Anna Roos van Wijngaarden 29 maart 2023, 11:55

Kringloopwinkels in de war door tijdrovende registratiewet

De nieuwe wet ‘Digitaal Opkopersregister’ (DOR) verplicht de registratie van alle geleverde spullen aan kringloopcentra. Het zou het einde van de kringloop kunnen betekenen, maar lang niet alle eigenaren maken zich zorgen. Handhaving is er namelijk vrijwel niet.

Adobe Stock 285913376 | Credits: Adobe Stock

In de circulaire economie van Nederland in 2050 is geen plaats voor nieuwe grondstoffen. Hergebruik is hoofdzaak en kringlopen, de publieke ruimtes waarin werkelijk alle producten circuleren, spelen daarin een belangrijke rol.

Het is om die reden dat experts zich zorgen maken over de nieuwe DOR-maatregel, die de registratie van elk product verplicht. De boodschap is aangekomen bij het Ministerie van Justitie en Veiligheid, dat nu overweegt om de registratieplicht terug te brengen tot een beperkte versie. Ondertussen wordt er mondjesmaat gecontroleerd op naleving van de wet, “omdat er eigenlijk al tijdens het invoeren van de wet geluiden waren dat kringloopwinkels hier de dupe zouden van worden”. Zo vertelde een kringloopdirectrice aan de NOS.

Rompslomp

De bedoeling van de regeling is strafrechtelijk: de regeling moet witwassen en heling, de doorverkoop van gestolen artikelen, voorkomen. Maar in de praktijk brengt die een rompslomp van processen met zich mee, die de al onderbezette kringlopen in gevaar brengt. Door het slechte verdienmodel zijn kringlopen veelal afhankelijk van vrijwilligers en die staan lang niet altijd in de rij. Kringlopen krijgen het dus zwaar voor de kiezen met zo’n extra taak.

De gevers, eigenlijk ook vrijwilligers, zijn ook niet blij met de wet. Ze rijden al stad en land af om hun ongewilde spullen een tweede leven te geven en hebben lang niet altijd zin om lang te moeten wachten en hun persoonlijke gegevens te delen. Dat kan de opkomst en dus het doorgeven van prima herbruikbare spullen remmen.

Bovendien is het geen waterdicht verhaal, meldt onder andere 100% Kringloop die een petitie is gestart tegen de wet. Kringloopcentra betalen niets voor de geleverde spullen, dus feitelijk is er geen sprake van witwassen, redeneert de organisatie.

Kringlopen weten van niets

Een eigenaar van een Amsterdams kringloopcentrum reageert verward en licht geïrriteerd op de vraag om verduidelijking: “Er wordt veel over deze wet gepraat, maar er is gewoon nog heel weinig duidelijkheid”. Een andere vertegenwoordiger meldt dat de registratieplicht eigenlijk niet nieuw is, alleen aangescherpt. “Wij moesten al verantwoorden waar onze inbreng vandaan komt”. Van elk spulletje? “Eigenlijk wel, maar hoe precies, dat zou ik niet weten.” Streng gehandhaafd of niet, de DOR-wet schept vooralsnog dus vooral onduidelijkheid.

Lees ook:

Huisvuil uit Rome wordt verbrand in Amsterdam: hoe duurzaam is dat?

Rome kampt al lange tijd met een afvalprobleem. Sinds Europa’s grootste stortplaats net buiten de Italiaanse hoofdstad in 2013 is gesloten, omdat het niet aan de milieueisen voldeed, kan de stad het afval niet meer kwijt. De stad bouwt een eigen afvalverwerkingscentrale, maar die is kostbaar en staat er niet van de een op de andere dag. Op zijn vroegst zal de verbrandingsoven in 2026 klaar zijn. Tot die tijd moet de stad haar huisvuil kwijt. Huisvuil per trein naar Nederland Nu heeft Rome een deal gesloten om een deel van dat huisvuil naar Nederland te exporteren. Het kost de Italiaanse gemeente 200 euro per ton afval. En dat is gunstig voor het Nederlandse AEB, omdat de fabriek nu nog beter benut wordt. Daarmee kan de gemeente Amsterdam de investeringskosten terugverdienen. “Het is zo simpel als marktwerking. Als je eenmaal een afvalverwerkingsinstallatie hebt gebouwd, dan sluit je die niet zo snel. Zo’n faciliteit gaat wel twintig tot vijfentwintig jaar mee”, zegt Jan-Henk Welink, expert duurzaam grondstofbeheer. Waarom afval importeren nodig is In veel Nederlandse gemeentes gaat afval scheiden al een stuk beter dan een aantal jaar geleden. De afvalverwerkers hebben daardoor minder restafval om te verbranden, terwijl de fabrieken moeten draaien om de investeringskosten eruit te halen. Als er in Nederland niet genoeg restafval meer is om te verbranden, zit er maar een ding op: afval importeren uit het buitenland. Bovendien leveren afvalverwerkingscentrales restwarmte aan de stad. Wanneer die fabrieken stilstaan, is er dus ook minder warmte. Dat we in Nederland beter afval scheiden, is natuurlijk een goede zaak, beaamt Welink. “Maar dat die fabrieken hier in Nederland buitenlands afval verbranden, dat moet je niet willen.” Bij de verbranding komen rookgassen vrij, waar, ook na de rookgasreiniging, onder andere stikstof in zit. “In deze tijd is ieder beetje stikstof dat je niet uitstoot, mooi meegenomen.” Beter scheiden is een deel van de oplossing Hoe het anders kan? “Beter scheiden. In Nederland doen we dat al aardig goed, maar hoe zit dat in Italië? Als het afval daar apart wordt ingezameld, hoef je minder huisvuil te verbranden.” Welink wijst ook op het gescheiden inzamelen van elektronica. “Dat is heel belangrijk, want elektronica vervuilt het afval in dat bij ons in de verbrandingsovens belandt. De (bodem-)as die na verbranding overblijft, wordt onder andere gebruikt in de fundering van wegen. Hoe meer elektronica daarin zit, hoe meer moeite je moet doen om de (bodem-)as schoon te krijgen.” Dan rijst nog de vraag of Italië het huisvuil niet gewoon kan storten. “Stortplaatsen zijn een belangrijke oorzaak van broeikasgassen.” Bij stortplaatsen vindt methaanvorming plaats, een veel sterker broeikasgas dan CO2. Net als bij de verbranding van afval, zijn ook stortplaatsen een bron van broeikasgassen. Schonere ontwerpen Voor een schonere afvalverwerking is het ontwerp belangrijk, vindt Welink. “Kijk vanaf de ontwerpfase al naar een verpakking, en of die twee lagen plastic écht nodig zijn.” Die zijn namelijk moeilijk te recyclen. En maak inzichtelijk waar het materiaal uit bestaat, pleit Welink. “In sommige producten of verpakkingen zitten meerdere plasticsoorten. Als je weet wat erin zit, weet je ook hoe je het kunt scheiden en kunt recyclen.” Meer lezen? Audi timmert aan de weg voor circulaire auto’s Primeur: deze recyclemachine kan van elke textielvezel stukjes stof makenVideo: geld verdienen met afval? Zo ga je als bedrijf beter met je troep om