Romy de Weert 07 augustus 2023, 14:30

Groene waterstof en schoon water door microgrid in Zuid-Afrika en Namibië

Het Duitse Fraunhofer Instituut bouwt samen met andere bedrijven een microgrid voor groene waterstof in Zuid-Afrika en Namibië. Daarmee moet de lokale bevolking stabielere energie ter beschikking hebben. De zuurstof die vrijkomt bij het splitsen van water in zuurstof en waterstof – elektrolyse genaamd – wordt gebruikt om afvalwater te zuiveren.

Hytra Visualisierung Container Copyright Fraunhofer IWU In dit energiesysteem worden elektrolysers gebruikt om groene waterstof te maken van de overtollige groene stroom van zonne- en windparken in de omgeving. | Credits: Fraunhofer Instituut

Het project HyTrA (Hydrogen Tryout Area) moet met waterstof voor een stabieler elektriciteitsnet zorgen in Afrika. In tegenstelling tot de megawatt- en gigawattprojecten van grote investeerders op het continent, is dit project bedoeld om de waterstof in Afrika te maken én te gebruiken. “Dit is bedoeld om lokale acceptatie te creëren en waardecreatie mogelijk te maken door middel van deze nieuwe technologie”, schrijft het Fraunhofer Instituut in een persbericht.

In de Zuid-Afrikaanse hoofdstad Kaapstad en bij de Namibische havenstad Walvis Bay moeten zogenaamde microgrids in de toekomst bijdragen aan een duurzame en emissievrije stroomvoorziening. In dit energiesysteem worden elektrolysers gebruikt om groene waterstof te maken van de overtollige groene stroom van zonne- en windparken in de omgeving. Wanneer er elektriciteit nodig is, zetten de brandstofcellen de groene waterstof weer om in elektriciteit. Zo zou er in de praktijk altijd een stabiele stroomvoorziening moeten zijn.

Afvalwater zuiveren

En het project gaat nog een stap verder. In Walvis Bay wordt de zuurstof die tijdens de elektrolyse wordt geproduceerd, gebruikt om afvalwater te behandelen. Daardoor kan de plaatselijke school in Walvis Bay het water gebruiken om de groentevelden van water te voorzien.

Het Fraunhofer Instituut schrijft dat er bij de start van het project gebruik wordt gemaakt van knowhow uit Duitsland. “Naarmate het project vordert, zullen lokale partners steeds meer betrokken raken. Industrie, wetenschap en samenleving krijgen tal van mogelijkheden om dit microgrid te gebruiken.”

Zelfvoorzienend energiesysteem

Vanaf eind 2023 wordt het project opgestart bij de Universiteit van Namibië (NUST). De 300 studenten hebben dan tijdens de les betrouwbare elektriciteit tot hun beschikking; de tuin kan naar behoefte ook worden geïrrigeerd met het gezuiverde water.

Meer lezen?

Minder plastic in oceanen dan gedacht: goed nieuws, maar nog altijd te veel

Oude schattingen kwamen erop uit dat er per jaar zo’n 10 miljoen ton plastic afval de oceanen in stroomt. De schattingen zijn gebaseerd op de totale productie van plastic, die uitkomt op 400 miljoen ton per jaar. Wetenschappers van de Universiteit Utrecht kwamen erachter dat die 10 miljoen ton per jaar niet juist is. Dat konden ze aantonen door ruim 20.000 metingen van over de hele wereld onder de loep te nemen. Daaruit bleek dat vooral de aanvoer van plastic afval via rivieren werd overschat. Verklaring voor ‘verloren’ afval? De vondst van de wetenschappers kan misschien verklaren waarom er zoveel van het plastic afval verloren gaat in oceanen. Van de (voorheen vastgestelde) hoeveelheid plastic die in oceanen verdwijnt, wordt namelijk minder dan één procent teruggevonden. Eerder kwamen onderzoekers al met gedeeltelijke verklaringen daarvoor, zoals schimmels die microplastics eten of zonlicht dat plastic afbreekt. Nu blijkt dus dat er überhaupt veel minder plastic de zee in stroomt dan rekening mee werd gehouden. “En wat er wel in de oceaan zit, blijft veel langer in grote stukken drijven”, zegt Mikael Kaandorp, een van de onderzoekers van de Universiteit Utrecht. “Er zitten veel minder microplastics in het water dan gedacht.” Nog altijd een probleem Het goede nieuws wil echter niet zeggen dat het probleem van de plastic soep niet meer bestaat. Ook een plastic soep van 3,2 miljoen ton is nog veel te veel, en is zeer schadelijk voor het leven in en om oceanen. Vissen en vogels zien het plastic bijvoorbeeld als voedsel en slikken het door, of komen er met hun lichaam in vast te zitten. Daarnaast betekent het feit dat er minder afval vanuit rivieren naar zee stroomt, dat het afval juist wel in die rivieren blijft steken. Het is daar weliswaar makkelijker op te ruimen, maar desalniettemin een probleem wat aangepakt moet worden. Lees ook: Wetenschappers waarschuwen: limiet op plasticproductie is enige redmiddelDeze innovaties ruimen de plastic soep opOptimaal recyclen: wat kan Nederland leren van andere landen?