Thijs ten Brinck 20 juli 2015, 18:56

Drijvende windturbine efficiënter dankzij hydrauliek

Betrouwbaarheid is voor windturbines op zee van groot belang. Het Britse bedrijf Artemis Intelligent Power heeft betrouwbare hydraulische transmissies geschikt gemaakt voor gebruik in windparken.

479547257 f48f68da3f o

Artemis zet met microcontrollers automatisch individuele hydraulische cilinders in een transmissie naar behoefte aan of uit. Daarmee behaalt het Digital Displacement-systeem een omzettingsefficiëntie van tot wel 97 procent. Het bedrijf heeft voor die prestatie een onderscheiding gekregen van de Britse Royal Academy of Engineering.

“De stap van Artemis is te vergelijken met wat James Watt heeft gedaan voor stoomturbines”, zegt jurylid Gordon Masterton. “Het concept is totaal getransformeerd, zowel in termen van efficiency als op het vlak van mogelijke toepassingen. Het is een enorme sprong voorwaarts.”

Windturbines op zee

De transmissie in een windturbine zet de trage en onregelmatige beweging van de wieken van een windmolen om in een stabiele en snelle draaibeweging aan de generator. Die zet de windenergie om in een nette wisselstroom met een frequentie van 50 hertz.

De bedrijfszekerheid van de transmissie is van groot belang voor windparken op zee. Deze zijn alleen bij mild weer goed bereikbaar. Reparaties laten daarom soms lang op zich wachten, waardoor de eigenaren van windparken grote inkomsten mislopen.

De hydraulische omzetting van Artemis kan, als zich toch een defect voordoet, met slechts een gering rendementsverlies bijna altijd nog blijven doorwerken totdat een reparatieteam het probleem veilig kan verhelpen.

De technologie wordt in Japan toegepast op de grootste drijvende windturbine ter wereld. Met een vermogen van 7 megawatt is deze windmolen 5 keer groter dan de grootste toepassing van de hydraulische transmissie tot nu toe.

Industrie en transport

Hydraulische transmissies zijn in de regel robuuster, goedkoper en bedrijfszekerder dan elektrische mechanische versnellingsbakken. De betrouwbaarheid gaat echter ten koste van de energie-efficiëntie. Met zijn innovatie heeft Artemis Intelligent Power dit bezwaar grotendeels ongeldig gemaakt.

Behalve in windturbines is de technologie ook toepasbaar in machines waarin een draaibeweging moet worden overgebracht op een andere snelheid. Het concept van Artemis is onder meer gebruikt in een BMW's en stadsbussen, daar bespaarde het ongeveer 30 procent brandstof.

Artemis is ook betrokken in het DDFlyTrain-project van de bedrijven Ricardo en Bombardier. De hydraulische transmissie wordt hier gebruikt om de remenergie van dieseltreinen tijdelijk op te slaan in een vliegwiel. Dit moet de treinen 10 procent zuiniger maken.

Artemis Intelligent Power is in 2010 overgenomen door Mitsubishi Heavy Industries.

Bron: The Engineer, Electronics Weekly, Artemis | Foto: nosha, via Flickr Creative Commons (Cropped by Duurzaambedrijfsleven)

‘Natuurlijke methode zuivert afvalwater textielfabrieken’

De nieuwe methode combineert verschillende bekende waterzuiveringstechnieken, zoals biologische zuivering en oxidatie. Bij de eerste stap van de methode worden micro-organismen gebruikt die zich voeden met de onzuiverheden in het water.Dit proces verloopt hetzelfde als bij reguliere waterzuivering, zegt Marisa Punzi, een van de onderzoekers, tegen Radio Zweden. Hierdoor worden kleurstoffen en verschillende giftige materialen uit het water verwijderd.Wat overblijft, zijn de meest giftige componenten, zoals mutagene stoffen uit veelgebruikte verfsoorten. Dit zijn stoffen die DNA in een celkern kunnen veranderen, waardoor ze bijvoorbeeld kankerverwekkend kunnen zijn. Door de toevoeging van ozongas aan het water, verdwijnen ook deze componenten volledig.Grote vervuilerVolgens Punzi is de behandeling van afvalwater een groot probleem in de textielsector. Textielafvalwater is rijk aan zouten en organische verbindingen, zoals verf en kleurstoffen. Het bevat daarnaast diverse substanties die worden gebruikt om kleding bestand te maken tegen verschillende invloeden.In de meeste textielfabrieken in Azië worden chemische methodes gebruikt om giftige bestanddelen uit afvalwater tot een slib samen te klonteren. Dat slib wordt bijvoorbeeld gebruikt in wegconstructies. Het gif blijft echter ook in die hoedanigheid belastend voor het milieu.Punzi hoopt dat fabrieken de natuurlijke methode gaan toepassen. Het liefst ziet ze de methode als onderdeel van een gesloten systeem, zodat het water opnieuw kan worden gebruikt. Bron: Radio Zweden, Lund University