Teun Schröder
09 oktober 2023, 10:00

Wetenschappers maken met zonne-energie drinkwater van zeewater: 'Goedkoper dan kraanwater'

Wetenschappers van het Massachusetts Institute of Technology (MIT) en de Jiao Tong Universiteit van Shanghai hebben een ontziltingssysteem ontwikkeld dat met zonne-energie drinkwater kan maken. Eenmaal opgeschaald kan het systeem dagelijks genoeg drinkwater produceren voor een heel gezin.

Drinkwatermetzon1 Deze glazen doos is in staat om drinkwater te maken van zeewater met behulp van zonne-energie | Credits: Jintong Gao & Zhenyuan Xu/MIT

Van zout zeewater drinkwater maken met behulp van zonne-energie is misschien wel de heilige graal voor het oplossen van het drinkwatertekort in droge kustgebieden. Door de jaren heen zijn verschillende innovaties die dit doel proberen te bereiken de revue gepasseerd. Een veelvoorkomend probleem bij deze apparaten is helaas dat ze verstoppen doordat achtergebleven zout zich ophoopt. Uiteindelijk neemt zo de drinkwaterproductie af en loopt het systeem vast.

Oceaanstromingen

De onderzoekers van het MIT en uit Shanghai hebben nu een apparaat bedacht dat dit probleem overkomt. Daarvoor putten ze inspiratie uit waterstromingen in oceanen: thermohaliene circulatie. Verschillen in dichtheid van water zorgen er namelijk voor dat waterlagen op andere hoogtes stromen.

Gekantelde doos

De wetenschappers bootsten dit proces na in een apparaat dat lijkt op een gekantelde doos die bestaat uit twee verschillende lagen. De bovenkant van de doos bestaat uit een oppervlak dat warmte absorbeert uit zonlicht. In de laag daaronder wordt water verwarmd en verdampt. De zoutvrije waterdamp wordt naar de tweede laag in de doos geleid, waar het afkoelt tot schoon zoutvrij drinkwater.

De slimmigheid is het feit dat de doos gekanteld is. Met behulp van enkele buizen zorgt deze opstelling ervoor dat het water door de verschillende compartimenten blijft stromen. Hierdoor blijft het zoute water circuleren. Zo bezinkt het nergens en kan niks verstopt raken.

Schematische tekening van de werking van de zonne-drinkwaterdoos | Credit: Jintong Gao & Zhenyuan Xu/MIT

Verschillen in diktes van water

“De waterstromingen die we hier presenteren zijn vergelijkbaar met het fenomeen dat we op kilometerschaal zien in de oceaan”, zegt Zhenyuan Xu, een van de auteurs van het onderzoek. “Wanneer zeewater wordt blootgesteld aan lucht, zorgt zonlicht ervoor dat het water verdampt. Zodra het water het oppervlak verlaat, blijft zout achter. En hoe hoger de zoutconcentratie, hoe dichter de vloeistof. Dit zwaardere water wil naar beneden stromen. Door dit kilometerbrede fenomeen in een klein doosje na te bootsen, kunnen we van deze eigenschap profiteren om zout af te voeren.”

Genoeg water voor een familie

De wetenschappers hebben het systeem op kleine schaal getest en gebruikten met succes zeewater, en zelfs water dat zeven keer zouter is dan dat. Als het systeem wordt opgeschaald, tot een apparaat ter grootte van een kleine koffer, kan het 4 tot 6 liter drinkwater per uur produceren. Ook kan het systeem jaren meegaan voordat onderdelen moeten worden vervangen, zeggen de wetenschappers.

Goedkoper dan kraanwater

Door de hoge potentiële opbrengst van het systeem en het feit dat het geen elektriciteit nodig heeft, durven de onderzoekers zelfs te stellen dat het goedkoper werkt dan de productie van kraanwater in de VS.

Lees ook:

Slaan we door met bomen planten voor het klimaat?

Dat zeggen ecologen verbonden aan de Universiteit van Oxford. In een opiniestuk in het tijdschrift Trends in Ecology & Evolution uiten zij hun zorgen. Koolstof als enige maatstaf De ecologen zijn bang dat het opslaan van CO2 het enige aandachtspunt is geworden, terwijl het aanplanten van bomen niet alleen maar voordelen kent. "Ondanks het brede scala aan ecosysteemfuncties en -diensten die door tropische ecosystemen worden geleverd, heeft de samenleving de waarde van deze ecosystemen teruggebracht tot slechts één maatstaf: koolstof", schrijven de auteurs. Biodiversiteit Tropische gebieden worden als aantrekkelijke locaties gezien voor boomplantages. Het warme klimaat bevordert een snelle boomgroei en dus ook een snelle koolstofopname. Maar het planten van extra bomen heeft ook nadelen, waarschuwen de ecologen. Plantages voor het opvangen van CO2 zijn meestal monoculturen en worden gedomineerd door maar vijf boomsoorten. Dit heeft gevolgen voor de biodiversiteit in een bepaald gebied. Een voorbeeld is de Braziliaanse Cerrado-savanne, waar alle extra bomen de diversiteit van planten met zo’n 40 procent verminderde. Ook de biodiversiteit onder mieren nam af met ongeveer 30 procent. Naast de biodiversiteit kunnen grootschalige boomplantages bedoeld voor koolstofopvang ook de omgeving verstoren, bijvoorbeeld door het grondwater uit te putten of de bodem te verzuren. Ondergronds koolstof opslaan Bovendien fungeren tropische graslanden en savannes al als grote opslagkelders voor CO2; CO2-opslag vindt namelijk voor een groot deel plaats onder de grond. Ook bij natuurrampen zoals bosbranden blijven deze CO2-opslagplaatsen beschermd. Maar als deze grond verstoord wordt door extra bebossing, kan zo'n gebied zijn opslagfunctie verliezen. Gedreven door geld, niet door ecologie De conclusie is niet mals: volgens de auteurs worden boomplantages om CO2 op te vangen gedreven door geld, niet door ecologie. “Het kan de bescherming van intacte ecosystemen ontmoedigen en kan leiden tot negatieve wisselwerkingen tussen koolstof, biodiversiteit en ecosysteemfuncties”, zo staat in het stuk. Hoe nu verder? De focus moet dus naar de bescherming van natuurgebieden, in plaats enkel naar de opslag van CO2, stellen de auteurs. “Een overkoepelende visie op het in stand houden van het oorspronkelijke ecosysteem en het maximaliseren van zoveel mogelijk ecosysteemdiensten moet voorrang krijgen boven de voortdurende economische focus op koolstof-afvangprojecten”, schrijven ze. Lees ook: Voedselbossen: wat leveren ze op?Meer palmolie en minder ontbossing, kan dat?Ontbossing van Amazonegebied daalde in april met 68 procent