Vegan eieren van VEGGS, onderdeel van Kipster
Het Nederlandse bedrijf Kipster maakt al jaren het meest duurzame ei ter wereld. De kippen scharrelen in een natuurlijke leefomgeving en worden gevoerd met reststromen uit de supermarkt zoals oud brood. De energie voor de boerderij wordt eigenhandig opgewekt door zonnepanelen. Inmiddels waagt Kipster zich ook aan plantaardige eieren waar geen kip meer aan te pas komt.
Kipster brengt de eivervangers uit onder de naam Veggs. Het bedrijf heeft twee type eivervangers op de markt gebracht. De eerste is een mix waarmee roerei en omelet kan worden gebakken. Het kan ook worden verwerkt in baksels zoals quiche en cake. Daarnaast is er ook een variant verpakt in een traditionele eierdoos. Deze kan worden gebakken of gekookt.
Erwten vormen een belangrijk ingrediënt in de eivervangers van Veggs. Op de website is te lezen dat erwten een lage ecologische voetafdruk hebben en minder water gebruiken dan soja of dierlijke eiwitbronnen. Ook bevat het veel eiwitten en belangrijke mineralen en vezels.
Ruud Zanders, een van de initiatiefnemers van Veggs: “In het laboratorium doen we hetzelfde als op onze boerderij. We hebben plantaardige grondstoffen en daar maken we een ei van. Op de boerderij stoppen we die grondstoffen in een kip. In de keuken van het lab stoppen we het in een ketel. Voor Veggs hoeft geen dier geëxploiteerd te worden en als het in de toekomst lukt om met veel minder dieren, tot misschien wel geen dieren, in ons voedsel te voorzien dan hebben we met Veggstoch de mogelijkheid voor een heerlijk roereitje bij het ontbijt.”
Royal Avebe maakt eieren van aardappelen
Aardappelverwerker Royal Avebe kwam tot het inzicht dat aardappeleiwitten een goede basis zijn voor plantaardige eieren. In het Groningse Veendam maakt het bedrijf naar eieren die als twee druppels lijken op het origineel, inclusief dooier.
De eivervangers liggen nog niet in de winkel, maar volgens Avebe-topman David Fousert volgen de ontwikkelingen zich snel op. “Zelf ben ik erg enthousiast over de omelet van aardappeleiwit. Niet van echt te onderscheiden. In de VS is het al te koop”, zei hij tegen RTV Noord. Volgens Fousert heeft aardappeleiwit een hogere voedingswaarde dan andere plantaardige eiwitten. “Op dat punt is ons eiwit superieur.”
Plantaardige eivervangers van Smaakt
Nog een eivervanger van Nederlandse komaf is die van het merk Smaakt. Het is een poeder die gebruikt kan worden om onder andere plantaardige cake, koekjes en pannenkoeken mee te bakken. Volgens de verpakking is de bereiding een eitje: voeg water toe aan de mix en klopt het geheel op. Dan ontstaat er een luchtige structuur die het traditionele ei kan vervangen.
De basis van deze eivervanger is lupinemeel. Lupine is een peulvrucht. Het wordt veel gebruikt in vleesvervangers, brood en bakproducten. Lupine heeft een lage klimaatbelasting, waardoor het als mogelijke vervanger van soja wordt gezien. Soja dat wordt geteeld in Zuid-Amerika gaat vaak ten koste van het oerwoud of andere natuur. Lupine stelt weinig eisen aan de grondsoort, waardoor het ook in Europa kan worden verbouwd. Een kortere reisafstand zorgt ervoor dat lupine het milieu minder belast. De plant neemt ook CO2 op en gebruikt dat om te groeien.
Duurzame keuze?
Is een vervanger duurzamer dan een ei afkomstig van een kip? De milieu-impact van traditionele eieren hangt af van de manier waarop de kippen worden gehouden en het voer dat ze eten. Bovendien produceren kippen mest. De schadelijke meststoffen kunnen in de lucht en het water terechtkomen. Toch valt de klimaatimpact van eieren mee. De CO2-voetafdruk van een kilo eieren varieert van ongeveer twee tot vier kilo CO2 per kilogram product. Ter vergelijking: een kilo rundvlees staat gelijk aan zo’n 24 kilo CO2.
Net als eieren scoren ook eivervangers verschillend op duurzaamheid. Feit is dat er geen kip meer nodig is om de grondstoffen te verwerken en een ei te leggen. Dat komt het dierenwelzijn ten goede. Ook is er geen grond en stal nodig en wordt er geen mest geproduceerd. Of een eivervanger duurzaam is, hangt af van de grondstoffen die nodig zijn en het productieproces. Hebben de ingrediënten een grote impact op het milieu of kost de productie erg veel energie, dan is het maar de vraag of het onderaan de streep ook écht duurzamer is.
