Eva Segaar 07 juli 2022, 11:33

Zwitserse onderzoekers maken plantaardige garnalen van micro-algen

Twee Zwitserse onderzoekers hebben een manier ontdekt om namaak-garnalen te maken van micro-algen. Plantaardige zalm en visvrije tonijn bestonden al, maar die zijn op basis van tarwe-, soja- of erwteneiwit in plaats van eiwit uit algen. De belangrijkste vraag: hoe smaakt het?

Adobe Stock 260247363 Van de Black tiger tot de Hollandse: de meeste mensen zijn dol op garnalen.

Wie Seasperacy – de ietwat activistische documentaire op Netflix – heeft gezien, weet dat het slecht gesteld is met onze oceanen. Overbevissing zorgt voor vernietiging van ecosystemen in zee. Want als er een vissoort uitsterft, heeft dat ook gevolgen voor andere diersoorten.

Daarom zetten steeds meer voedselproducenten in op plantaardige alternatieven voor vis. Vivera kwam al met plantaardige zalm, je hebt visvrije tonijn en er bestaat ook al nagemaakte garnaal, maar dan op basis van soja.

Lees ook: Waarom algen de duurzame grondstof van de toekomst zijn

‘Garnalg’

Voedseltechnoloog Lukas Böcker en chemicus Severin Eder, beiden onderzoekers aan de ETH Universiteit in Zurich, bedachten een manier om garnalen na te maken met micro-algen. Een goede keuze, want algen bevatte veel proteïne, onverzadigd vet en nutriënten. Zo zitten micro-algen bomvol aminozuren die we normaal uit vis halen. En ze bevatten niet de microplastics en kwik, die helaas wel in vis voorkomen.

De plantaardige garnalen worden gemaakt uit een poeder van micro-algen, gecombineerd met plantaardige proteïne uit soja en erwt. Zodat de ‘garnaal’ dezelfde voedingswaarden bevat als een echte. Doel is om later ook sint-jakobsschelpen en krab na te maken op algenbasis.

Zoute Gummi Beer

Maar hoe maak je de textuur van een garnaal nou goed na? Volgens Böcker kun je de textuur van hun product nu vergelijken met een geleiachtige, zoute Gummi Beer. Zo zou je een echte roze garnaal (met wat fantasie) ook best kunnen omschrijven. Maar volgens de onderzoekers het is nu nog de grootste uitdaging om het gevoel van het bijten in het stevige, gespierde vlees na te bootsen. Om dat voor elkaar te krijgen, werken ze met verschillende biotechmethoden, die nog niet zijn toegepast op algen.

Wie de plantaardige garnaal wil proberen, moet nog even geduld hebben. De onderzoekers hopen tegen het einde van dit jaar de echte garnaal helemaal te hebben nagebootst. Productie volgt dan snel daarna, denken ze.

Lees ook: Vegan bitterbal Cas & Kas kan half miljoen ton CO2 besparen

Schrijf je in voor onze Newsbreak: iedere dag rond 12 uur het laatste nieuws

Wil jij iedere middag rond 12 uur het laatste nieuws over duurzaamheid ontvangen? Dat kan! Schrijf je hier in voor onze Newsbreak.

Nieuw gigantisch gat in de ozonlaag ontdekt

Het gat heeft dezelfde ‘diepte’ als het gat boven de Zuidpool, maar is veel groter. Dat is de conclusie van Canadees onderzoek, dat op een andere manier naar de atmosfeer kijkt dan doorgaans gebeurt. Het grote ozongat zit er vermoedelijk al sinds de jaren ’80, maar werd nooit ontdekt. Tot nu. Een gat in de ozonlaag kun je niet zo makkelijk ‘zien’. Je moet aantonen dat er op plekken meer schadelijke straling binnenkomt dan op andere plekken. Dat is lastig te doen, en gaat normaal met een model dat de chemische samenstelling van de lucht analyseert. Uit die modellen kwam echter geen noemenswaardig gat naar voren. Kosmische straling De Canadese onderzoekers deden het anders. Ze keken naar de hoeveelheid kosmische straling die de aarde binnenkomt. Kosmische straling zijn deeltjes die heel snel zijn en schadelijk kunnen zijn voor mensen. De atmosfeer houdt ze echter heel makkelijk tegen. Tenminste, als de ozonlaag niet is aangetast. Door de verwachte hoeveelheid kosmische straling af te zetten tegen metingen ontdekten de onderzoekers het gat. De oorzaak van de verminderde hoeveelheid ozon op zo’n groot deel van de planeet is niet helemaal duidelijk. Bij het Zuidpool-ozongat was het al snel duidelijk: chloorfluorkoolstoffen (CFK’s), vaak gebruikt als drijfgas, waren de boosdoener. Een verbod op deze stoffen kwam snel en de ozonlaag herstelde zich langzaam. Lees ook: Hoe ruimtetoerisme de ozonlaag zal vernietigen Klimaatverandering als oorzaak De oorzaak van dit ‘gat’ ligt elders: bij klimaatverandering. Tenminste, volgens Paul Young van Lancester University. Via Science Media Center werpt hij twijfels op de Canadese studie. “Er is geen ‘gat in de ozonlaag boven de tropen’. De gemeten afname van ozon is relatief groot ten opzichte van eerder, maar in absolute zin niet relevant”, vertelt hij. Dat betekent dat er wel minder ozon is dan in eerdere decennia, maar dat het tot op zekere hoogte een normale schommeling is. Het gat in de ozonlaag op de Zuidpool liet een heel ander beeld zien Young legt de oorzaak van de grote percentuele schommeling in ozon bij klimaatverandering. “Sinds 2000 neemt de hoeveelheid ozon boven de tropen inderdaad af, maar dat komt door de verandering in beweging in de atmosfeer. Verandering die hoort bij klimaatverandering.” Kanker en mislukte oogsten Kortom: de opwarming van de aarde en het almaar sterkere broeikaseffect verandert de atmosfeer en daarmee de ozonlaag. Volgens Young hoeft dat niet de problemen te veroorzaken die we op de Zuidpool zagen. Daar kwam meer UV-licht door het gat, wat zorgde voor gevaren voor mens en milieu. Zo ver hoeft het volgens Young niet te komen. De onderzoekers willen toch waarschuwen; te weinig ozon kan ervoor zorgen dat grote gebieden meer risico hebben op kanker en mislukte oogsten.