Marc Seijlhouwer 25 maart 2021, 11:30

Strengere regels nodig om kweekvis duurzaam te maken

Gekweekte vis is in tien jaar tijd veel populairder geworden en kan in de toekomst een belangrijk deel van de voedselvoorziening voor zijn rekening nemen. Maar met de groei moeten ook meer regels en afspraken komen over de veiligheid en duurzaamheid van de vis. Dat stellen wetenschappers van Wageningen University & Research in een artikel.

Vis kweek tilapia adobe stock Het visvoer is al veel duurzamer dan twintig jaar geleden stellen de onderzoekers. Bron: AdobeStock

Het artikel, dat verschijnt in het wetenschappelijk tijdschrift Nature, analyseert de staat van de kweekvisindustrie. In twintig jaar tijd is deze sector verdriedubbeld. Zalm, tilapia, garnalen en zelfs zeewier vallen veelal onder de kweekvis. De industrie heeft een slechte naam, onder andere dankzij een onderzoek van twintig jaar geleden waaruit bleek dat de kweekvis het leven van wilde vissen moeilijker maakt. Maar ook vragen over antibioticagebruik, ziekte en de leefruimte van de vissen zorgt voor een slecht imago. Aan de andere kant is kweekvis goedkoop, waardoor het vis voor meer mensen toegankelijk maakt.

Lees ook: Een derde van alle uitstoot komt uit de voedselketen

Keurmerk voor kweekvis

Om de industrie te verduurzamen moeten zowel visbedrijven, overheden en NGO’s die certificaten toekennen, regels opstellen. Vervolgens moeten alle bedrijven zich ook aan deze regels houden. Er is al een keurmerk voor kweekvis (ASC) maar lang niet alle kweekvis heeft dit keurmerk.

De sector kan op verschillende manieren duurzamer worden. Zo kan het visvoer van milieuvriendelijke grondstoffen worden gemaakt, zoals groente, soja of insecten. Of zelfs van CO2, zoals een Brits-Nederlandse start-up probeert. Daarnaast moet er een verantwoord medicijnbeleid komen. Omdat de vissen vaak dicht op elkaar zwemmen breken er snel ziektes uit, en gebruiken kwekers veel antibiotica. Dit werkt resistentie in de hand én het zorgt ervoor dat medicijnresten in het water komen, waar andere zeedieren er last van hebben. Ook de verstoring van ecosystemen en afname van de biodiversiteit ligt op de loer bij grootschalige visteelt.

Vleesetende vis is nu vegetariër

Er is dus werk aan de winkel, maar de onderzoekers zien ook lichtpuntjes. Zo is het voer al veel duurzamer dan twintig jaar geleden, toen de voedselbehoefte van kweekvis nog problemen veroorzaakten voor wilde vissen. ”We zijn er in geslaagd vleesetende vissen, zoals zalm en forel, bijna te veranderen in vegetariërs,” schrijft visvoedingspecialist Ronald Hardy van de University of Idaho, een van de mede-auteurs van de studie.

Het is belangrijk om nu de productiemethoden te veranderen. Kweekvis zal namelijk alleen maar populairder worden over de hele wereld. Als het kwekers en overheden lukt om écht duurzaam te produceren (en bijvoorbeeld ook de CO2 die vrijkomt af te vangen), dan kan kweekvis een belangrijke duurzame bron van eiwitten worden in een CO2-neutrale toekomst, aldus de onderzoekers.

Lees ook: Vis in restaurants is vaak verre van duurzaam

Als het land van de rijzende zon: Interface lanceert CO2-negatieve tapijttegel

Duurzamer leven, en ons dus meer richten op herstel, renovatie en hergebruik van spullen, doen ze in Japan al eeuwenlang. Porselein wordt gelijmd met goud en versleten stukken of gaten in katoen worden opgelapt op zo’n mooie manier, dat het stopwerk op zichzelf weer een kunstwerk lijkt. Die inspiratie nam vloerenfabrikant Interface mee in haar nieuwste innovatie, zo werd zichtbaar tijdens de persconferentie om de eerste collectie CO2-negatieve tapijttegels in Europa te lanceren, onder de naam van Embodied Beauty. CO2-negatieve tapijttegel De inspiratie gaat verder dan alleen het uiterlijk; deze nieuwe serie is qua kleur en vorm geïnspireerd op Japan. Het echte nieuws is dat de zogeheten backing, ofwel tapijtrug, meer CO2 opslaat dan ooit tevoren. “De innovatie is door Interface CQuest BioX gedoopt en zorgt in combinatie met speciale garens en micro-tuftprocessen in tapijttegel die van cradle-to-gate CO2-negatief is”, zoals Sustainability manager Benelux Janneke Leenaars van Interface daadkrachtig uitlegt.Lees ook: Wat kunnen anderen leren van een bedrijf dat al 25 jaar aan duurzaamheid werkt?En dat is het bijzondere nieuws waar jarenlang onderzoek naar is verricht. Leenaars is zichtbaar gedreven en dus ook trots op het resultaat: “Dit betekent namelijk dat met het maken van het product, meer CO2 uit de atmosfeer wordt gehaald dan dat er wordt uitgestoten. Het is een belangrijke stap in de Climate Take Back-missie van Interface om tegen 2040 een CO2-negatieve onderneming te zijn.”   Verlagen uitstoot Ook lanceert Interface deze week een CO2-negatief microtuft-product, Flash Line. In hun eigen woorden: gemaakt met 100 procent gerecycled garen en 86 procent recycled en biobased materialen. Leenaars: “CO2 is op zichzelf niet goed of slecht, we hebben er nu alleen te veel van op de verkeerde plek in de atmosfeer.” Haar doel, of liever gezegd, het doel van Interface, is dan ook duidelijk. Leenaars: “Het is essentieel om als maatschappij onze CO2-uitstoot drastisch te verlagen, natuurlijke ecosystemen te herstellen, te beschermen en te onderzoeken hoe er met innovaties CO2 kan worden opgeslagen.” Overwinnen opwarming aarde Eén van de vier pijlers waarop de Climate Take Back-missie van Interface is gebaseerd, is: Love Carbon. Leenaars: “We hebben onderzocht hoe CO2 kan functioneren als bouwsteen voor onze producten en hoe we producten kunnen ontwikkelen met CO2-negatieve materialen. Dit leidde tot de nieuwe CQuest backings.”De ontwikkeling van een CO2-negatieve tapijttegel is voor Interface dan ook een belangrijke mijlpaal om hun ambitieuze CO2-doelen te halen. Sinds 2019 zijn alle producten van het bedrijf over de gehele productlevenscyclus CO2-neutraal.  Lees ook: “Als je een CO2-negatieve onderneming wil zijn, moet je ook CO2-negatieve producten hebben”