan. Verschillende partijen zijn al hartstikke goed bezig. Denk aan afvalinzamelaars die inzetten op hergebruik en regionale initiatieven zoals Circulair Friesland. Grote namen zoals Marktplaats maken werk van de circulaire economie, net als diverse start-ups. Tiny Library, die babyspullen verhuurt, is daar een mooi voorbeeld van.” Zulke organisaties verenigen zich in de Nederlandse Vereniging Circulaire Economie. “Door samen op te trekken, verenigen we de stem van circulaire bedrijven. We bieden een inspirerend netwerk en willen daarmee de hele branche vooruithelpen.” Die boost is nodig, zegt ze. De circulaire economie in Nederland komt nog niet goed van de grond. “We lopen zo’n tien, vijftien jaar achter op de energietransitie. Ik zie de Nederlandse Vereniging Duurzame Energie ook echt als onze voorloper, we werken ook veel samen. Toen die beweging begon, was duurzame energie nog een relatief onbekend thema. Inmiddels is dat wel anders. Duurzame energie is nu rendabel en mainstream. Dat willen we ook bereiken met de circulaire economie.” Lobbyclub De NVDE zit aan tafel met verschillende ministeries en is aanwezig bij Kamerdebatten en commissies. Zo’n rol ziet Kruk ook weggelegd voor haar netwerk van circulaire bedrijven. “Noem het gerust een lobbyclub om de circulaire economie op de kaart te zetten in Den Haag. Natuurlijk ligt de bal niet alleen bij de overheid, maar zij kan wel een belangrijke rol spelen. Bedrijven kunnen nu eenmaal niet circulair opereren in een lineair systeem. Dan loop je tegen regelgeving en financiële barrières aan.” Dat is precies wat er nu gebeurt, zegt ze. “Het is tegenstrijdig dat we veel zuiniger moeten omgaan met onze grondstoffen en Nederlandse recyclingbedrijven tegelijkertijd failliet gaan. Dat moet echt anders. Als decentrale overheden en het rijk circulair gaan inkopen, dan komt er al een enorme marktbeweging. Daarnaast moet circulair ondernemen veel lonender worden. Dat kan met subsidies en lagere btw-tarieven. Aan de andere kant kunnen nieuwe, geïmporteerde grondstoffen extra belast worden. Een belastingverschuiving van arbeid naar materialen is ook een manier. Er zijn hartstikke veel knoppen waaraan gedraaid kan worden om de circulaire ook de logische keuze te maken.” Lees ook: Zonder het te beseffen, verspillen bedrijven jaarlijks tonnen waardevolle grondstoffen Duurzame bedrijven worden kapot onderhandeld, geef ze wat meer ruimteFast fashion zonder afval? Avantium claimt doorbraak in ‘onrecyclebaar’ textiel