André Oerlemans
21 april 2023, 10:00

Intel loopt voorop in de chip-industrie en kiest voor net zero in 2040

Het Amerikaanse Intel, een van de grootste producenten van chips, software en andere componenten van computers ter wereld, wil in 2040 geen broeikasgassen meer uitstoten en de klimaatimpact van al zijn activiteiten en producten fors verlagen.

Newsroom d1x oregon 1 16x9 jpg rendition intel web 1280 720 Intel wil qua duurzaamheid voorop lopen in de chip-industrie | Credits: Intel

“Het verminderen van de uitstoot van broeikasgassen is een van de meest complexe uitdagingen in de chipsindustrie”, zegt Todd Brady, vice-president global public affairs en chief sustainability officer van Intel | Credit: Intel.

Toenemende vraag naar chips

Dat komt omdat het maken van chips veel energie kost en er bij de productie onder meer perfluorkoolwaterstof gebruikt en uitgestoten worden, een broeikasgas dat 700 tot 7.000 keer sterker is dan CO2. Door de wereldwijd toenemende vraag zal de uitstoot alleen maar toenemen als er niets verandert. En als bedrijven hun eigen energie- en grondstoffenverbruik hebben vergroend hebben ze nauwelijks invloed op het stroomverbruik en dus de CO2-uitstoot van die miljarden consumenten die dagelijks hun laptop of computer aanzetten.

Al sinds 1995 bezig

Brady is van huis uit engineer en de eerste taak die hij in 1995 kreeg bij Intel was de emissies van alle fabrieken in kaart brengen. In 1998 stelde het bedrijf al doelen om zijn broeikasgassen te verlagen. “We zijn hier als bedrijf al dertig jaar op gefocust. We beseffen dat we een verantwoordelijkheid hebben om onze voetafdruk te verkleinen”, zegt hij.

Grote klimaatafdruk

Met een jaaromzet van 63 miljard dollar in 2022, 131.000 werknemers in 53 landen en een productie van 10 miljard transistors voor chips per seconde is Intel een van de marktleiders in de branche. Maar ook een bedrijf met een enorme klimaatafdruk. Uit het CSR-rapport
over 2021 en 2022 blijkt dat Intel in 2021 nog voor 3,3 miljoen ton CO2 uitstootte, 14 procent meer dan in 2019. “Maar als we de afgelopen 25 tot 30 jaar geen maatregelen hadden genomen zouden onze emissies nog 75 of 80 procent hoger zijn geweest”, zegt Brady.

Intel reduceerde zijn afval van 414.000 ton in 2020 naar 344.000 ton in 2021. Ook verbruikte het bedrijf 9,6 miljard kilowatt elektriciteit en 2 miljard kilowatt aan aardgas, 9 procent meer dan in 2020, maar daarvan was in 2022 al 91 procent groene stroom.

Eigen wind- en zonne-energie

Om net zero te bereiken in 2040 moet Intel op drie de fronten zijn voetafdruk verlagen. Allereerst moet het zijn eigen elektriciteitsverbruik verlagen. Dat doet Intel door zo veel mogelijk energie te besparen en zo veel mogelijk groene stroom te gebruiken. “Ons doel is om in 2030 al 100 procent hernieuwbare elektriciteit te gebruiken en we liggen voor op dat schema”, zegt Brady.

Intel heeft bij diverse grote fabrieken eigen wind- en zonne-installaties om groene stroom voor eigen gebruik op te wekken. In de afgelopen drie jaar kwamen er veertien zonnestroom-installaties met een totaal vermogen van 7 megawatt bij. In totaal heeft Intel nu 30 megawatt aan eigen installaties. “We hebben nu ongeveer honderd eigen installaties. Daar hebben we fors in geïnvesteerd. Daarnaast kopen we groene stroom in, want wat we opwekken is niet genoeg voor eigen gebruik”, zegt Brady.

Intel heeft eigen zonne- en windinstallaties, zoals hier bij de fabriek in Maleisië. | Credit: Intel

Uitstoot fluorgassen reduceren

Een andere belangrijke stap is het terugdringen van de chemicaliën die gebruikt worden bij productie van semiconductors of halfgeleiders, waar chips van gemaakt worden. Zo’n halfgeleider bevat meer dan een miljard transistoren die met chemicaliën als perfluorkoolwaterstoffen (PFK’s) gemaakt worden. Dat is een sterk broeikasgas. Intel heeft installaties gebouwd die dat soort gassen vernietigen voordat ze uitgestoten worden naar de lucht. Om net zero te bereiken moet het rendement van die installaties verder verhoogd worden naar 100 procent.

Alternatieven voor PFK’s

Ook zoekt het bedrijf naar alternatieven voor PFK’s. Dat gaat het doen via het Semiconductor Climate Consortium (SCC). Daarvan is Intel een van de oprichters. Inmiddels hebben 70 leveranciers, klanten en andere bedrijven in de hele keten zich daarbij aangesloten. Het SCC zoekt naar nieuwe reduceer-technieken en alternatieve materialen en grondstoffen.

Verder gebruikt Intel nu nog aardgas om de hoge temperaturen te bereiken voor de industriële productie van transistors. Ook daarvoor zoekt het bedrijf alternatieven, bijvoorbeeld in waterstof en plasmatechnologie met elektriciteit.

Energiezuinige chips

Met al die maatregelen kan Intel zijn eigen uitstoot en energieverbruik in 2030 nog eens met 10 procent en in 2040 nog eens met 80 procent reduceren, maar dat behelst slechts scope 1 en 2. In scope 3 gaat het over de aanvoer van grondstoffen door leveranciers en het gebruik van zijn chips en andere producten. Bijvoorbeeld in laptops en datacenters. Dat stoot bij elkaar meer CO2 uit dan het bedrijf zelf, ruim 28 miljoen ton CO2 in 2021. Brady: “Het elektriciteitsgebruik van onze producten vormt het grootste deel van onze voetafdruk. Daarom willen we onze producten energie-efficiënter maken. In 2030 moeten ze tien keer zo efficiënt zijn als in 2019. Bij elke nieuwe chip die we ontwerpen en produceren focussen we op energie-efficiëntie.’’

Voor datacenters heeft Intel bijvoorbeeld een nieuwe zuinige server op de markt gebracht: de 4th Gen Intel Xeon Scalable processor. Die verbruikt 60 procent minder stroom dan bestaande servers, blijkt uit proeven.

Todd Brady, vice-president global public affairs en chief sustainability officer van Intel | Credit: Intel

Minder afval door ontwerp

Om het elektronisch afval – e-waste – van computers met Intel-producten te verminderen werkt Intel samen met de hele keten voor de inzameling en recycling en helpt het klanten met het ontwerp van de computers. “We zeggen niet alleen: hier is de chip. Maar ook: hier is het ontwerp bij die chip voor in je server of pc. Zo creëren we samen met klanten ontwerpen die recyclebaar zijn, kleiner zijn en minder materialen gebruiken. Dat verlaagt onze voetafdruk”, zegt Brady. Zo ontwierp Intel samen met Dell de duurzame laptop Luna
en deed het bedrijf in China hetzelfde met Acer bij het ontwerp van een groene pc.

Lees ook:

Opmerkelijk: varkens die dreigen uit te sterven

De Oxford Sandy and Black, de Britse Landrace, de Gloucestershire Old Spot, het Angler Zadelvarken: wie kent ze niet? De Engelsen in ieder geval wel. Historische varkensrassen worden aan de overkant van het Kanaal als cultureel erfgoed gezien. De Oxford Sandy and Black is de bekendste van de bunch. Zoals de naam al enigszins doet vermoeden, is dit een zandkleurig varken, met zwarte vlekken. Het koddige varkensras figureert in menig Brits kinderverhaal en wordt liefkozend ‘plum pudding pig’ genoemd. Maar voor hoelang nog? Want deze Britse beesten dreigen uit te sterven, schrijft The Guardian. De populaties van bekende Engelse varkensrassen nemen in rap tempo af. En dat baart liefhebbers zorgen. Het aantal Oxford Sandy and Black-zeugen is de afgelopen 2 jaar met maar liefst 32 procent afgenomen. En de Britse Landrace telde in 2022 nog maar 23 moedervarkens - 20 minder dan een jaar daarvoor. Belangenclub Rare Breeds Survival Trust (RBST) noemt de situatie ‘zorgelijk’. Ban op kraamkooien De gehele Britse varkensindustrie verkeert in zwaar weer. De sector is ten prooi gevallen aan een koude economische logica die dicteert dat winst boven dierenwelzijn gaat. Sinds eind jaren 90 is het aantal varkens in het VK ongeveer gehalveerd. Varkensfokkers fluisteren dat een ban op kraamkooien waar zeugen met biggen in worden vastgeketend daar debet aan is. De Britse regering verbood de dieronvriendelijke stalvorm al in 1999, terwijl de EU pas in 2013 een eind maakte aan dit dierenleed. Gecombineerd met een overschot aan continentale varkens en een relatief zwakke pond, zorgde deze concurrentievervalsing voor een neerwaartse spiraal waar de Britse varkensindustrie nooit meer uit is uitgeklommen. Het VK laat de varkens van eigen bodem links liggen, en is nu grootimporteur van onder meer Deens varkensvlees. Verlies aan soortenrijkdom Naast melancholische bespiegelingen over de teloorgang van oud-Engelse kindervreugd, borrelen in de sector ook voorzichtig zorgen op over een verlies aan soortenrijkdom. Over de Britse Landrace laat RBST-voorzitter Christopher Price zich in The Guardian ontvallen dat “het een fantastisch ras is voor de productie van spek en varkensvlees van zeer hoge kwaliteit, zeer gemakkelijk te houden, en uitstekend geschikt voor het verbeteren van andere varkensrassen.” Ook opmerkelijk: Opmerkelijk: met dit waterstofvliegtuig reis je binnen vier uur naar AustraliëOpmerkelijk: uitlaatgassen van auto’s dodelijker dan auto-ongelukkenOpmerkelijk: Enorme stofwolk vanaf de maan kan aarde beschermen tegen temperatuurstijging