Redactie DuurzaamBedrijfsleven.nl 12 februari 2013, 11:24

Derde keer kassa voor grootverbruikers energie

Voor grootverbruikers van energie is het drie keer kassa met minister Kamps plan om ze tegemoet te komen in transportkosten. Ondertussen betaalt de kleinverbruiker.

Industrie e1360664497610

r.

Het was een kort punt tijdens de begrotingsbehandeling van het ministerie van Economische Zaken medio januari. Minister Henk Kamp wil de zware industrie in Nederland met €375 mln tegemoetkomen voor de transportkosten van energie. Anders zou de concurrentiepositie van Nederland in gevaar komen en bedrijven over de grens gaan.

Kamps plan volgt na klachten vanuit de zware maakindustrie, onder aanvoering van aluminiumproducent Aldel in Delfzijl. Het bedrijf klaagt over goedkoop aluminium uit Duitsland, waar Berlijn producenten flink ondersteunt met een korting van 50 procent op de transportkosten van energie. Als de Europese Commissie daar geen stokje voor steekt loopt die korting zelfs op naar 100 procent.

Kamp vreest voor de concurrentiepositie van Nederland. De €375 mln wil de minister gebruiken om de Nederlandse industrie van soortgelijke regelingen te laten profiteren.

Drie keer kassa

Dat is de derde manier waarop Den Haag grootverbruikers van energie tegemoetkomt. Zo betalen grootverbruikers ook al aanmerkelijk minder energiebelasting dan kleinverbruikers door een zogenaamd degressief belastingstelsel voor energie. Hoe groter het verbruik, hoe minder er hoeft te worden betaald. De overheid geeft dus kwantumkorting op energiebelasting.

Ter illustratie: een gemiddelde Nederlandse consument betaalt bijna €0,12 per kilowattuur, maar een grootverbruiker boven de 10 miljoen kilowattuur komt weg met minder dan één twintigste van één eurocent (€0,0005) per kilowattuur.

De tweede manier waarop grootverbruikers voordeel genieten is doordat zij minder hoeven bij te dragen aan de SDE+-regeling, Deze subsidie om de ontwikkeling van duurzame energie te bevorderen wordt gefinancierd door een opslag op de energierekening van alle Nederlandse bedrijven en consumenten.

Zo betaalt een aluminiumfabriek voor het gros van zijn verbruik 65 keer minder dan een kleinverbruiker. De grootste vervuiler betaalt ook hier het minst.

Alternatieven

Er zijn andere mogelijkheden. Ten eerste zou Kamp zich hard kunnen maken voor Europese regels voor de tarieven van energietransport.

Nog een mogelijkheid is om de Nederlandse industrie daadwerkelijk minder energie te laten gebruiken, zodat het minder kosten heeft. Het budget van €375 mln kan besteed worden op voorwaarde dat bedrijven hun energie-efficiëntie verhogen. Op deze manier wordt ons land duurzamer en verbetert de concurrentiepositie. De €375 mln en de SDE+-regeling zouden daarvoor ingezet kunnen worden.

Foto: Hans S. via Flickr.com

Obama’s heetste hangijzer: Zonnepanelen op het Witte Huis

Door Anne Walraven* De ambities van de Amerikaanse President Barack Obama voor zijn tweede ambtstermijn zijn groot. Naast het aanpakken van de kredietcrisis, een wapenverbod en immigratie is klimaatverandering een belangrijk thema voor de komende vier regeringsjaren. In zijn inauguratiespeech gaf Obama eerder aan dat hij actie zal nemen om “de dreiging van klimaatverandering” een halt toe te roepen, waarbij de introductie van schone technologiën zal leiden tot nieuwe banen en industrieën. Falen in de aanpak van deze mondiale uitdaging zou verraad zijn “aan onze kinderen en toekomstige generaties”. De herintroductie van zonnepanelen op het Witte Huis zou wel eens een belangrijke indicator kunnen zijn voor Obama’s politieke speelveld. Curiositeit Niemand zou het misschien verwachten van het land met de grootste milieu-impact ter wereld, maar de Verenigde Staten was naar alle waarschijnlijkheid het eerste land met zonnepanelen op een regeringsgebouw. Tijdens het Arabische olie-embargo in de  jaren 70 besloot toenmalig president Carter zonnepanelen en een zonneboiler te plaatsen op het dak van het Witte Huis. Tijdens het installeren van de panelen sprak hij de woorden: “Een generatie vanaf nu zal deze zonne-installatie ofwel een curiositeit zijn, een museumstuk en een voorbeeld van een niet gepakte kans, ofwel een kleine stap in één van de grootste en meest opwindende avonturen ooit begonnen door het Amerikaanse volk.” President Carter zei: 'Over één generatie zullen zonnepanelen een curiositeit zijn, of een van de meest opwindende avonturen van het Amerikaanse volk.' Het werd het eerste. Het werd het eerste. Carter’s opvolger Reagan liet binnen een paar jaar de panelen van het dak slopen en draaide Carter’s progressieve energiebeleid terug. Amerika’s rol op het gebied van schone energie leek uitgespeeld. Landen als Duitsland en China kwamen op als grootmachten op het gebied van schone energie, waarbij de Deutsche Bank recent voorspelde dat China Duitsland dit jaar zal inhalen als marktleider op het gebied van zonne-energie. Wel of geen panelen? De grote vraag is nu of president Obama de zonnepanelen in zijn komende regeringsperiode zal terugplaatsen op het dak van zijn ambtswoning. Amerikaanse milieuactivisten riepen Obama tijdens zijn eerste termijn al op om als teken van ambitie en Amerikaans leidersschap zonnepanelen te installeren. Na een mediacampagne van milieuorganisatie 350.org zei Obama inderdaad toe om de panelen weer te plaatsen. Via zijn Staatssecretaris voor Energie, Steven Chu, liet Obama weten dat het Witte Huis het Amerikaanse volk zal leiden door het het goede voorbeeld te geven, net zoals Michele Obama eerder obesitas en diabetes bij kinderen wilde aanpakken door de aanleg van een presidentiële moestuin. De deadline die Obama zelf aangaf voor de installatie van de panelen – de lente van 2011 – werd echter nooit gehaald. Obama zou serieuze electorale consequenties ondervinden als hij zonnepanelen op het dak zou zetten. Volgens Bill McKibben, invloedrijk journalist en oprichter van 350.org, wordt Obama in een houdgreep gehouden: ‘Het American Petroleum Institute, een belangrijke lobbygroep voor olie en gas, liet de president weten dat hij serieuze electorale consequenties tegemoet zou zien als hij niet méér deed om de belangen van de olie- en gasmaatschappijnen te beschermen. Daaraan gaf hij gehoor. Dat is hoe het werkt.' Polarisatie Het ontbreken van zonnepanelen op het Witte Huis is echter toch vooral tekenend voor de sterk gepolariseerde verhoudingen tussen Democraten en Republikeinen, waarbij laatst genoemden nog steeds de invloed van de mens op het klimaat bestrijden en zich sterk verzetten tegen elke overheidsbemoeienis binnen Amerika’s energiesector. Een schijnbaar simpele daad als het plaatsen van een kleine zonne-installatie zou de verbinding tussen Republikeinen en Democraten die Obama de komende jaren wil bereiken ernstig kunnen bedreigen. Obama’s ambities op het gebied van Amerika’s energie toekomst zijn groot, maar de uitvoering zal bepaald worden door het moeilijke politieke speelveld waarin hij zich bevindt. De herintroductie van de zonnepanelen op het dak van het Witte Huis zou een belangrijke eerste stap kunnen zijn naar een schoner Amerika, maar is toch vooral een indicator voor de speelruimte die Obama deze termijn daadwerkelijk heeft om de mondiale klimaatuitdaging aan te pakken. Heeft de president de benodigde macht om zijn visie op het Amerikaanse energiebeleid door te voeren? Het antwoord zullen we vinden op het dak van het Witte Huis. — Anne Walraven (26) is een zoektocht begonnen naar FutureFuel, de kracht van jonge mensen als brandstof voor de toekomst. Ze maakt een reis over vier continenten om 15 van de meest inspirerende rolmodellen te interviewen over hoe de wereld in elkaar zit en de rol van de jonge generatie in de enorme uitdagingen waar we voor staan.  Blijf op de hoogte van volgende interviews via http://futurefuel.nu/, Twitter (@FutureFuelNU) en Facebook (https://www.facebook.com/FutureFuel).    Foto: Starmanseries via Flickr.com