Hoe werkt autorecycling?
“Andere landen kijken
vaak met enige jaloezie hoe wij
het hebben georganiseerd in Nederland. Je betaalt 25 euro recyclingbijdrage bij de
aanschaf van een nieuwe auto, zodat
jouw auto ooit netjes opgeruimd kan worden. Is dat moment aangebroken, dan haalt het demontagebedrijf de nuttige
spullen eruit, bijvoorbeeld een motorblok, de versnellingsbak of
velgen. Vervolgens gaat het naar een shredder-installatie
die de auto vermaalt en de
metalen eruit haalt. Na een nabehandeling houd je uiteindelijk maar één boodschappentas over; de rest krijgt
een nieuwe bestemming.”
Hoe worden de materialen uit auto’s opnieuw
ingezet?
“Autobanden worden korrels voor voetbalvelden of tegels in speeltuinen. Glas uit auto’s kan gebruikt worden als grondstof voor cement of siergrind. Maar veel mooier
vinden we het als
een zo groot mogelijk deel van de auto in
onze eigen keten opnieuw een plekje krijgt. Neem bijvoorbeeld de ouderwetse
start-accu: die wordt voor de volle honderd procent gerecycled. Een oude
accu wordt vrijwel helemaal
omgezet in een gloednieuwe accu.”
Today’s Changemakers
Iedere dag zijn Changemakers bezig met de verandering van morgen. Iedere week portretteert Change Inc. drie van hen als Today’s Changemaker. Dit zijn ondernemers waarbij nieuw leiderschap, duurzaamheid en een betere economie samenkomen. Zoals Paul Dietz. Als Algemeen directeur van ARN enthousiasmeert hij de hele automotive-sector voor recycling en innovaties.
Waar ben je het meest trots op?
“De laatste twintig procent van een auto is heel
moeilijk te recyclen, omdat er olie en andere vervuilende stoffen in zitten. Er staat een fabriek in Tiel waar ze een prachtige nabehandeling met zeven,
blaasmachines en water hebben, zodat de materialen alsnog hergebruikt
kunnen worden. Die fabriek is ruim tien
jaar geleden door ARN zelf gebouwd, want niemand anders wilde of kón het doen.
Het bestond gewoon nog niet. Door ARN zijn daar tientallen
miljoenen in geïnvesteerd. ARN had toen ook ineens tachtig mensen in dienst, in plaats van de huidige twintig. Je als kleine organisatie zó opblazen
om iets op gang te helpen; dat is
toch fantastisch?
Uiteindelijk is de fabriek twee jaar geleden aan
een afvalverwerker verkocht, die
nu onze partner is. De helft van
de capaciteit wordt nog steeds gebruikt voor de
reststoffen van auto’s; de andere
helft voor bijvoorbeeld de reststoffen van wasmachines.”
Wat zijn je grootste uitdagingen?
“Op één: de nuttigheid van het hergebruik vergroten. Het liefst zetten we alles opnieuw in de automotive industrie in. Een apart spoor, en ook een belangrijke
uitdaging, is hergebruik van batterijen. De processen om die te recyclen staan nog in de kinderschoenen, met allemaal verschillende geloofsstromen wat de ultieme manier is. Iedereen wil erin stappen, er zijn veel plannen maar nog steeds
geen echte productiefaciliteiten in Nederland. Een derde uitdaging is de opslag van batterijen. We hebben
allemaal wel eens een filmpje
gezien van een hele grote
steekvlam die uit een fietsbatterij kan komen, omdat zo’n
batterij ineens besluit om spontaan in brand te vliegen. Levensgevaarlijk, zeker als je kijkt naar de omvang van
een autobatterij. Maar gelukkig is daar nu
goede regelgeving voor in
ontwikkeling.”
Is het niet het beste om gewoon geen nieuwe auto’s meer te kopen?
“Als je De Ladder van Lansink bekijkt,
de standaard op het gebied van afvalbeheer, klopt
dat. Bovenaan die ladder staat
preventie. Maar meteen daaronder staat: gebruik het zo
lang mogelijk. Een nieuwe auto produceren kost veel energie en veroorzaakt veel
uitstoot. Ik ben een voorstander
van lang doorrijden. De wereld is niet zo onuitputtelijk als we
dachten. Bovendien biedt langer doorrijden ook weer mogelijkheden
voor hergebruik van onderdelen.”
Hoe zorg jij dat doelen gehaald
worden?
“Wet -en regelgeving is essentieel. Als ik
iets voorstel, is het toch iets
anders dan als Europa of Den Haag het oplegt. Vervolgens spreken we héél duidelijk
onze verwachtingen uit naar onze partners en maken we keuzes. We willen niet zo
veel mogelijk geld verdienen of de belangrijkste zijn; we hebben een maatschappelijk
doel, een hoog én betaalbaar recyclingpercentage. Voor
dat doel probeer ik iedereen te enthousiasmeren en te activeren: autodemontagebedrijven, shredders en andere recyclingbedrijven in de keten zoals bandenverwerkers. Maar uiteindelijk moeten we ook streng zijn. Autodemontagebedrijven
die zich niet aantoonbaar aan de wettelijke normen houden, die zouden wat ons betreft straks niet meer mee mogen doen.”
Wat voor type leider ben jij?
“Dialoog vind ik heel belangrijk en ik ben
oprecht geïnteresseerd. Ik kom uit de autowereld, heb een grote passie voor
alles wat met auto’s te maken heeft en dat helpt enorm. ARN is een neutrale
partij. Ik luister dus heel goed naar iedereen, probeer ook oog te hebben voor ieders
belangen, maar wil eigenlijk geen onderdeel van de discussie te
worden bij auto-importeurs of demontagebedrijven. Zwitserland zijn, dat is nodig in deze
rol.”



