Jerom van Gemert 13 april 2015, 15:11

Indonesië wil meedoen in Parijs

Indonesië heeft een monitoringsysteem gelanceerd voor broeikasgassen. Hiermee gaat het de broeikasgasuitstoot meten. Een vereiste voor deelname aan de klimaatconferentie in Parijs.

Fotolia 55959612 Subscription Monthly M

Het monitoringsysteem INCAS (Indonesian National Carbon Accounting System) verzamelt data over CO2-opslagplaatsen en broeikasgasuitstoot van landbouw, bosbouw en andere sectoren op land. INCAS is een landelijk systeem. Het is ontwikkeld door het Ministry of Environment and Forestry, met hulp van Australië.  

Het nieuwe systeem gaat Indonesië helpen met het behalen van de klimaatdoelen. Het land wil voor 2020 de broeikasgasuitstoot met 26 procent verminderen. Als het internationale hulp krijgt met 41 procent.

REDD+

Ook moet het systeem investeerders vertrouwen geven in REDD+ (Reducing Emissions from Deforestation and Forest Degradation) projecten. Dit zijn projecten die financiële waarde geven aan CO2-opslag in bossen. 

Deze projecten, die ook streven naar duurzaam bosbeleid, lopen op het eiland Kalimantan.

Bronnen: Ministry for Environment and Forestry, Forests News | Foto: IndoMet in the Heart of Borneo via Flickr, Creative Commons (Cropped by DuurzaamBedrijfsleven)

ECN haalt € 0,15 af van literprijs biobrandstof

De door ECN ontwikkelde methode heet Cellulase Saver. Door van een extra stap in de productie optimaliseert de technologie de werking van enzymen die de biomassa afbreken."Hiermee komen betaalbare biobrandstoffen van de tweede generatie weer een stapje dichterbij zegt onderzoeker Arjan Smit van ECN. “Uiteindelijk moeten die qua kostprijs kunnen concurreren met fossiele brandstoffen.”In benzine wordt tot 5 procent bio-ethanol bijgemengd. Meestal betreft het biobrandstof van de eerste generatie, brandstof uit eetbare gewassen. Brandstoffen van tweede generatie biobrandstoffen concurreren niet met de productie van voedsel en is daarom duurzamer.CelluloseProductie van brandstoffen uit oneetbare gewassen en reststromen uit de landbouw is lastiger dan het produceren van bio-ethanol uit eetbare mais of suikerriet. Enzymen, cellulases, moeten de cellulose uit vezelrijke reststromen afbreken voor dat er brandstof uit kan worden gewonnen.De Cellulase Saver methode voegt een stap toe aan de productie van tweede generatie bio-ethanol. Bij het wassen van reststromen als stro, mais, en suikerrietstengels komen eiwitten vrij. Deze eiwitten worden aan het waswater onttrokken en komen in een later stadium weer terug in het proces. Ze helpen dan de werking van de enzymen.Sjoerd Wittkampf, verantwoordelijk voor de commercialisatie van de technologie: “We weten niet hoeveel de kosten voor enzymen nog zullen dalen, maar ik schat het besparingspotentieel van de Cellulase Saver wereldwijd op honderden miljoenen euro’s.”ECN wil de technologie testen voor meer reststromen en zoekt industriële partners die het proces in de praktijk willen toepassen.Bron: ECN | Foto: Mike Krüger, via Flickr Creative Commons (Cropped by Duurzaambedrijfsleven)