Hannah van der Korput
02 april 2025, 14:30

Deze Nederlandse ondernemers maken van de groeiende berg elektronisch afval hun verdienmodel

Geen afvalstroom groeit zo snel als e-waste. Dat biedt kansen voor recyclingbedrijven die daar kostbare en veelgevraagde metalen uit kunnen halen zoals goud, koper en nikkel. Deze partijen pionieren nu al met producten uit de prullenbak.

Getty Images 92856682 Driekwart van alle afgedankte telefoons, computers en keukenapparatuur wordt geëxporteerd naar het buitenland. | Credits: Getty Images

In 2022 produceerde de wereld 63 miljoen ton elektronisch afval. Dat is een stijging van ruim 80 procent ten opzichte van 2010. Driekwart van alle afgedankte telefoons, computers en keukenapparatuur wordt geëxporteerd naar het buitenland. In Afrikaanse landen worden pogingen gedaan om de apparaten uit elkaar te halen, te verbranden en grondstoffen terug te winnen. Het gevolg is dat daar grote schroothopen met giftig afval ontstaan. De bodem en de lucht raken er zo door verontreinigd dat het schadelijk is voor de lokale bevolking.

Closing the Loop

Closing the Loop zamelt in Afrika elektrisch afval in. “Als onze klanten een nieuw product kopen, bijvoorbeeld een telefoon of laptop, halen wij eenzelfde afvalproduct van de markt en transporteren dat naar de dichtstbijzijnde recyclefabriek”, vertelde oprichter Joost de Kluijver toen we hem eerder spraken. “Dat is vaak Europa, omdat er beperkte recyclingfaciliteiten in Afrika zijn. We werken er wel aan om die op te zetten. We zijn bijvoorbeeld actief in landen als Kameroen, Ghana en Nigeria.”

In feite financiert het bedrijf afvalinzameling in het buitenland. “Er is daar vaak geen goede regelgeving op dat gebied, waardoor je ziet dat elektronisch afval meegaat met andere afvalstromen, en dus wordt verbrand. Terwijl je er bruikbare grondstoffen uit zou kunnen halen die je op de markt kunt verkopen. Het gaat om behoorlijke hoeveelheden.”

Het businessmodel werkt, maar is volgens hem niet de heilige graal. “Mijn medeoprichter en ik zijn begonnen omdat we het gek vonden dat iedereen naar elkaar wees als het gaat om elektronisch afval. E-waste is het gevolg van een industrie die de wereld enorm vooruit heeft geholpen, en nog steeds vooruit helpt. Tech en telecom zijn sectoren waar we echt trots op mogen zijn. Hun producten zijn iconisch. Telefoons, bijvoorbeeld, neem je zelfs mee naar bed. Maar dan gaan ze ineens kapot, worden ze afval en vinden we dat iemand anders het maar moet oplossen. Dat vonden wij heel gek. Wij wilden laten zien dat je e-waste kunt inzamelen, de grondstoffen eruit kunt halen en er geld mee kan verdienen. Dat was ons doel, en dat is het nog steeds.”

Minimise

De Nederlandse Stefan de Linde bouwt met Minimise aan professionele en gedocumenteerde recycling van elektronisch afval, onder andere in Ghana. Het bedrijf werkt met lokale recyclingcentra en gemeenschappen om te voorkomen dat elektronische apparaten op stortplaatsen belanden. Door werknemers te betalen om apparaten op de juiste manier te verzamelen en te recyclen, wordt de recyclinggraad van waardevolle materialen verhoogd. De werkwijze verkleint ook de nadelige milieu- en gezondheidseffecten van e-waste. Minimise werkt onder andere samen met Refurbed, een marktplaats voor refurbished telefoons, smartwatches en koptelefoons.

Coolrec

Ook koelkasten en vriezers vallen onder e-waste. Coolrec, een dochteronderneming van recycler Renewi, zamelt ze in. “Vervolgens worden deze met shredders en allerlei scheidingstechnieken uit elkaar gehaald”, illustreerde directeur Maurice Geelen in dit Change Inc.-interview. “Wat overblijft zijn verschillende stromen materialen, waaronder plastic vlokken. In onze fabriek in Waalwijk zuiveren we deze vlokken nog verder en scheiden we ze in verschillende soorten plastics.”

Koelkasten bestaan voor 20 procent uit kunststoffen. Eén van de grote uitdagingen van kunststofrecycling is het vinden van hoogwaardige toepassingen voor afgedankt plastic, dus upcycling in plaats van downcycling. Dat is gelukt: van oude koelkasten wordt nu Playmobil gemaakt. “De kwaliteit van het gerecyclede plastic doet niet onder voor nieuw kunststof gewonnen uit aardolie, maar is wel een stuk duurzamer”, aldus Geelen.

Coolrec wil de komende jaren nog veel meer consumentenelektronica inzamelen en omzetten in waardevolle grondstoffen. “Boormachines, computers, wasmachines; overal zijn we op zoek naar plastics die we kunnen zuiveren en willen inzetten voor hoogwaardige toepassingen. Er is nog zoveel mogelijk.”

Digi Surfer

Een andere manier om de enorme berg e-waste te verkleinen, is reparatie en hergebruik. ICT-bedrijf Digi Surfer maakt laptops geschikt voor hergebruik en voorkomt dat deze op de afvalhoop belanden. Het richt zich onder andere op zakelijk tablets. “Die zijn snel verouderd en verliezen daardoor hun marktwaarde. Ook zijn ze vaak verlijmd, wat renovatie technisch moeilijk maakt”, aldus directeur Eric de Laat.

Digi Surfer vormt bestaande tablets om tot creatieve en educatieve hulpmiddelen voor kinderen in Ivoorkust, met onder andere een teken-app. Het werd een samenwerking met diverse ketenpartijen, gesteund door Rijksdienst voor Ondernemend Nederland. Een van de partners is D-Two, die een uitgebreid onderzoek deed naar het meest geschikte type voor hergebruik. Digitaal ontwerpbureau Kiss The Frog ontwikkelde een teken-app voor de tablet. In 2024 gingen de eerste tekentablets die kant op.

Lees ook:

‘Niets wordt meer zoals het was, accepteer dat nou maar’

In 2050 mag de Nederlandse industrie geen CO2 meer uitstoten en moet de economie circulair zijn. Dat hebben we democratisch met elkaar afgesproken. Dat betekent niet alleen dat onze energie groen moet zijn, ook onze grondstoffen komen niet langer uit olie en fossiele bronnen. Die worden dan gemaakt van gerecycled- of plantaardig materiaal. De transitie die we de komende 25 jaar gaan doormaken draait dus niet alleen om hernieuwbare energie, maar ook om duurzame grondstoffen. Het is allebei Daar gaat het nu mis. Bedrijven in de chemie die willen verduurzamen hebben het namelijk allebei nodig: groene energie en groene grondstoffen. Het is niet het een of het ander, maar allebei. Maar terwijl de ene transitie heel snel gaat, gaat die van de grondstoffen veel te langzaam. Het is net of er geen sense of urgency is. Als je beseft dat de doorlooptijden die je nodig hebt om nieuwe grondstoffen te ontwikkelen, te testen en op de markt te brengen heel erg lang zijn, dan is dit een dodelijke combinatie op weg naar welk jaartal dan ook. Geen grondstoffen Wat wij als verffabriek meemaken is waarschijnlijk tekenend voor de hele chemie. Net als andere bedrijven willen we al geruime tijd zowel ons bedrijf als onze producten verduurzamen, maar daarbij struikelen we steeds over dezelfde drempel. Om nieuwe producten te maken, hebben we nieuwe chemische grondstoffen nodig. Daar zoeken we al jaren naar, maar die zijn bijna niet te krijgen. Leveranciers hebben allerlei redenen om die niet te leveren. ‘We hebben het wel, maar het is duurder’, ‘we hebben het wel, maar niemand koopt het’ of ‘er is geen vraag naar, dus doen we het niet’, krijgen we dan te horen. Wij constateren dit al jaren. Niet alleen in Nederland, maar wereldwijd. Vernieuwen moeilijk De businesscase klopt niet, zeggen leveranciers dan, maar die businesscase zal wel een poosje niet kloppen, ben ik bang. Soms komen we in contact met een leverancier die samen met ons wel iets wil uitproberen. Dan zijn we twee jaar bezig met het ontwikkelen van een heel mooi nieuw product. Maar als het we het dan commercieel op de markt willen brengen, trekt het bedrijf zijn keutel in en haalt het de grondstof van de markt. Weer een streep erdoor. Dat is ons niet één, maar wel vier of vijf keer gebeurd. Kleine start-ups hebben vaak wel een nieuwe grondstof, maar hebben hun productie nog niet opgeschaald. Dat maakt vernieuwen moeilijk voor bedrijven die willen verduurzamen. Versnellen Daarom zeggen wij: versnel nu die grondstoffentransitie. Als je alleen maar blijft focussen op groene energie, zoals onze overheid fanatiek doet, dan heb je straks wel groene energie waar je dingen mee maakt, maar hebben we niet de nieuwe grondstoffen die we willen gebruiken. Bijna alle subsidies gaan nu naar de energietransitie. Dat heeft maar één uitkomst: groene energie. De grondstoffentransitie is vele malen ingewikkelder en gaat tot hele nieuwe producten leiden, die er nu niet zijn. Met name de Duitsers hebben er meer dan honderd jaar over gedaan om de huidige grondstoffen voor de chemie uit fossiele bronnen te kunnen halen. Als je die uit natuurlijke materialen gaat halen, zullen de grondstoffen grotendeels anders worden. Dat zijn langdurige trajecten. Daar kunnen we niet opnieuw honderd jaar over doen. Kijken, maar niet kopen Het moet dus sneller. Daarom zijn we bijvoorbeeld begonnen met onze concept paints-filosofie. Om de markt kennis te laten maken met wat er mogelijk zou kunnen zijn. We gebruiken daarin deels experimentele grondstoffen. We weten dat het moeilijk wordt om die verf daarna te vermarkten, omdat de grondstof er nog niet altijd is. Maar je kunt twee dingen doen. Zeggen: ik doe pas iets als ik het commercieel kan doen, maar dan kan de markt niet wennen. Of je laat triggers zien van wat er zou kunnen. Wij hebben voor het laatste gekozen, anders blijf je maar wachten. Wat dat betreft is een concept paint hetzelfde als een concept car. Je kunt een beetje zien en voelen hoe het zou kunnen worden, maar je kunt het nog niet kopen. In beweging komen Wij zijn maar een kleine speler in het geheel, maar we zien dat de grondstoffentransitie overal ingewikkeld is en traag gaat. Dat terwijl de wereld in brand staat, zowel geopolitiek als qua verduurzaming. We hebben te maken met nieuwe ontwikkelingen, nieuwe grondstoffen, nieuwe kennis. Ook onze bestaande testprotocollen zijn hier niet op ingesteld. Dat merkten we een aantal keren keer als we een nieuw product wilden laten testen. Daarom moeten we met zijn allen in beweging komen. De grote bedrijven, de leveranciers, de politiek, de branche en ook de start-ups. Als je nu niet begint, ga je daar nooit komen. Je moet nu die transitie in. Kwartje valt Dat kwartje begint langzaam te vallen, maar voor het echt zover is zijn we al wel weer jaren verder. Nog steeds zien we partijen die denken dat er niets hoeft te veranderen. Tegen hen zeg ik: niets wordt meer zoals het was. Realiseer je dat nou maar en accepteer dat. Het gaat allemaal anders worden, wen er maar aan. Lees ook: Van Wijhe ontwikkelt hoog biobased buitenverf met afbreekbaar oplosmiddel die nog niet bestaat in de wereldSER: grondstoffenbelasting invoeren om klimaatdoelen te halenDeze groene start-ups wijzen de weg naar een circulaire chemie zonder olieChemie kan 300 miljoen ton groene plastics maken met dit planDit artikel is gemaakt in samenwerking met onze partner Koninklijke Van Wijhe Verf. Change Inc. werkt met partners die de klimaattransitie aanjagen. Zij kunnen cases presenteren waar anderen zich aan kunnen optrekken en zijn eerlijk over de uitdagingen. Niet één bedrijf is al 100 procent duurzaam, maar veel zijn onderweg. Dankzij ons partnermodel zijn onze artikelen gratis toegankelijk voor iedereen. Benieuwd naar hoe wij werken? Klik hier.