Marc Seijlhouwer 29 juli 2022, 11:23

Een geprinte batterij van papier

We gebruiken steeds meer batterijen en die zorgen voor allerhande chemisch afval. Een milieuvriendelijker alternatief komt uit Zwitserland, waar wetenschappers een batterij van papier maakten. Bijkomend voordeel: je kunt deze batterij 3D-printen.

Batterij van papier met alarmklokje De papieren batterij met inkt (links) geeft stroom aan het klokje (rechts). | Credits: Scientific Reports

De batterij kan elke vorm hebben die je wilt, en je print hem met geleidende inkt op een stukje papier. Een simpel idee, dat dankzij een slimme keuze van inkt en vorderingen in 3D-printers mogelijk wordt.

De batterij werkt pas als je het papier nat maakt. Dit zorgt voor een vloeistof waarin de elektrische deeltjes kunnen ‘lopen’, waarmee stroom ontstaat. De onderzoekers maakten een printje waarmee ze een alarmklok van stroom voorzagen.

Drie soorten inkt

Hoewel papier een belangrijke rol speelt, bestaat de batterij uit verschillende lagen. Er zitten bijvoorbeeld drie soorten inkt op. Deze bestaan allemaal uit schellak, maar daarnaast zit er grafiet in (koolstof) voor de kathode, en zink voor de anode. Een andere inkt verzamelt de stroom om hem door te geven aan een apparaat. Deze inkt bevat ‘carbon black’, roetdeeltjes met speciale eigenschappen.

De combinatie van de verschillende inkten, het cellulose in het papier en water zorgen er uiteindelijk voor dat het systeem als een batterij werkt. Het grote voordeel is dat de materialen minder schadelijk zijn voor de omgeving dan de chemische stoffen die doorgaans in batterijen zitten. Voor ‘wegwerpelectronica’ kan een papieren batterij dus uitkomst bieden. Het is dan wel zaak dat de onderzoekers de batterij veel kleiner maken. Anders moet je straks een heel boekwerk meeslepen om je polaroid-camera van stroom te voorzien.

Lees ook: Dit bedrijf werkt aan een batterij met hout

Internet of Things

Hoewel wegwerpelectronica nu al veel voorkomt, zal dit in de toekomst nog veel normaler zijn. Het ‘internet of things’, waarin alles met het internet verbonden is, vraagt om veel batterijtjes voor kleine voorwerpen. Denk aan slimme lampen en sensoren. Zo’n papieren batterij kan de impact van e-afval op het milieu verminderen.

Schrijf je in voor onze Nieuwsbrief: iedere dag rond 07.00 uur het laatste nieuws

Wil jij iedere ochtend rond 7 uur het laatste nieuws over duurzaamheid ontvangen? Dat kan! Schrijf je hier in voor onze dagelijkse nieuwsbrief.

Jumbo-Visma geeft leiderschap een nieuwe dimensie

Jumbo-Visma heeft juist door niet naar spectaculaire middelen te grijpen iets uitzonderlijks verricht. Hard werken en consequent inzetten op innovatie werd verkozen boven de zoektocht naar flamboyante leiders die sappige quotes aan de buitenwereld leveren. En ook boven veel te grote woorden die na een dag altijd in het ravijn te pletter slaan, onschadelijk gemaakt omdat ze niet zijn omgezet in dadenHoe het niet moet Ik kom zo terug op de leerzame aanpak van Jumbo-Visma, maar eerst even een paar voorbeelden van hoe het niet moet. Afgelopen week bood het klimaatdebat weer een paar schrijnende illustraties van woordinflatie. In Amerika lukt het Joe Biden tot zijn grote frustratie nog altijd niet zijn groene agenda door de Senaat te krijgen. Eén partijgenoot van de president ligt dwars en wil al maanden van geen wijken weten. Uitgerekend die ene stem heeft Biden nodig voor een meerderheid. Door onmacht moet de president nu zijn toevlucht nemen tot veel te grote woorden. Hij wordt waarschijnlijk gedwongen ‘de noodtoestand om het klimaat in Amerika’ uit te roepen. In dezelfde week kreeg de nieuwe minister van milieu in Australië ‘een schokkend document’ onder ogen. Het ging om een rapport van vooraanstaande wetenschappers over de staat van het milieu in het land. Conclusie: ‘Het Australische ecosysteem staat op instorten.’ De zwaar geschrokken Labour-minister Tanya Plibersek zegt de klimaatverandering stevig te lijf te willen gaan. Ze verwijt de voorgaande conservatieve regeringen ‘tien jaar passiviteit en opzettelijke onwetendheid’, maar is niet van plan nieuwe steenkolenmijnen en aardgasprojecten te stoppen. Toch beloofde ze haar ‘kop niet in het zand te zullen steken.’ Lees hier andere columns en opinies over leiderschap Collectieve zelfmoord Plibersek had het kunnen weten, want het IPCC waarschuwde politici en beleidsmakers begin dit jaar al in een rapport voor de diepgaande impact van klimaatverandering, schrijft NRC. ‘Er is nog maar een korte window of opportunity om met drastisch ingrijpen verregaande opwarming te voorkomen, het is now or never.’ In hetzelfde verhaal citeert NRC ook de leider van de VN, die er als zo vaak nog een schepje bovenop doet. ‘Nog veel belangrijker is klimaatverandering aanpakken bij de bron. De wereld heeft een keuze, zei secretaris-generaal António Guterres deze week: “Collectieve actie of collectieve zelfmoord.”’ Hoe begrijpelijk de zware teksten ook zijn, zou je toch bijna pleiten voor een ECB dat de woordinflatie moet beteugelen. Want hoe overtref je hierna nog noodtoestanden en collectieve zelfmoorden? Natuurlijk is strijden voor een overwinning in de Ronde van Frankrijk van een andere orde, maar in het verleden kon het in die snelkookpan van 3 weken ook aardig uit de hand lopen met hysterische teksten. Deze keer geen slappe macho-clichés van gedrogeerde zombies, maar verstandige woorden van topsporters die elkaar iets gunnen en van ploegleiders die kunnen relativeren, hoeveel er ook op het spel staat. Nervositeit in de tour Sportief directeur van Jumbo-Visma Merijn Zeeman zei in de Volkskrant niet stoer dat Jonas Vingegaard de komende jaren zal gaan heersen. Hij zei: ‘We koesteren deze Tourzege en we gaan het volgend jaar weer proberen. Maar dan kan er zomaar iemand anders opstaan.’ En de winnaar zelf hoeft ook geen imago op te houden, lees ik in De Telegraaf: ‘Mijn vriendin Trine en mijn dochter Frida zijn alles voor me. In het begin had ik veel last van nervositeit en Trine heeft me daarmee leren omgaan.’ Het zou een verademing zijn voor de klimaatberichtgeving om de woordinflatie te temperen. Koester succesjes en hoopvolle initiatieven en ga ze breed uitmeten, veel meer dan nu het geval is. Probeer tegelijk de apocalyptische vergezichten altijd van context te voorzien. Het zou het klimaatverhaal een stuk minder defaitistisch maken. Het is ‘now or never.’