Als de worstjes net zo succesvol smaken als de country-cd van Norah Jones en de band The Little Willies, zitten we gebeiteld. De Vegetarische Slager heeft de veganistische Little Willies voorzien van een nieuw recept met extra bite, zo lezen we op de verpakking.
Vegetarische worsten zijn zeker niet van de laatste tijd. Om bij muziek te blijven: ik herinner me dat een vega-variant zeker 30 jaar geleden al is bedacht door Linda McCartney, inderdaad de wijlen vrouw van. Als overtuigd vegetariër bedacht ze als pionier een lijn van succesvolle vleesvervangers. Daar was ook een lange, bijna vlezige worst bij, die lekker maar ook heel vet was. Daarmee vergeleken zijn deze Willies in de leer van de sportschool grootgebracht.
Proefpersoon: Ellen Lengkeek
Dieetstatus: Flexitariër
Guilty pleasure: Warme Portugese pastel de nata
De Little Willies van de Vegetarische Slager.Inkeer na varkenspest in Europa
Vroegere bio-akkerbouwer Jaap Korteweg is de bedenker van de Vegetarische Slager. Na de uitbraak van varkenspest in 1997 in Europa werd hij vegetariër en besloot met Niko Koffeman (Partij voor de Dieren) vleesvervangers te maken. De rest is geschiedenis. De Vegetarische Slager werd een wereldhit, met 30.000 verkooppunten in 45 landen. “Zoals werkpaarden zijn vervangen door tractoren, zo zullen dieren worden vervangen door duurzame nieuwe technieken die vleesch produceren van bonen en granen”, doceert Korteweg op de gerecyclede kartonnen verpakking. ‘’Mijn ambitie is om vleesliefhebbers te laten ervaren dat ze niets hoeven laten schieten, wanneer ze voor vegetarisch vleesch kiezen.’’
Waar is het van gemaakt?
De Little Willies worden verkocht als Britse smaackmakers, zoals ze ‘r morgens worden gegeten bij het ontbijt in Engeland met bonen in tomatensaus en spiegelei. Ze zijn gemaakt volgens het recept van British sausages uit het graafschap Lincolnshire. Er zitten zes stuks in een verpakking, waarvoor ik 3,99 euro betaalde. De basis van de worstjes bestaat uit soja, eiwit, raapzaadolie, uien- en knoflookpoeder, citrusvezel, gist, kruiden en water. Ook zijn er vitamine B12 en ijzer aan toegevoegd. Per 100 gram zitten er 210 kilocalorieën in. Een pak is 160 gram zwaar.
En weer de hamvraag: smaakt het?
Zeker wel. Hoewel tafelgenoten ze kwalificeren als kindervoer, vind ik de worstjes goed gelukt. Het bakken in de pan vraagt wel aandacht. Je moet ze tijdens een kleine 5 minuten in een koekenpan in beweging houden om snel aanbranden te voorkomen. We zien dat er bij sommige worstjes stukjes doorzichtig vel loslaten. Je krijgt ze met een goede scheut olie wel mooi bruin gebakken. Goed te proeven zijn de kruiden als salie en rozemarijn, naar de oorspronkelijke receptuur uit Engeland. Ook de bite is stevig en je proeft een licht zuurtje. De worstjes kan je ook op een middel hete barbecue leggen. Dat lijkt mij wel een uitdaging om goed te laten slagen. Het beste wat ik erover kan zeggen is dan toch dat ik ze weer zou kopen. Zeker voor een vrolijk feestje met kleine Change-Inc’ers, frieten en appelmoes.
Eindcijfer: 7,5
