Chantal Blommers 10 mei 2023, 09:00

Herbruikbare dekens en pincetten omsmelten: dit zijn de recycle-opties voor ziekenhuizen

De zorgsector is in Nederland verantwoordelijk voor zo’n 7 procent van de CO2-uitstoot. Gelukkig ondernemen ziekenhuizen steeds meer actie om daar iets aan te doen. In deze serie nemen we de ontwikkelingen onder de loep. Vandaag: hoe kunnen ziekenhuizen de enorme hoeveelheid afval terugdringen?

Adobe Stock 295190232

De zorgsector moet in 2050 energieneutraal zijn. Steeds meer ziekenhuizen werken tegenwoordig met ‘green teams’, speciale teams van specialisten die zich bezighouden met het verduurzamen van de zorg. Ze kijken naar welke mogelijkheden er zijn om te recyclen en of er op andere vlakken verbeteringen mogelijk zijn. Met name vanuit de operatiekamers van ziekenhuizen wordt bergen restafval naar de verbrander gebracht. Green teams zoeken naar alternatieven en oplossingen tegen die verspilling. Dat is noodzakelijk omdat ziekenhuizen een hoge CO2-uitstoot hebben. Eén operatie staat, zo hebben zorgverzekeraar VGZ, Radboudumc en PwC Strategy& uitgerekend, gelijk aan 202 kilo uitstoot. De gezondheidszorg is goed voor ruim 7 procent van de landelijke CO2-uitstoot, 13 procent van het grondstoffengebruik en 4 procent van het afval. Er is dus werk aan de winkel. In deze serie nemen we een aantal ontwikkelingen binnen de zorg onder de loep. Vandaag: welke opties hebben ziekenhuizen om spullen te recyclen?

Hoe komt de uitstoot van ziekenhuizen zo hoog?

Ziekenhuizen stoten veel CO2 uit, ongeveer evenveel per jaar als Tata Steel en de NS samen. Energiegebruik is de grootste boosdoener. Voor de verwarming van alle locaties is veel aardgas nodig. Verlichting en zware medische apparatuur zorgen voor een hoog elektriciteitsverbruik. En ook op het gebied van recycling is er een wereld te winnen. Vroeger was het in een hospitaal de normaalste zaak van de wereld dat operatiedekens werden gewassen en opnieuw gebruikt, maar uit praktische overwegingen schakelden ziekenhuizen jaren terug massaal over op wegwerpproducten.

Tegelijkertijd is er daardoor dus ook veel winst te behalen. Door van het gas af te gaan bijvoorbeeld en te kiezen voor waterpompinstallaties. In combinatie met duurzaam opgewekte elektriciteit van zonnepanelen. En door wegwerpproducten waar mogelijk te vervangen voor recyclebare producten die even hygiënisch en van net zo goede kwaliteit zijn. Uit onderzoek van TNO blijkt dat er op die manier in ziekenhuizen zelfs meer CO2-reductie mogelijk is dan aanvankelijk werd gedacht.

Lees hier het eerste artikel uit deze serie over de enorme impact van narcosegassen op het milieu.

Herbruikbare bloeddrukbanden

Het Radboudumc zet zich in om ‘de meest groene OK van Europa’ te realiseren. Streven is om vanuit de operatiekamers zo circulair als mogelijk te werken. “Op de OK vindt een vergevorderde gescheiden inzameling van afvalstoffen plaats: plastic, papier, glas, batterijen en aluminium. De OK gebruikt steeds meer herbruikbare producten in plaats van wegwerpproducten. Enkele voorbeelden zijn thermometers en saturatiemeters”, aldus het ziekenhuis. De grootste impact had de recycling van wegwerpbloeddrukbanden naar herbruikbare bloeddrukbanden in het gehele ziekenhuis. “Naast het verminderen van het afval heeft dit geleid tot een besparing in kosten.”

Wasbare dekens

Het OLVG-ziekenhuis in Amsterdam verving de wegwerpdekens in de operatiekamers voor herbruikbare, wasbare dekens. Dat scheelt wekelijks vijftig volle vuilniszakken. De herbruikbare dekens moeten natuurlijk goed worden gereinigd om de hygiëne te waarborgen, maar die reiniging is alsnog vele malen beter voor het milieu dan het gebruik van het plasticachtige deken dat direct in de prullenbak verdwijnt. In het ziekenhuis wordt ook gekeken naar alternatieven voor wegwerphechtsetjes en wegwerptrocars, een soort kijkbuisjes voor bij een operatie.

Inpakmateriaal recyclen tot stoel

Het Meander Medisch Centrum in Amersfoort is vorig jaar begonnen met het gescheiden inzamelen van inpakmateriaal van instrumentennetten. De doeken die om de instrumentensets zitten, blijven schoon en zijn zeer geschikt voor recycling, meldt het ziekenhuis. “De operatiekamers zijn grootverbruiker van plastic materialen en zijn verantwoordelijk voor zo’n kwart van al het afval van het ziekenhuis”, aldus Saskia van den Haak van het Green Team OK van het Meander. “Dit initiatief is goed ontvangen. Iedereen is zeer gemotiveerd om afval te scheiden en op die manier een bijdrage te leveren.”

De doeken zijn gemaakt van polypropyleen, een ‘mooie plasticsoort die oneindig kan worden gerecycled’. Afvalverwerkingsbedrijf PreZero verwerkt de doeken tot granulaatkorrels zodat ze opnieuw kunnen worden gebruikt. Er worden onder meer stoelen van gemaakt voor scholen en ziekenhuizen.

Tangen en pincetten omsmelten

Oncologisch chirurg Joost van der Sijp richtte GreenCycl op: een initiatief dat de afvalberg in de zorg moet verkleinen. “We zamelen oud ziekenhuisafval in en maken er nieuwe producten van die gebruikt worden in het ziekenhuis“, legt hij uit. “Denk aan gebruikte tangen, pincetten, blauwe doeken en complexe instrumenten. Al dat materiaal sorteren we en smelten we om tot manden waar instrumenten in klaar liggen, herbruikbare bekers en telefoonhouders voor aan de ziekenhuisbedden.”

Samen met afvalverwerker Renewe werd een pilot gestart in meerdere ziekenhuizen om instrumenten van de OK te repareren of een nieuw leven te geven.

Lees ook:

Van vezel-tot-vezel: nieuwe spinnerij biedt oud textiel een nieuw leven

In oktober verkaste Eurol om plaats te maken voor de twee enorme spinmachines van de nieuwe Twentse spinnerij. De fabriek moest Spinning Jenny gaan heten – een verwijzing naar de spinmachine van Thomas Highs die in 1764 een efficiëntieboost gaf aan de katoenproductie. Met een investering van ruim zeven miljoen kreeg Gerritsen het voor elkaar. Inmiddels wordt in de fabriek dagelijks op grote schaal garen gesponnen van stukjes oud en overgebleven textiel. Waar we naartoe moeten Uiteindelijk moet dat drie miljoen kilo garen per jaar worden. Ambitieus? “Het is niet makkelijk", begint Gerritsen, “maar uiteindelijk is dit natuurlijk wel waar we naartoe moeten. Dus er zit echt wel een business in.” De serieuze investering in Spinning Jenny is een signaal van dat vooruitzicht. Het geeft vertrouwen in het businessmodel van Gerritsen. Dat model begint met vervezeld textiel dat in balen aankomt. Je kunt het materiaal opdelen in twee categorieën: post-industrieel en post-consument. Het eerste gaat bijvoorbeeld over overgebleven stukjes stof uit weverijen en breierijen. Het laatste omvat allerlei textiel dat al gebruikt is. Spinning Jenny is een spinnerij, geen recyclaar. Dus die stukken stof worden vooraf door partijen in het buitenland gesneden en gescheurd tot snippers. “Dat is ons ingangsmateriaal om nieuwe garens te maken”, legt Gerritsen uit. Geen recyclaar Het vervezelde textielafval komt niet alleen uit eigen land. “Nederland, Duitsland, België; in heel Europa kopen wij onze vezels in bij diverse partijen. We willen niet afhankelijk zijn van één recyclaar.” Door dat brede netwerk kunnen Gerritsen en haar team profiteren van verschillende soorten output. Je krijgt, zo vertelt ze, heel ander garen als je oude spijkerbroeken (denim) verwerkt dan wanneer je gerecycled polyester of katoen neemt. Gerritsen: “Wij kopen balen in met een bepaalde specificatie, dus als wij bijvoorbeeld 40 procent katoen willen met 20 procent acryl en nog iets anders, dan kunnen we dat krijgen. Daar wordt op gesorteerd. Daarom kunnen we vrij nauwkeurig zeggen wat erin zit. Niet exact op de procent, maar je krijgt wel een rapport mee van wat je hebt gekocht.” Het doel is om 3 miljoen kilo gerecycled garen per jaar te produceren.Van garen tot garen De kleuren en materialen die het bedrijf inkoopt, dienen dan ook verschillende doelen, bijvoorbeeld bedrijfskleding. Daarvan kan het machinepark zelfs garens voor nieuwe werkkleding maken, vezel-tot-vezel. Voor de sterkte moet dan wel virgin materiaal worden bijgemengd. Het mooie is dat deze toepassing makkelijk op te schalen is, door de consistente compositie van werkkleding is: 65 procent polyester en 35 procent katoen. Je hoeft ze dus vrijwel alleen op kleur te sorteren. “We kunnen inderdaad geen polyester-katoen scheiden", bevestigt Gerritsen als dat probleemthema ter sprake komt, “maar voor ons is dat ook helemaal niet nodig, omdat wij overal wel toepassingen voor hebben.” Ze doelt op producten zoals stof voor autostoelen, matrassen en rolgordijnen. Een bijzondere mix van oude sportschoen- en polyestervezels van kleding is ook populair. “Dat kan zo weer de sportschoenenindustrie in”, zegt Gerritsen, “en het is geen makkelijk product – in de bovenkant van een sportschoen zitten heel veel verdikkingen en vreemde materialen. Vandaar dat we ook maar 20 procent kunnen bijmengen, maar eigenlijk is dat heel veel.” Succesvol consortium Spinning Jenny is niet uit de lucht geboren. Het is het kroonstuk van een twaalfjarig consortium, Texperium. Dat was een club van vakmensen die samen hebben onderzocht hoe recycling in Nederland beter en groter kan. Het resultaat is zo concreet als deze fabriek. Gerritsen: “We zitten nog niet op capaciteit en nieuwe klanten zijn welkom, maar we zijn al voor veel partijen aan het produceren. Dat begint met proeven van 1.000 tot 1.500 kilo. En de volgende bestellingen zijn dan groter. Onze klanten zijn bereid om 10 tot 15 procent meer te betalen voor een lokaal product. We bieden gewoon marktconforme tarieven, maar dat kan alleen met de schaalgrootte van deze fabriek. Wij moeten massa maken, willen we rendabel zijn. En dat is precies onze strategie.” Lees meer: Deze recyclemachine kan van elke textielvezel stukjes stof makenHoe is het nu met de Nederlandse schoenen-recyclemachine van FastFeetGrinded?Ontdekking RIVM: kleding recyclen is niet gevaarlijk