Redactie Change Inc. 09 juli 2021, 13:41

Commissarissen, neem de lead in duurzaamheid

Bedrijven worden steeds duurzamer. Maar het zijn vooral duurzame bedrijven die duurzamer worden. Er is dus nog een wereld te winnen. Consumenten, rechters, maatschappelijke organisaties, financiers en overheden jagen verdere verduurzaming aan. Ook commissarissen van bedrijven kunnen en moeten dit aanjagen en zelfs de lead nemen, bepleit Niels van Tent, partner bij executive searchbureau Ebbinge.

Niels van tent ebbinge

Als Shell de gestelde klimaatdoelen niet haalt, dan zijn we inmiddels zo ver dat de rechter oordeelt dat het bedrijf meer inspanningen moet doen om de doelen wel te halen. In de nieuwe financieringsstandaarden zijn strikte duurzaamheidsdoelstellingen opgenomen. De overheid moet ook meer doen om de CO2 uitstoot te beperken. En het merendeel van de consumenten wil dat bedrijven verduurzamen. Duurzaamheid, in brede zin, heeft de wind mee. Niet alleen omdat het moet, maar ook omdat veel bedrijven ook echt willen bijdragen. En omdat inmiddels duidelijk is dat het rendement van een duurzame strategie hoger is. Ook in de wereld van private equity wordt de omslag van de korte naar de lange termijn gemaakt.

Meerdere rollen commissaris 

Toch blijven nog veel bedrijven achter, veelal omdat ze worstelen met de concretisering. Er moet worden versneld. Daarbij speelt de Raad van Commissarissen een belangrijke rol. Natuurlijk bestuurt het bestuur, maar gezien de urgentie van het probleem, de snel veranderende omgeving én de kansen, moeten – als er geen duidelijke en ambitieuze omslag in de strategie van het bedrijf komt – de commissarissen de lead nemen.

De theorie wijst een commissaris een aantal rollen toe: toezichthouder, sparringspartner, werkgever van het bestuur en ontsluiter van het netwerk. Eerder heb ik, samen met anderen, ervoor gepleit dat toezichthouders ook de rol van moreel kompas op zich nemen. Niet als de gids naar ‘het ware noorden’, maar als spiegel van de maatschappij. In al deze rollen van een commissaris zit besloten dat zij of hij stappen zet naar het bestuur om verduurzaming te versnellen voor de continuïteit van het bedrijf. Vanuit de lange termijn waardecreatie. Als aanjager kan een commissaris echt het verschil maken. Concreet laten zien waar de kansen liggen, verbinden met de normen en waarden van de organisatie en het bestuur, resultaten eisen en ‘luis in de pels’ van de bestuurder zijn. Niet door zelf te gaan handelen, maar door in de rol van commissaris te blijven.

Verantwoordelijkheid

Dat vraagt wel wat van het leiderschap van commissarissen. Het eigen leiderschap wel te verstaan. Het vraagt inzicht in waar je zelf voor staat en wat jouw morele kompas is. Het vraagt ook een brede definitie van waar ‘jouw’ verantwoordelijkheid ligt; niet alleen bij de onderneming, maar ook in de maatschappij. En het vraagt een duidelijk beeld van de droom van het bedrijf en hoe zich dit concreet vertaalt in de strategie. Niet soft en niet om ‘goed’ te doen, maar juist voor de lange termijn van het bedrijf. Commissarissen, pak die rol!

Netbeerherder Tennet laat zien hoe het stroomnet van de toekomst eruit ziet

Deze week kwam Tennet met de resultaten van hun experiment naar buiten. In de proef gingen zeven partijen helpen om het net te balanceren. Tuinders, eigenaren van elektrische auto’s, uitbaters van een windpark, coöperaties en eigenaren van warmtepompen deden mee. Deze hebben allemaal een andere rol in de energiehuishouding en kunnen dus allemaal iets anders bijdragen aan het stroomnet.Zo kunnen windturbines wel of juist geen stroom leveren als het nodig is. Dat is vooral handig als er een overschot aan stroom is, waarmee het net overbelast dreigt te raken. Eventueel zou een eigenaar van een windpark de overtollige stroom dan op kunnen slaan in een batterij.Dag en nacht groene stroom is ook een ambitie van Greenchoiche, dat eerder al experimenten deed.Auto's en kassenMaar de grotere problemen ontstaan als het niet waait en de zon niet schijnt. Dan is er immers geen duurzame stroom, en in de toekomst zullen deze bronnen het overgrote deel van onze elektriciteit verzorgen. Om in deze (korte) momenten toch genoeg stroom te hebben, kunnen tuinders bijvoorbeeld een deel van hun stroombehoefte tijdelijk uitzetten. Elektrische auto’s kunnen (als de batterij in de auto ‘bidirectioneel’ is) stroom teruggeven aan het net, om op een ander moment weer op te laden. En warmtepompen kunnen tijdelijk uitgeschakeld worden, aangezien de warmte in een huis een tijdje blijft hangen.Dit zijn allemaal relatief kleine oplossingen voor een stroomtekort. Eén warmtepomp minder zal weinig zoden aan de dijk zetten. Maar als het massaal en automatisch gebeurt, bijvoorbeeld via slimme meters bij mensen thuis, dan kan het wel degelijk een impact hebben op het stroomverbruik, en daarmee op de balans in het net.BlockchainHet systeem wordt hiermee wel veel ingewikkelder dan het nu is. Als er vandaag een tekort ontstaat, hoeven we maar een gascentrale een beetje harder te stoken en er is weer genoeg stroom. Omdat het ingewikkelder is, gebruikte Tennet bij de proef een ‘blockchain’: een soort digitaal kasboek waarin precies wordt bijgehouden wie wat doet en levert. Zo kan Tennet zien of er genoeg partijen zijn en de balans weer klopt.Helaas lost dat kasboek een ander probleem nog niet op: het geld. Want wie wat betaalt, wie de factuur stuurt en wie hem ontvangt - dat is nog een raadsel. Voor de proef is dat misschien niet zo belangrijk, maar voor de echte situatie wel. Tuinders zullen immers niet gratis de verwarming van hun kassen willen stoppen.Als het balanceren straks een zaak is waar iedereen aan meedoet, moeten er bovendien meer slimme meters komen. Die zouden dan om het kwartier het verbruik uitlezen en doorgeven aan de netbeheerder, zodat deze altijd kan zien wie wat gebruikt en waar er - indien noodzakelijk - eventjes kan worden gestopt met stroomtoevoer.Eerder startte Universiteit Utrecht een onderzoek naar de rol van elektrische auto's in het balanceren van het net.