Matthijs Visch 16 februari 2022, 07:30

Hoe met het vernietigen van een klein bos de natuur én banen verloren gaan

Vorige week werd bekend dat het Sterrebos bij Borne in Limburg volledig wordt vernietigd om plaats te maken voor een autofabriek. Het herinnerde me aan de wijze woorden van milieuactivist David Brower: ‘Je kunt geen zaken doen op een dode planeet.’

Boom geel adobe stock Bomen kappen om de economie te stimuleren? Het kan ook anders. | Credits: Adobe Stock

Wederom wordt als excuus voor het toebrengen van onomkeerbare schade aan de natuur, het argument van ‘bomen versus banen’ aangevoerd – dat bomen moeten worden geofferd voor economische groei, en dat het simpelweg niet anders kan. Er wordt gezegd dat deze twee dingen niet samen kunnen gaan. Dat is niet waar. Door de natuur op deze manier te marginaliseren, verergert de door mensen veroorzaakte klimaatcrisis alleen maar. In de hoop op een leefbare toekomst voor iedereen moeten we ons richten op het combineren van duurzame werkgelegenheid met het beschermen van de kostbare, weinige ongerepte natuur die we nog over hebben.

Erbarmelijke natuur in Nederland

Er zijn mensen die zeggen dat het over ‘slechts’ 160 bomen gaat, of zeven hectare. Maar de erbarmelijke staat van de natuur in Nederland is er één van de dood door duizend sneden. Elk stukje wilde natuur dat we wegsnoeien in de naam van ontwikkeling brengt ons een stap dichter bij het hebben van niets.

Een ander veelgehoord argument dat aan terrein lijkt te winnen, is dat we worden gecompenseerd met het planten van nieuwe bomen en insectenhotels. Maar hoe compenseer je het doden van 200 jaar oude eikenbomen en de levens van de met uitsterven bedreigde dieren die erin wonen? Het duurt minstens 100 jaar voordat zo’n ‘compensatiebos’ dezelfde hoeveelheid koolstof heeft opgenomen – ervan uitgaande dat deze bomen wél mogen blijven staan en niet worden omgehakt zodra ze in de weg staan. En insectenhotels maken van dode bomen die 200 jaar lang een thuis hebben geboden aan een florerend ecosysteem van planten en dieren, voelt als een gerichte aanslag op de natuur.

‘Financiële statistieken zijn steeds minder betrouwbaar als maatstaf voor zakelijk succes.’ | Credit: Eva Roefs

Veel bedreigde dieren

Deze vernietiging van de natuur
voor economische groei is wereldwijd een probleem, maar helemaal in
Nederland. In geen ander Europees land leven zoveel bedreigde dier- en
plantsoorten als hier (Planbureau voor de Leefomgeving, 2014). En het
wordt alleen maar erger. Sinds 1990 is het aantal wilde dieren in
Nederland met 50 procent afgenomen. Op de Veluwe leven tegenwoordig zelfs 70 procent minder dieren (Wereld Natuur Fonds, 2020).

In de woorden van Kirsten Schuijt, directeur van het WNF: “Ons
landschap wordt monotoon en stil, zonder dat we het in de gaten lijken
te hebben. Want heide bloeit nog steeds prachtig paars en weilanden zijn
groen. Maar wie weet nog dat vroeger wolken vlinders op de heide te
zien waren en je omringd werd door het geluid van vogels? En dat het
boerenland een walhalla was voor weidevogels, bloemen en insecten? We
hebben de natuur inmiddels zo diep uitgehold dat ons welzijn en onze
welvaart in het geding komen.”

Lees ook: Ondanks plannen minder bos in Nederland

Ik ben geen wetenschapper, ik ben ondernemer. En ik begrijp de
complexiteit waarbinnen de bedrijven in dit verhaal opereren. VDL Nedcar
zegt het bos te moeten vernietigen om uit te breiden, en Rivian, een
fabrikant van elektrische auto’s, zou met hen in gesprek zijn over een
samenwerking om auto’s op de locatie te produceren. Rivian is een
bedrijf waar ik veel respect voor heb, met name door hun inzet voor de
bescherming van de natuur en hun werk met The Nature Conservancy. Als
Rivian echt van plan is om hier auto’s te produceren, zou het me
verbazen dat zo’n bedrijf, een bedrijf dat één procent van haar aandelen
aan de natuur geeft, het kappen van een oeroud bos steunt.

Bomen versus banen

‘Bomen versus banen’ berust op een aanname: dat meer capaciteit en
meer productievolume gelijkstaan aan meer banen. Maar dat is geen enkele
garantie, gezien de toenemende automatisering van productiewerk. Ik
accepteer het argument dus ook niet. Er is altijd een alternatief – en
misschien zelfs wel het slimste, vanuit economisch en ecologisch
oogpunt. Bij Patagonia laten we al jaren zien dat het winst,
onderscheidend vermogen en loyaliteit oplevert als je het juiste doet.
Van het weggeven van 100 procent van de verkoop van Black Friday in 2016 tot
het wereldwijd aanjagen van de transitie naar gerecycled polyester en
biologisch katoen in de jaren negentig.

Als VDL Nedcar van
standpunt zou veranderen, zelfs nu de beslissing al is genomen, en ze
het Sterrebos zou redden, levert dit ongetwijfeld positieve
krantenkoppen op, en misschien zelfs een gezonde stijging van de winst.
Investeren in de natuur levert voordelen op voor medewerkers en
toekomstige partners. Ik weet zeker dat het ook zakelijk gezien een
verstandige keuze is.

Het vraagt om een rigoureuze en
complete mentaliteitsverandering van VDL op alle niveaus, en om moedig
leiderschap van Willem van der Leegte en zijn team. Maar als je kijkt
naar de exponentiële groei van ‘conscious consuming’ is het zakelijk
gezien zeker een verstandige keuze. Kijk alleen al naar de vele
bedrijven die zich elke dag aansluiten bij B Corp Benelux, gedreven door
aandeelhouders, medewerkers en klanten die actief op zoek zijn naar
bedrijven die aantoonbare impact maken.

Stem van de natuur

Mocht het zijn dat het Sterrebos verloren gaat, dan mogen we het niet
vergeten. We moeten de stem van de natuur zijn, overal waar we zien dat
ze wordt bedreigd. En als ik een beroep mag doen op het bedrijfsleven –
denk écht na bij het nemen van beslissingen die een negatieve invloed
hebben op de natuur. Omdat economische vooruitgang die ten koste gaat
van onze weinige overgebleven wilde natuur nooit duurzaam zal zijn. En
pure financiële statistieken zijn steeds minder betrouwbaar als maatstaf
voor zakelijk succes. De ‘dood van de natuur door duizend kappingen’
die dit kleine bos symboliseert, gebeurt over de hele wereld. En mensen
die geloven dat zakendoen kan bijdragen aan positieve verandering,
moeten opstaan ​​en zeggen dat het genoeg is geweest. We moeten betere
manieren vinden om écht leiderschap te tonen.

Als we onze bedrijven echt toekomstbestendig willen maken, moeten we
creatief en moedig zijn. We moeten samenwerken en creatieve oplossingen
vinden voor deze fundamentele vraagstukken. Ik hoop voor het Sterrebos,
en voor VDL Nedcar zelf, dat zelfs in deze donkere tijden echt
leiderschap wordt getoond en dat natuur en economie beide winnen.

Lees ook: Techreuzen willen miljoenen bomen planten

Schrijf je in voor onze Newsbreak: iedere dag rond 12 uur het laatste nieuws

Wil jij iedere middag rond 12 uur het laatste nieuws over duurzaamheid ontvangen? Dat kan! Schrijf je hier in voor onze Newsbreak.

Shell mag zichzelf geen aanjager van de energietransitie noemen

Volgens de Reclame Code Commissie (RCC) is het niet te rechtvaardigen dat Shell zichzelf in reclames aanduidt als 'één van de grootste aanjagers van de energietransitie', omdat daarmee de indruk wordt gewekt dat Shell initiator en versneller van de transitie is. Dat geeft een te rooskleurig beeld van de werkelijkheid, stelt de RCC. De uitspraak volgt na een klacht van musicus en wetenschapper Jos Koning. Eerder deze week werd Shell ook al twee keer op de vingers getikt over dezelfde campagne, met als thema ‘wij veranderen’. Deze was eind vorig jaar overal in Nederland te zien: van kranten tot bushokjes en als reclamespot op de radio. Lees ook: Milieudefensie wint klimaatzaak tegen Shell Drie keer misleid De andere beweringen in dezelfde campagne die volgens de RCC niet kloppen, zijn dat bussen al rijden op groene waterstof van Shell. Ook is de oliereus slordig geweest met het gebruik van getallen: 'miljoenen kilometers worden schoner gereden door Shells inspanningen', zo wordt gezegd. Maar volgens de commissie is dat slechts een fractie van het totaal aantal gereden kilometers, en dus ook misleidend. Femke Sleegers van Reclame Fossielvrij is blij met de uitspraak: “Het is bijzonder, want de Reclame Code Commissie gaat veel verder dan normaal. Shell kon eerst makkelijk deze claim onderbouwen door te zeggen dat het windmolens plaatst. Dan hadden de kleinere claims, zoals die over het aantal gereden kilometers, veel meer kans van slagen”, zegt Slegers. “Maar nu zegt de commissie dat er geen sprake is van verandering als je je oude businessmodel in stand houdt.” Verbod op fossiele reclame? Volgens Sleegers is het hoog tijd dat fossiele reclame verboden wordt, om dit in de toekomst te voorkomen. “Nu is het mosterd na de maaltijd. Hoewel er maar weinig tekst in de reclamecampagne van Shell staat, zijn ze toch op drie leugens betrapt. Dat geeft maar aan aan hoe belangrijk een verbod op fossiele reclame is. Zo voorkomen we dat het in publieke ruimtes komt, en laten we Shell geen twijfel zaaien.” Afgelopen vrijdag zijn er naar aanleiding van de eerdere uitspraken van de commissie Kamervragen gesteld aan klimaatminister Rob Jetten (D66) om het verbod op fossiele reclame te onderzoeken. Eerder riepen de Shell-aandeelhouders het olieconcern op om met concretere doelen te komen. Het past in een bredere trend waarbij aandeelhouders zich steeds vaker uitspreken voor het klimaat. Hoe zit dat?