Per Lindstrand is een Zweedse technicus, piloot, ondernemer, aeronaut en is vooral bekend van zijn baanbrekende vluchten met heteluchtballonnen. Lindstrand’s werk in de productie van ballonnen heeft geleid tot ‘s werelds eerste vaart rondom de aarde samen met Britse ondernemer Richard Branson.
Lindstrand denkt dat de zonnetoren een alternatief kan bieden voor zonnecellen in ruige gebieden. In de gebieden waar veel natuurrampen voorkomen is het onderhoud van zonnepanelen en stroomkabels lastig.
Zonnetoren
De opblaasbare zonnetoren is een idee van meer dan 100 jaar geleden. Stijgende warme lucht, opgewarmd door de zon, wordt gebruikt om turbines aan te drijven om stroom te genereren.
De toren is gemaakt van van stof in plaats van metaal, wat ervoor zorgt dat het model meteen in gebruik genomen kan worden en minder last ondervindt van zand. De toren vereist een schoorsteen van 1 kilometer hoog met een straal van 7 kilometer om de warme lucht in de toren te leiden.
Volgens Lindstrand kost een dergelijke toren van beton ruim € 553 mln en een opblaasbare variant slechts € 15 mln. “Een bedrag van € 15 mln zou goed moeten zijn voor het verwezenlijken van een 130 megawatt-energiecentrale.” De centrale zou een efficiëntie hebben die ongeveer gelijk is aan die van een windturbine.
Eerdere pogingen
Het doel van de bouw van de toren is om het ALMA Observatory in de Chileense woestijn van stroom te voorzien. De sterrenwacht aldaarstreeft met de realisering van het project naar een duurzame oplossing voor zijn gas- en dieselgeneratoren.
In 1980 is er in Spanje al een poging gewaagd voor het commercialiseren van de zonnetoren-technologie. Het model heeft acht jaar gewerkt. In 2010 is er in China een start gemaakt aan het project, en de Australische onderneming EnviroMission heeft het voorstel doorgevoerd voor de realisering van een 200 megawatt-toren in de staat Arizona in de Verenigde Staten.
Bron: the engineer
Foto: woottonbridgeiow.org
