Het blijft de achilleshiel van aspirerende veganisten: kaas. Ook ik kan me maar moeilijk een leven zonder voorstellen. Van een paar plakken op de boterham en versgeraspte Parmezaan bij de pasta, tot de feta door de salade en de sporadische kaasfondue. Om nog maar te zwijgen over mijn favoriete ‘toetje’ aller tijden: de kaasplank.
Milieu-impact van kaas
Het moge inmiddels alom bekend zijn dat de milieu-impact van kaas gigantisch is, door alle broeikasgassen die samenhangen met de veeteelt. Na een reeks van verschillende soorten dierenvlees is kaas het eerste niet-dier op de lijst van vervuilendste levensmiddelen. De 48+-kaas staat nota bene tussen de tonijn in blik en het varkensvlees in als het gaat om CO2-uitstoot per kilo product.
Plantaardige kazen
Dat kaas gemist wordt door veganisten, weten voedingsproducenten gelukkig allang. De laatste jaren komen dan ook steeds meer plantaardige alternatieven op de markt. Zo proefden we eerder al de vegan Parmezaanse kaas van cashewnoten en een vegan kaasfondue, met bewonderingswaardige resultaten overigens.
Tegelijkertijd ken ik ook de minder enthousiaste smaakervaringen van plantaardige (plakken) kaas die net zoveel met kaas te maken hebben als de in folie verpakte oranje lapjes cheddar die men op de burger laat smelten. Met andere woorden, nepkaas maken is nog zo makkelijk niet.
Amsterdamse kaasmakers
Maar elke poging tot moet gewaardeerd worden. Alleen al omdat de klimaatwinst in potentie groot is. Zodoende werd ik door een collega-proever geattendeerd op de plantaardige kaas van Max&Bien. Max&Bien is een plantaardige kaasmakerij uit Amsterdam opgericht door culinair chef Maxine Agyeman en voedingswetenschapper Jobien Groen. In 2018 zagen ze een gat in de markt voor plantaardige en smaakvolle kazen. Inmiddels verkopen ze verschillende producten waaronder een prijswinnende plantaardige blauwaderkaas en plantaardige boter.
Uitstraling en inhoud
Voor deze editie proef ik de kaas met de smaak ‘kruiden & knoflook’, gewoon te vinden tussen de andere borrelkaasjes in het versvak van de Jumbo.
De kaas oogt in ieder geval als een echte borrelkaasje. De basisingrediënten zijn water, kokosolie, rijst en tapioca. Daarna volgt een hele rits kruiden, zoals uienpoeder, knoflook, tijm, basilicum, rozemarijn en dragon.
Hoe smaakt het?
Ik behandel de kaas van Max&Bien hetzelfde als andere borrelkaasjes waarmee ik in aanraking kom. Als eerst los zonder opsmuk. ‘Zout!’, is het eerste woord dat in me opkomt bij het losse stukje. Een paar tellen later proef ik de smaken ui en knoflook. Het mondgevoel (vies woord, maar je weet wat ik bedoel) verrast me: een goeie combi van smeuïg en brokkelig, vergelijkbaar met sommige blauwaderkaasjes.
Met jam
Dan fase 2 van deze Proef!: op een toastje met een lepeltje vijgenjam. Dat blijkt een schot in de roos. De gouden combi zoet + krachtige kaas blijkt ook op te gaan voor deze plantaardige variant.
Ondanks de positieve ervaring blijft wat mij betreft de thesis ‘het is lastig om plantaardige kaas te maken’ overeind. Het zijn namelijk vooral de kruiden van Max&Bien die overheersen. Hierdoor heeft het absoluut wat weg van de smaken die je ervaart in blauwe kazen, maar ontbreekt als het ware de pure kaassmaak.
Eindoordeel: 7,5
