Van alle vleeswaren is bacon niet direct mijn lievelings – sowieso heb ik wat moeite met de smaak van varken. Maar toen duwde de tamelijk briljante ‘huischef’ van Change Inc, Sheila Struyck, mij een vrolijke rood-roze verpakking van La Vie onder de neus. Op lyrische toon vertelde ze hoe goed de vegan bacon van het Franse merk wel niet is. Ik wist direct dat ik een kandidaat voor deze rubriek te pakken had en heb de proef op de som genomen.
Proefpersoon: Kaz Schonebeek
Dieetstatus: Thuis vegetarisch, buiten de deur maak ik wel eens een uitstapje naar vlees.
Guilty pleasure: Snacks uit de muur. Niks zo vettig lekker als een lauwwarme frikandel achter een glazen ruitje vandaan trekken.
Wat is het?
Vegan bacon op basis van soja-eiwit en zonnebloemolie. De rozige stukjes die door moeten gaan voor spiermassa zijn van soja en gekleurd met anthocyaan – de kleurstof waar bloedsinaasappels hun naam aan te danken hebben. De vetrandjes zijn gemaakt van zonnebloemolie, volgens La Vie bereid met een gepatenteerde techniek die varkensvet zou moeten kunnen evenaren. Verder vermeldt de verpakking zout, natuurlijk aroma, nog een rode kleurstof en een zuurteregelaar.
Hoe ziet het eruit?
Ongebakken als een cartoonversie van bacon. Zoals het bakbacon betaamt, zijn het langwerpige reepjes met afwisselend roze en wittige stroken. Maar de perfecte afwisseling tussen roze en wit doet vermoeden dat er een fabriek, en geen dier aan te pas is gekomen. Rechtstreeks uit de verpakking is de bacon wat nattig en valt het makkelijk uit elkaar. Opgebakken is het goudbruin, knapperig en sommige stukjes krullen ook net zo op als the real deal. Op mijn broodje ei kan het prima door voor een plakje bacon uit de supermarkt.
De goudbruine knapperigheid van de bacon is een perfecte toevoeging aan een anders wat saai broodje ei. | Credit: Kaz SchonebeekDe geur en smaak…
Ongebakken heeft de geur iets muffigs – zoals wel meer vleesvervangers dat hebben. Eenmaal in de pan, vullen karakteristieke baconwalmen de keuken van Change Inc. “Wow, dat ziet er echt uit! En het ruikt ook echt!”, roept een collega. “Is er iemand een uitsmijter aan het bakken?”, vraagt een ander verbaasd. Met de geur zit het wel goed.
De smaak echt baconachtig krijgen, is geen sinecure. Als de bacon net niet genoeg doorbakken is, is de smaak vrij vlak. En iets te lang in de pan, proeft het al snel een beetje verbrand. Maar er is een sweetspot waarbij de bacon rokerig en vol van smaak is. Althans, als je hem zo uit het vuistje eet. Op mijn broodje ei valt de smaak grotendeels weg. Het ontbreekt aan zout: de klassieke bacon is een rokerig zoutbommetje, en dat is deze vegan bacon niet. Op zich ook niet zo vreemd, als je bedenkt dat dierlijke bacon een aantal dagen in een zoutbadje hangt voor het verpakt wordt. Aan de andere kant had La Vie ook gewoon extra zout kunnen toevoegen, lijkt me zo. Een gemiste kans.
Conclusie
Qua looks en geur is de vega bacon van La Vie een waardig alternatief voor het dierlijke product. Ik denk dat een ongewaarschuwde vleeseter deze bacon zonder verdere vragen naar binnen schuift. Maar een écht lekker stukje bacon is het ook niet, helaas. Maar zoals ik al zei, voor mij bestaat zoiets als echt lekkere bacon niet.
Eindcijfer: 8
