Hannah van der Korput
08 januari 2024, 12:00

Europese bonen- en linzenteelt blijft stijgen

Sojabonen, veldbonen en linzen krijgen steeds meer voeten aan de Europese grond. De komende tien jaar blijft het aandeel peulvruchten groeien.

Getty Images 1204471926 Ook in Nederland neemt de teelt van eiwitrijke gewassen toe.

Dat
is te lezen in de Agricultural Outlook van de Europese Commissie. In de
vooruitblik staat beschreven dat het areaal van eiwitrijke gewassen blijft
groeien, al is het minder hard dan de afgelopen jaren.

Soja
en andere peulvruchten

De
afgelopen tien jaar groeide het aandeel sojabonen in Europa gemiddeld zo’n 8,6
procent per jaar. Andere peulvruchten zoals kikkererwten groeiden met 5,1
procent. Het gezamenlijke areaal besloeg 4,1 miljoen hectare. Aangezien het Europese
areaal goed is voor 100 miljoen hectare, spelen peulvruchten een bescheiden
rol. De
voorspelling is dat het areaal sojabonen jaarlijks met twee procent zal gaan
toenemen tot 2035.

Nederland

Ook
in Nederland neemt de teelt van eiwitrijke gewassen toe. Uit cijfers van het Centraal
Bureau voor de Statistiek (CBS) blijkt dat veldbonen en lupine populaire
gewassen zijn om te telen op Nederlandse bodem. Het areaal veldbonen groeide
met 36 procent tussen 2021 en 2022. Voor lupine was dit zelfs 42 procent.

Lokale
productie

De
lokale productie van eiwitrijke gewassen betekent dat er minder geïmporteerd
hoeft te worden. Het verkleint de afhankelijkheid van andere landen en bovendien
scheelt het aardig wat transport.

Voor
mensen of dieren?

De voorspelling is dat de veestapel de komende jaren gaat krimpen. Voor de rundveestapel wordt rekening gehouden met een daling van 11 procent. De melkveestapel wordt geraamd op een daling van 8,9 procent. Dit komt voornamelijk door strengere wet- en regelgeving op het gebied van milieu.

Ondanks
de krimpende veestapel verdwijnen peulvruchten nog vaak in veevoer. De verwachting is dat dieren in 2035 zo’n 3,5 miljoen ton
peulvruchten zullen eten. Peulvruchten gaan ook steeds vaker terugkomen in het menselijke dieet: er wordt een stijging van 61 procent verwacht tussen nu en 2035. Mensen zullen 2,8 miljoen ton peulvruchten gaan eten in 2035. Daarmee zal veevoer de belangrijkste bestemming blijven van peulvruchten.

Lees ook:

Windmolens, maar dan anders: 5 opvallende ontwerpen voor windenergie

Droogmolen Het Amerikaanse AirLoom ontwierp een windturbine die eerder doet denken aan een droogmolen voor je was. Het systeem bestaat uit een ovale rails die met behulp van palen zo’n 25 meter boven de grond hangt. Aan deze rails hangen verticale rotorbladen van zo’n 10 meter. Het idee is dat deze rotorbladen door de wind rondjes draaien langs de rails. Generatoren bevestigd aan de palen die de rails in de lucht houden, vangen vervolgens de energie uit deze ronddraaiende beweging op. Kunstboom Een meer aaibaar initiatief komt van het Franse New World Wind. Het bedrijf ontwikkelde de Aeroleaf; een wokkelachtige, verticale turbine van enkele tientallen centimeters hoog. Zo’n twintig Aeroleafs kunnen op een paar meter hoge stalen constructie met meerdere vertakkingen worden bevestigd. Kies je voor de ‘hybride’ uitvoering, dan wordt aan zo’n Aeroleaf nog een klein zonnepaneel toegevoegd. En met een likje groene verf, krijg je een constructie die op een kunstzinnige manier wat wegheeft van een boom. Verticale reuzen Van New World Wind naar World Wide Wind. Dit Noorse bedrijf wil gigantische verticale windmolens bouwen voor op zee. Hun windmolen bestaat uit twee sets turbinebladen die in tegenovergestelde richting draaien. Het idee van de ‘contra-rotating verticale turbine’ is dat het de draaisnelheid van de wieken zou moeten verdubbelen. Het resultaat: veel meer energieopbrengst dan we van verticale windmolens gewend zijn. Windmolen met één wiek En we blijven op zee, met dit keer een Nederlandse uitvinding. TouchWind ontwierp een drijvende windmolen met slechts één wiek. De wiek is bevestigd aan een rotor die vastzit aan een schuin hangende mast. Net als met veel drijvende windmolens draait deze mast mee met de richting van de wind. Onder de rotor hangt een boei die voorkomt dat de wiek in het water zakt, bijvoorbeeld als er nauwelijks wind staat. Staat er veel wind, dan zorgt de draaiing van de wiek ervoor dat de mast meer rechtop gaat staan, vergelijkbaar met het effect van een rotorblad van een helikopter. Piramideturbine Een ander ontwerp voor een drijvende windmolen komt van het Amerikaanse T-Omega. Waar de wieken en turbine van een traditionele windmolen in de lucht gehouden worden door een enkele stalen toren, drijven die van deze piramidevormige windmolen op het wateroppervlak dankzij een vierkant frame. Uit dat frame schieten vier kleinere palen die de wieken en turbine ondersteunen. Het ontwerp bestaat dus uit meer onderdelen dan een conventionele molen, maar zou toch goedkoper zijn. T-Omega voert nu testen uit met een kleine turbine, maar uiteindelijk wil het een piramidemolen van 10 megawatt bouwen. Lees ook: Goedkopere offshore windenergie dankzij onderzeese oplossing Banken verdienden in 2023 meer geld met groen schuldpapier dan met fossiele leningen Italiaanse start-up komt met lichtgewicht zonnepaneel voor je balkon