Uit het onderzoek blijkt dat Nederland een koploper is in het aanbod van duurzame producten. De bijdrage van de producten met een duurzaamheidskeurmerk eerder in de keten is echter niet geheel duidelijk.
Zo is slecht inzichtelijk hoe duurzame producten helpen op het gebied van verbetering van de arbeids- en milieuomstandigheden bij leveranciers in andere landen en het behoud en beschermen van de biodiversiteit.
Loze beloftes
De Nederlandse import van duurzame producten zoals koffie, hout, vis en chocolade belooft de consument dat de keuze voor duurzaam heeft geleid tot verbetering van de omstandigheden in het productieland. Het marktaandeel van koffie en vis in Nederland met een duurzaamheidkeurmerk is 40 procent, en het aandeel hout is maar liefst 66 procent.
Ondanks dat er lokaal wel positieve effecten zichtbaar zijn is er nog veel op en aan te merken over de groepen die genieten van het voordeel. Vaak worden arme boeren buitengesloten doordat zij niet kunnen voldoen aan financieel veel vragende duurzaamheidseisen.
Interventie
Het PBL stelt dat de overheid de handelsketen duurzaam kan sturen door meer transparantie te eisen van ondernemingen wat betreft het gebruik van grondstoffen of het opstellen van criteria voor duurzame producten.
Het stabiliseren van een stabiel lokaal bestuur, een goede infrastructuur, rechtszekerheid en kennis wat betreft duurzaamheid is noodzakelijk voor positieve resultaten. De overheid kan een grote rol spelen in het ondersteunen en bevorderen van samenwerking tussen deze verschillende partijen en koppelen van terreinen.
Bron: nuzakelijk
Foto: Raysonho
