Een aantal dierlijke producten laat zich niet zo 1-2-3 vervangen. Denk aan het blauwaderkaasje en de t-bone steak. Vis hoort ook in die categorie thuis – dat dacht ik tenminste. Er is iets aan de vlezige-maar-toch-net-niet-écht-vlezige structuur, en zeker ook aan de uitgesproken zeesmaak van vis die moeilijk te imiteren lijkt. Daarom was mijn interesse gewekt toen ik onderin het koelvak met vleesvervangers een potje plantaardige tonijnstukken zag staan. Kan je tonijnsalade maken met de Vuna van Garden Gourmet?
Proefpersoon: Kaz Schonebeek
Dieetstatus: Thuis vegetarisch, buiten de deur maak ik wel eens een uitstapje naar vlees.
Guilty pleasure: Snacks uit de muur. Niks zo vettig lekker als een lauwwarme frikandel achter een glazen ruitje vandaan trekken.
Wat is het?
Plantaardige tonijnbrokken op basis van erwten-eiwit. De ingrediëntenlijst is redelijk kort: water, erwten-eiwit, koolzaadolie, tarwegluten, aroma’s, citroenvezels en zout. Om onduidelijke redenen kan het sporen van eieren, sesam, selderij, soja en mosterd bevatten.
Hoe ziet het er uit?
Normaal gesproken zit tonijn in een blikje. Misschien maar goed ook, want dan word je pas met de grijswitte drab geconfronteerd als je het blikje openmaakt. De Vuna zit in een rommelig vormgegeven glazen potje waar doorgaans ingeblikte groente in zit. Achter het glas zie je grijswitte flinters ronddobberen in een vettige substantie.
Als ik een foto van het potje deel op social media, blijkt het product heftige reacties op te roepen. “Dit ziet er afgrijselijk uit” en “lijkt op verderf”, zeggen bekenden. Een vriendin met een culinaire carrière blijkt het product al eerder te hebben geprobeerd. “Wij vonden die allemaal vies in onze ploeg. Beetje ammoniak”, schrijft ze. Dat belooft wat.
Op toastjes ziet Vuna er verrukkelijk uit.De geur en smaak…
Ondertussen volgt mijn huisgenoot mijn vorderingen in de keuken met grote interesse. Als ik het potje open, steekt hij zijn neus er direct in. “Wow”, zegt hij. “Dit ruikt echt precies als tonijn. Als je goed ruikt, is het ietsje zuurder. Maar dit had ik niet verwacht.” Ik kan hem geen ongelijk geven. De geur is op de eerste reuk spot-on tonijn uit blik. Maar dan ruik ik nog een keer aan het potje, en snuif wat langer en dieper. Achter de geur van tonijn komt een onvervalste urinewalm vandaan – de ammoniak waar ik al voor gewaarschuwd was.
Enigszins huiverig steek ik een vork in de pot. De grijswitte massa blijkt redelijk stevig te zijn en valt voorzichtig uit elkaar als ik de tonijnstukken op een bordje schep. De textuur is nauwelijks te onderscheiden van het dierlijke alternatief.
Terwijl ik nog zit te studeren op hoe de tonijnstukken uit elkaar vallen, heeft mijn huisgenoot al geproefd van de Vuna. “Ooo!”, roept hij uit. “Dit is serieus wel lekker.” Hij kijkt verbaasd. “Het heeft soort van de structuur van vegetarisch vlees, maar dan met de nasmaak van tonijn.” Weer moet ik hem gelijk geven. Het mondgevoel is goed: de flinters hebben iets zoetigs en zijn op een prettige manier vettig. De vissige nasmaak komt wat laat, maar is onmiskenbaar tonijn.
De tonijnsalade…
Maar tonijn eet je niet zo uit het blikje of potje. Of nou ja… Ik ken er wel een paar die dat doen. Ik eet mijn tonijn in ieder geval vaak in een tonijnsalade. Dus ga ik aan de slag met soja-kwark, rode ui, augurkjes, citroensap en de vegan Mayolijn die een collega aanraadde.
Verwerkt in mijn tonijnsalade is het product op het oog niet te onderscheiden van het dierlijke origineel. Maar in de mond gebeurt iets wonderlijks: de smaak valt weg. Normaal gesproken krijg je een prettige hit van tonijn als je tonijnsalade eet. Die smaaksensatie is volledig afwezig. “Je denkt, hier moet tonijn bij”, zegt mijn huisgenoot over de tonijnsalade. “Terwijl ik ook denk, ik zou het zo kopen.”
Conclusie
De Vuna van Garden Gourmet is een goede poging om tonijn te evenaren, maar heeft zijn verpakking niet mee. De geur, textuur en het mondgevoel zijn goed tot zeer goed uitgevoerd. De beperkte mogelijkheden voor het bereiden van een tonijnsalade vind ik persoonlijk een groot minpunt.
Eindcijfer: 7
