Romy de Weert 24 januari 2022, 10:59

Zo maak je van tien plastic flessen één T-shirt

Een bedrijf in Dubai zamelt oude plasticflessen in, verpulvert ze en maakt er gerecyclede polyestergaren van. Van dit duurzame materiaal maken ze T-shirts, jassen, petten en mondkapjes.

Adobe Stock 436881819 Slechts 4 procent van al het polyester is gemaakt uit gerecycled materiaal. | Credits: Adobe Stock

De meeste kledingstukken bestaan uit katoen of polyester. Dat laatste is een synthetische vezel gemaakt uit aardolie. Bij de productie van polyester komen dus veel broeikasgassen vrij, maar ook het gebruik ervan is vervuilend. Bij het wassen van polyester laat het telkens microplastics los, die weer in het milieu belanden.

Waarom polyester niet duurzaam is

Polyester wordt steeds vaker gebruikt in de kledingindustrie. De productie ervan is goedkoop en daarom neemt polyester 52 procent van de wereldwijde vezelmarkt voor zijn rekening. Omdat het nog steeds goedkoper is om nieuw polyester in te kopen dan te recyclen wordt meer dan 91 procent van het polyesterafval weggegooid of verbrand. Slechts 4 procent van al het polyester is gemaakt uit gerecycled materiaal.

Polyester uit plastic flessen

Hoewel polyester lang meegaat, is de productie en het gebruik ervan allesbehalve duurzaam. Het bedrijf Dgrade uit Dubai bedacht een manier om polyester te vergroenen. Ze verzamelen afgedankte plasticflessen en maken er polyestergaren van. Minder afval op straat én een T-shirt gemaakt van gerecycled materiaal.

Het maken van polyester uit plastic flessen kost volgens Dgrade 50 procent minder energie en 20 procent minder water. “Bovendien komen er 55 procent minder CO2-emissies vrij dan bij nieuwe polyester”, zegt Emma Barber, directeur van Dgrade tegen The National.

Jassen, petten en mondkapjes

De plasticflessen worden ingezameld door afvalverwekingsbedrijven in de Emiraten. Daarna worden de flessen gewassen, versnipperd tot vlokken en onder hoge druk gesmolten. De massa wordt gesponnen tot polyestergaren.

Dgrade verkloopt de gerecyclede polyestergarens aan bedrijven. Zelf maakt Dgrade ook kleding van hun duurzame materiaal. Van T-shirts en jassen tot petten en mondmaskers. Om één T-shirt te maken, heb je zo’n 10 plastic flessen van 500 milliliter nodig”, zegt Barber.

Iedere maand zamelen de afvalbedrijven zo’n 60 miljoen afgedankte flessen in, waar Dgrade polyester van maakt. Met meer investeringen hoopt Barber het bedrijf tegen het einde van het jaar te laten groeien.

Schrijf je in voor onze Newsbreak: iedere dag rond 12 uur het laatste nieuws

Wil jij iedere middag rond 12 uur het laatste nieuws over duurzaamheid ontvangen? Dat kan! Schrijf je hier in voor onze Newsbreak.

Zonnepanelen komen vooral uit China, kan dat ook anders?

Op dit moment levert China verreweg de meeste duurzame technologie voor de wereld. Dat China bekend staat als leverancier van de wereld is niets nieuws. Maar het wringt steeds meer voor windmolens en zonnepanelen. Rapporten over dwangarbeid door de moslim-minderheid van Oeigoeren was de druppel. Joe Biden nam eind vorig jaar een wet aan die producten gemaakt met dwangarbeid door Oeigoeren verbiedt. 3.300 zonneparken in een jaar De ‘Ultra Low Carbon Solar Alliance’ maakte in een rapport de balans op. China produceerde in 2020 400 gigawatt aan zonnepanelen. Europa en Noord-Amerika maakten samen maar 39 gigawatt, minder dan een tiende. 400 gigawatt, dat zijn ontzaglijk veel panelen. Bedenk maar: het grootste zonnepark van Nederland heeft 300.000 panelen en een vermogen van 120 megawatt. China produceerde genoeg zonnepanelen om 3.300 van dat soort parken te bouwen. Ook in onderdelen domineert China. 97 procent van de ‘wafels’, de bovenkant van de zonnecel, komt uit China. Het laat zien dat er nog geen noemenswaardige productie buiten het land mogelijk is. Maar dat is een probleem vanwege de arbeidsomstandigheden én de duurzaamheid: de zonnepaneelfabrieken werken vaak op kolenstroom. Mede daardoor is de ‘terugverdientijd’ wat klimaatopbrengst betreft voor een zonnecel een paar jaar. Emissiehandelssysteem en zonne-energie Het kan anders. In Arizona opende het bedrijf First Solar bijvoorbeeld een derde fabriek. Het bedrijf claimt dat hun zonnetechniek de helft van de CO2-uitstoot heeft van andere zonnepanelen. Met de derde fabriek is het bedrijf nu de grootste producent van zonnepanelen buiten China. Ook in Europa wordt er aan de weg getimmerd. Het grote probleem: de kosten van materiaal en arbeid zijn hoger in het Westen dan in China. Dat maakt de panelen duurder waardoor er geen markt is. In de nabije toekomst kan dit veranderen. Het emissiehandelssysteem zorgt ervoor dat bedrijven die CO2 uitstoten moeten betalen. Voor producten van buiten de EU komt een grensheffing voor de milieu-impact. In Europa gemaakte panelen met weinig CO2-uitstoot krijgen dan een concurrentievoordeel. Nederlandse zonnepanelen Noorwegen werkt bijvoorbeeld aan de productie van silicium, het hoofdbestanddeel van zonnepanelen. Het land heeft veel waterkracht, een CO2-vrije bron van energie. Het gebruikt de schone energie om grondstoffen te maken voor zonnepanelen. Ook in Nederland timmeren we aan de weg: onderzoeksinstituut TNO ontwierp met bedrijven een nieuw soort zonnepaneel. De productie ervan moet bij het Nederlandse Energyra uit Zaandam gebeuren. De CO2-uitstoot wordt vooral lager omdat er geen transport met vervuilende schepen nodig is. De grote vraag: kunnen de initiatieven in Europa en Noord-Amerika de massaproductie uit China vervangen? China heeft de materialen en de schaalvoordelen, waardoor het moeilijk concurreren is. Dat de panelen deels zo goedkoop zijn door dwangarbeid, lijkt iedereen voor lief te nemen. De toekomst moet uitwijzen of men meer wil betalen voor panelen die met betere arbeidsomstandigheden en minder CO2-uitstoot gemaakt zijn.Schrijf je in voor onze Newsbreak: iedere dag rond 12 uur het laatste nieuws Wil jij iedere middag rond 12 uur het laatste nieuws over duurzaamheid ontvangen? Dat kan! Schrijf je hier in voor onze Newsbreak.