De onderzoekers ontdekten dat het ‘nutteloze’ afval van kippen wel degelijk bruikbaar is. De botten en het bloed kun je verpulveren om er vervolgens alle bruikbare bouwstoffen uit te halen. Denk aan aminozuren, vitaminen en zouten die een lichaam nodig heeft. Deze stoffen zijn essentieel als groeimedium voor cellen. Cellen van kweekvlees, bijvoorbeeld.
Synergie
En daar komt een opmerkelijke synergie naar voren. Singapore is namelijk het eerste land op aarde dat kweekvles van kip toestaat voor verkoop. Als de kippen-industrie het kweekmedium kan leveren halen zowel de kweekkip als de gewone kippenindustrie winst. Nu komt dat kweekmedium vaak van de foetussen die in geslachte koeien worden gevonden; mogelijk is het medium van kippen-afval op termijn goedkoper.
De veren van de kip kregen ook een tweede leven van de onderzoekers, maar wel op een heel andere manier. Door de veren heel voorzichtig te drogen en vervolgens te verpulveren kun je vezels uit het dons halen. Die vezels kunnen, gemengd met een hars, voor een plastic-alternatief zorgen dat niet onderdoet voor gewoon plastic. Handig, bijvoorbeeld als serveerschaal voor gebakken kip.
Kop-tot-kont
De twee technieken geven een nieuwe betekenis aan de ‘kop-tot-kont’-gedachte achter dieren eten. Als je zelfs de oneetbare delen kunt gebruiken voor een aspect van het eten, is dat duurzamer omdat je meer uit een beest haalt. Aan de andere kant gelden hier natuurlijk dezelfde reserveringen als bij ander wetenschapsnieuws. De techniek staat nog in de kinderschoenen, is duur en vooral: ingewikkeld. Het kost veel moeite om nuttige dingen uit kippenafval te halen. In een industrie waar mannetjeskuikens en masse verhakseld worden, lijkt het onwaarschijnlijk dat men elk grammetje bot of bloed nuttig wil gebruiken.
Schrijf je in voor onze Newsbreak: iedere dag rond 12 uur het laatste nieuws
Wil jij iedere middag rond 12 uur het laatste nieuws over duurzaamheid ontvangen? Dat kan! Schrijf je hier in voor onze Newsbreak.
