Sebastian Maks
12 juni 2024, 08:00

Dubbele netwerkkosten voor huishoudens met zonnepanelen en laadpalen: logisch of ongewenst?

Netbeheerder Enexis deed onlangs een opmerkelijk voorstel: laat huishoudens die veel elektriciteit verbruiken het dubbele aan netwerkkosten betalen. Dat zou eerlijker zijn tegenover huishoudens die minder stroom verbruiken en nu evenveel betalen voor hun aansluiting. Hoe wordt binnen de energiesector naar het idee van Enexis gekeken?

Getty Images 1203126820 Nancy Kabalt-Groot: “Het bestraft het verkeerde en stimuleert niet het gewenste gedrag.”

Han Slootweg, COO bij Enexis, is van mening dat het huidige netwerktarief van 425 euro verdubbeld moet worden voor huishoudens die veel stroom verbruiken. Hij bedoelt daarmee bijvoorbeeld gezinnen met een eigen laadpaal, veel zonnepanelen of een warmtepomp. Huishoudens die juist weinig stroom verbruiken, zouden de helft minder moeten gaan betalen.

De netwerkkosten lopen de laatste jaren flink op vanwege de energietransitie. Het opgehaalde geld wordt gebruikt om het elektriciteitsnet te verzwaren, onder meer door dikkere kabels aan te leggen en nieuwe transformatorhuisjes te bouwen. Dat kleinverbruikers daar evenveel aan bijdragen als grootverbruikers, vindt Slootweg oneerlijk.

Logisch

Maar is dat ook zo? En draagt het voorstel van Enexis in positieve zin bij aan de energietransitie? Theo Scholte, woordvoerder bij Netbeheer Nederland, laat zich er voorzichtig positief over uit. “We gebruiken steeds minder benzine en gas, en stappen over op het steeds méér gebruiken van elektriciteit. Het is logisch om na te denken over het betalen voor energieverbruik. Ofwel, wie veel van het elektriciteitsnet gebruikmaakt, moet ook meer betalen.”

Wel is het volgens hem een uitdaging om de juiste verdeelsleutel te bepalen, aangezien je niet wil dat groepen zich achtergesteld gaan voelen. “Aan de ene kant vinden wij het oneerlijk dat klanten die het elektriciteitsnet intensief gebruiken evenveel betalen als klanten die dat veel minder doen. Aan de andere kant willen we dat een eventueel nieuw tariefstelsel ook voldoende perspectief biedt voor klanten die vooroplopen in verduurzamen. Dat is een lastige balans, maar de energietransitie is ook een sociale transitie. We moeten kijken hoe we de kosten zo eerlijk mogelijk verdelen over alle groepen in de samenleving. En hoe we ervoor zorgen dat iedereen mee kan doen.”

‘Draagt niet bij aan energietransitie’

Nancy Kabalt-Groot, oprichter van adviesbureau Windkrachtvijf en oud-CEO van Stedin, is minder enthousiast over het idee van Enexis. “Het draagt niet positief bij aan netcongestie, en ook niet aan de energietransitie. Het is vanuit een kostenveroorzakers-perspectief geredeneerd, gebaseerd op het ‘verbruiker betaalt’-principe. Puur een kostenmotivatie dus.”

In haar ogen worden mensen die zich inzetten voor het verduurzamen van de samenleving onterecht gehinderd. “Het bestraft het verkeerde en stimuleert niet het gewenste gedrag. Dat kan nooit de bedoeling zijn en roept terecht weerstand op. Daarbij is het oneerlijk om het kostenveroorzakers-principe toe te passen zonder de grootverbruikers van energie (bedrijven, red.) mee te nemen in de uitwerking. Op deze manier leg je alles bij consumenten en het mkb neer.”

Ad-hoc-oplossingen

Ook Reyer Gerlach, hoogleraar milieueconomie aan de Universiteit Tilburg, is geen voorstander van het idee. “Als we niet oppassen, maken we zonnepanelen dusdanig onrendabel dat we op de verkeerde manier netcongestie oplossen.” Volgens Gerlach is het belangrijk om de gewenste doelen scherp te blijven houden: het oplossen van netcongestie zodat de energietransitie versneld kan worden. Effectief beleid zorgt ervoor dat die doelen op de lange termijn gehaald worden. “Nu wordt er te veel gedacht in ad-hoc-oplossingen voor acute problemen. We schaffen salderen af en gaan een hoge capaciteitsheffing vragen voor de eigenaren van zonnepanelen en elektrische auto’s. Het voorstel van Enexis is wel haalbaar, maar deze manier van beleid voeren is onwenselijk.”

Andere mogelijkheden

Volgens Kabalt-Groot beschikken netbeheerders over andere mogelijkheden die zowel de energietransitie stimuleren als netcongestie tegengaan. “Zoals het stimuleren van thuisbatterijen en energiemanagementsystemen. Dan kan een duurzame consument alles binnen zijn eigen aansluiting oplossen. En daarmee hoeven we geen boete op te leggen aan mensen die juist de goede dingen doen.”

Enexis is zich ervan bewust dat de tarieven niet eigenhandig veranderd kunnen worden. Daar is goedkeuring van de toezichthouder, de Autoriteit Consument en Markt (ACM), voor nodig. Die bepaalt de maximale tariefhoogtes voor een netaansluiting. Scholte beaamt dat. “Netbeheer Nederland is nu aan het onderzoeken wat een eerlijke en toekomstbestendige tariefstructuur moet zijn. Daarover praten we onder andere met de toezichthouder.”

Lees ook:

CO2 uit de lucht filteren in één klap de helft goedkoper

De Zwitserse scale-up Climeworks zit in een stroomversnelling. Vorige maand opende op IJsland de grootste installatie voor het afvangen en opslaan van CO2 ter wereld. En vorige week maakte het bedrijf bekend dat het een grote doorbraak heeft bereikt met zijn Direct Air Capture and Storage-technologie (DACS). Climeworks is een van de eerste bedrijven die het verwijderen van CO2 uit de atmosfeer commercieel toepassen. Met zijn bestaande techniek heeft het een belangrijke efficiëntieslag weten te maken: het bedrijf claimt dat het tegen de helft van de kosten CO2 uit de lucht kan filteren – en dat met de helft minder energie. In Louisiana wordt gewerkt aan een fabriek die van deze nieuwe generatie technologie gebruik maakt en in 2027 moet openen. Het project heeft 50 miljoen dollar subsidie van de Amerikaanse overheid ontvangen. Innovaties De CO2-vangers van Climeworks bestaan uit losse modules die met ventilatoren buitenlucht aanzuigen. In de modules zit een absorptiemiddel dat CO2 wegfiltert, zodat gezuiverde lucht overblijft. De opgevangen CO2 wordt vervolgens onder de grond gespoten, waar het via chemische reacties in gesteente verandert. De modules zijn van een nieuw design voorzien: door ze in een kubus met zijdes van 23 meter te plaatsen, gaat het aanzuigen van lucht efficiënter. Daarnaast is een nieuw absorptiemiddel ontwikkeld waar koolstofdeeltjes sneller aan hechten en dat een langere levensduur heeft. Kosten Het doel van het bedrijf is om de kosten voor het verwijderen van CO2 de komende jaren en decennia drastisch omlaag te brengen. In de recent opgeleverde fabriek in IJsland – die nog met de vorige generatie techniek werkt – kost het zo’n 1.000 dollar om een ton CO2 te verwijderen. Dit bedrag zou dus met de helft gereduceerd kunnen worden. Het bedrijf streeft ernaar dat bedrag in 2030 terug te brengen tot zo’n 300 dollar per ton CO2. In 2050 zou de prijs rond de 100 dollar per ton CO2 moeten schommelen. Of die prijsdaling snel genoeg gaat, is de vraag. Volgens analisten moet de prijs van DAC minimaal onder de 200 dollar per ton CO2 zakken om op grote schaal toegepast te gaan worden. Tegelijkertijd is de concurrentie van andere CO2-compenserende maatregelen moordend: zo kost het ongeveer 20 dollar om met de aanplant van bomen een ton CO2 vast te leggen. Lees meer: Op IJsland opent de grootste CO2-afvang- en -opslaginstallatie ter wereldDeze Oekraïense start-up wil CO2 uit de lucht vangen en daar groente en fruit mee laten groeienIn Zuid-Korea gaan zeewater ontzilten en CO2 afvangen hand in hand