Dat blijkt uit een studie van wetenschappers aan de Reichman University in Israël, in samenwerking met voedingsdeskundigen uit IJsland, Denemarken en het Verenigd Koninkrijk.
Algen
De garantie van de duurzame voedselvoorziening wordt de komende decennia wereldwijd een grote uitdaging. Ook Europa zal aan die problematiek niet kunnen ontsnappen. Er wordt dan ook druk naar alternatieve voedselbronnen gezocht. Onder meer algen kunnen daarbij een belangrijke functie krijgen.
Uit de studie blijkt dat IJsland met hernieuwbare energie uit waterkracht en geothermie algen kan kweken. Dat gebeurt in geavanceerde bioreactoren die blauwalgen kweken. Die ontwikkeling kan een cruciale rol spelen in het streven van Europa naar zelfvoorziening op het gebied van eiwitten.
“IJsland zou honderdduizenden tonnen duurzame, eiwitrijke biomassa kunnen produceren om op het gebied van eiwitten volledig zelfvoorzienend te worden“, benadrukt onderzoeksleider Asaf Tzachor, professor duurzaamheid aan de Reichman University.
Exporteur van eiwitten
“Het land zou bovendien als een netto-exporteur van eiwitten kunnen fungeren om andere Noord-Europese landen te voeden.” Volgens het meest conservatieve scenario – waarin 15 procent van de de huidige geïnstalleerde capaciteit voor de voedselproductie zou worden gereserveerd – zou IJsland op het gebied van eiwitten tegen eind dit decennium voor zijn verwachte bevolking van 390.000 inwoners zelfvoorzienend kunnen worden.
In het meest ambitieuze scenario voor de productie van biomassa kan IJsland zichzelf onderhouden en aanzienlijk bijdragen tot de voedselzekerheid in Denemarken, Finland, Litouwen, Letland, Estland, Jersey, het eiland Man, Guernsey en de Faeröer en daarbij miljoenen mensen per jaar voeden.
In de loop van het volgende decennium zouden bovendien tientallen miljoenen Europeanen voor hun voedselvoorziening op IJsland beroep kunnen doen.
Afhankelijkheid afbouwen
Momenteel is de Europese Unie sterk afhankelijk van de invoer van eiwitrijke voedergewassen, zoals soja, om aan de binnenlandse vraag te voldoen. Volgens de Europese Unie importeren de lidstaten momenteel zo’n 75 procent van hun eiwitbehoefte.
De afhankelijkheid van andere landen stelt de Europese landen bloot aan verstoringen van de voorraadketens. Tegelijkertijd heeft de coronapandemie voor onrust gezorgd, en hebben plantenplagen, ziekteverwekkers en andere weerpatronen ook invloed op de voorraadketens.
Bezorgdheid over voedselzekerheid
Dit maakt de Europese voedselzekerheid kwetsbaar, met name voor de opeenvolgende, acute en chronische gevolgen van de klimaatverandering.
Deze bezorgdheid heeft de zelfvoorziening met eiwitten hoger op de Europese beleidsagenda geplaatst, met initiatieven zoals het Eiwitplan van de Europese Unie, dat de ontwikkeling van alternatieve, lokaal geproduceerde eiwitbronnen moet stimuleren en versnellen.
Onaangeroerd potentieel
De nieuwe studie toont aan dat IJsland een aanzienlijk potentieel – dat momenteel nog grotendeels onaangeroerd blijft – heeft om een belangrijke bijdrage te leveren tot de Europese plannen om op het gebied van eiwitten een grote mate van zelfvoorziening uit te bouwen.
De studie benadrukt daarbij ook het bijkomende milieuvoordeel. Elke kilogram eiwitrijke biomassa die de plaats van rundvlees inneemt, vermindert immers de uitstoot van koolstofdioxide met 0,315 ton.
In het meest ambitieuze scenario kan de productie van alternatieve eiwitten in IJsland een besparing opleveren van meer dan 75 miljoen ton koolstofdioxide. Dat komt neer op ongeveer 7,3 procent van alle emissies van broeikasgassen die Europa per kwartaal produceert.
