Gewassen brengen door veredeling steeds meer op, maar zijn hun natuurlijke weerstand tegen ziekten en droogte deels verloren. In de praktijk is het mogelijk die weerstand terug te brengen via veredeling, maar dit is een langdurig proces. Genetische modificatie door een gen in te brengen van een wilde soortgenoot, versnelt dit proces.
Het principe is een mogelijkheid de biologische landbouw efficiënter en duurzamer te maken. Biologische boeren gebruiken geen bestrijdingsmiddelen en kunstmest. Ze hebben profijt van een sterker gewas. De wetenschappers willen met een opiniestuk in het tijdschrift Trends in Plant Science een discussie op gang brengen. De Deense wetenschappers werken onder meer samen met ethici en juristen om te kijken of genetische verwildering mogelijk zou zijn volgens de richtlijnen van de biologische landbouw.
Voorspelbaar
Wereldwijd zijn GMO-gewassen in de biologische landbouw niet toegestaan. In Europa moeten boeren die willen experimenten met genetisch gemodificeerde gewassen, voldoen aan strikte voorwaarden. Vooral omdat de effecten van de introductie van een gen onvoorspelbaar zijn. Volgens wetenschappers aan de University of Copenhagen is genetische verwildering wel voorspelbaar.
Er is sprake van modificatie met een gen dat oorspronkelijk in de plant aanwezig was. Het gaat volgens hen om het teruggeven van oude eigenschappen die verloren zijn gegaan. Strikt genomen is dan geen sprake van een GMO-gewas. Volgens de Denen lijkt de mais uit de winkel niet meer op de oorspronkelijke wilde plant. "Vergelijk het met de wolf die is veranderd in een poedel", schrijft hoofdauteur Michael Palmgren.
Bron: Phys.org, Food Dive | Foto: Alessandra Cimatti, via Flickr Creative Commons (Cropped by Duurzaambedrijfsleven)
