Een team van Wageningse wetenschappers toont in een onderzoek aan dat de plant Zandraket, een bekende modelplant, verschillende genen bezit die zijn betrokken bij de aanpassing aan een verandering in de hoeveelheid licht die de plant krijgt. Planten hebben licht nodig om CO2 en water om te zetten in suikers en zuurstof, zodat ze kunnen groeien.
De onderzoekers bekeken een gen dat is betrokken bij de aanpassing van bladgroenkorrels aan een verandering in het licht. Een variant van dit gen zorgt ervoor dat bepaalde Zandraketplanten beter kunnen omgaan met een toename van licht dan de andere planten. Dat betekent volgens WUR dat het mogelijk is om fotosynthese te verbeteren op basis van natuurlijke genetische variatie.
Efficiënter gebruik water
Fotosynthese is essentieel voor planten, maar volgens WUR niet zonder gevaar. Zo kost het de plant veel controle om de energiestromen in de hand te houden. Als er plotseling te veel licht aanwezig is, moet de plant zich aanpassen aan de nieuwe situatie. Om zich te beschermen tegen een overmaat aan fotosynthese houden planten zich vast aan allerlei veiligheidsmarges, waardoor het aanpassingsproces enkele dagen in beslag neemt.
Het onderzoek van de Wageningse wetenschappers toont nu aan dat sommige planten dat sneller kunnen doen dan andere. Planten die zich sneller kunnen aanpassen aan veranderende lichtomstandigheden, zullen volgens hen efficiënter gebruikmaken van het beschikbare water met voedingstoffen.
Duurzame voedselproductie
Aangezien de genen voor fotosynthese bij vrijwel alle plantensoorten voorkomen, verwachten de onderzoekers dat een dergelijke variatie ook bij veel gewassen kan worden gevonden. Door de fotosynthese van deze gewassen te verbeteren, zouden die op termijn met dezelfde hoeveelheid grond, water, voedingsstoffen meer opbrengst kunnen leveren. Bovendien kunnen ze meer CO2 uit de lucht vastleggen in de bodem.
De onderzoekers zien de resultaten van het onderzoek dan ook als een belangrijke stap richting de oplossing van het wereldvoedselprobleem en het behalen van het Klimaatakkoord van Parijs. Het onderzoek is gepubliceerd in het wetenschappelijke tijdschrift Nature Communications.
Bron: Wageningen University & Research | Foto: Shutterstock.com
