Sebastian Maks
11 januari 2024, 14:00

Groningse Eemshaven gaat aardgas omzetten in waterstof

Het bedrijf Equinor gaat samen met Linde Gas blauwe waterstof produceren in de Nederlandse Eemshaven. De beide partijen zetten hun handtekeningen onder een project genaamd H2M Eemshaven, waarbij aardgas uit Noorwegen zal worden omgezet naar waterstof, en de resulterende CO2-uitstoot wordt afgevangen en opgeslagen. Blauwe waterstof is duurzamer dan grijze waterstof, maar nog altijd vervuilender dan groene.

Getty Images 1430613693 De Eemshaven, waar vanaf 2029 blauwe waterstof zal worden geproduceerd. | Credits: Getty Images

Equinor is een Noors bedrijf dat energie wint uit aardolie, aardgas en wind. Linde Gas levert verschillende soorten industriële en medicinale gassen en bijbehorende apparatuur binnen de Benelux, waaronder waterstofgas. De twee bedrijven bundelen nu hun krachten om blauwe waterstof te produceren in de Groningse Eemshaven. Het doel is om Noors aardgas om te zetten naar bruikbare waterstof, waarbij naar eigen zeggen 95 procent van de vrijgekomen CO2 wordt opgeslagen onder de zeebodem nabij de kust van Noorwegen.

Wat is grijze, blauwe en groene waterstof?

Er zijn drie varianten van waterstofproductie. Grijze waterstof wordt gemaakt met olie, gas of steenkool. Uit dit proces ontstaat waterstof, maar er komt ook CO2 vrij. Omdat CO2-uitstoot een negatieve invloed heeft op het klimaat, is dit de meest vervuilende vorm van waterstof.

Je kunt de CO2 die tijdens het proces vrijkomt echter ook afvangen en opslaan. Dan spreek je over blauwe waterstof.

De duurzaamste vorm is groene waterstof. Dat wordt geproduceerd met behulp van duurzame opwekte elektriciteit, zoals wind en zon. Heel kort door de bocht: door elektrische spanning op water te zetten, wordt het gesplitst in waterstof en zuurstof. Bij dit proces komt geen CO2 vrij.

Eind 2028 van start

Binnen het partnerschap is Equinor verantwoordelijk voor zowel het transporteren en opslaan van de CO2 als voor het vermarkten van de blauwe waterstof. Linde Gas regelt de bouw en de exploitatie van de waterstoffabriek en neemt de CO2-afvang voor zijn rekening.

Naar verwachting zal de productie tegen het einde van 2028 of begin 2029 van start gaan. De blauwe-waterstoffabriek wordt aangesloten op zowel Nederlandse als Duitse pijpleidingen.

Battolyser

Vorig jaar werd de Eemshaven al verrijkt met een waterstofontwikkeling: de eerste Battolyser. Dat is een combinatie van een elektrolyser (die waterstof produceert) en een batterij. Een demonstratie-unit van de Battolyser werd geplaatst bij de gasgestookte Magnum-elektriciteitscentrale van RWE. Dat is een van de grootste energiecentrales in Nederland.

Volgens RWE zou de waterstof die het Battolyser-systeem produceert gebruikt worden voor het koelen van de generatoren in de energiecentrale. RWE wil testen hoe dat werkt. Het is de bedoeling dat het systeem op industriële schaal hernieuwbare energie gaat opslaan of tot groene waterstof gaat verwerken.

Meer over waterstof:

Klimaatverandering gooit roet in ons favoriete eten, maar de teler geeft niet op

Kunnen we in de toekomst nog genieten van producten die we nu als vanzelfsprekend beschouwen? Klimaatverandering heeft zijn uitwerking op diverse voedselgewassen. Welke producten hebben last van het veranderende weer en wat kunnen we ertegen doen? Een greep uit de selectie. Olijfolie De aarde warmt langzaam maar zeker op. Ook in Spanje is dat goed te merken. Half december werden in het zuiden nog temperaturen gemeten van bijna 30 graden. Het voorjaar en de Spaanse zomers worden warmer en droger. Voor de grootste olijfolieproducent ter wereld is dat slecht nieuws: het land zag de productie flink dalen. In Italië en Griekenland is de situatie niet veel beter. Enerzijds is droogte een probleem, anderzijds zorgt klimaatverandering ervoor dat weersextremen elkaar vaker afwisselen. Plens- en hagelbuien verwoesten een deel van de oogst. Het weer is gunstig voor de olijffruitvlieg, die zich bij warm en nat weer sneller vermenigvuldigt. Vrouwtjes leggen hun eitjes in de olijven, waarna larven zich tegoed doen aan het vruchtvlees. De olijffruitvlieg vormt inmiddels een ware plaag in het Middellandse Zeegebied, waar ongeveer 95 procent van de mondiale olijfolieproductie plaatsvindt. In de Spaanse plaats Miajadas doen de olijfboeren het anders. Daar staan de olijfbomen strak naast elkaar in hoge heggen. De nieuwe trend wordt 'superintensieve' boomgaard genoemd. Het zorgt ervoor dat het water in droge tijden met precisie toegediend kan worden door druppel-irrigatie. Bovendien gaat het schaarse water naar de olijven en niet meer naar de takken of bladeren. De vinding geeft de boeren lucht op de korte termijn. Van de lange termijn is geen sprake: de bomen zijn na twintig jaar aan het einde van hun leven, terwijl de bomen eigenlijk wel honderd jaar oud kunnen worden. Wijn Zeg je Frankrijk, zeg je wijn. Al ondervinden Franse wijnboeren de gevolgen van klimaatverandering aan den lijve. Door de hogere temperaturen bevatten de druiven meer suiker. Dit leidt tot wijn met hogere alcoholpercentages en deze vallen minder in de smaak. Ook worden de druiven kleiner, waardoor de opbrengst terugloopt. Er zijn meer druiven nodig om één fles te vullen.Als antwoord worden druivenrassen ontwikkeld die beter tegen het veranderende klimaat kunnen. In Frankrijk zijn onlangs zes nieuwe druivensoorten toegelaten tot de prestigieuze Bordeaux-classificatie. Dit keurmerk waarborgt de herkomst en kwaliteit van de wijnen. Naast de druivensoorten wordt ook gekeken naar nieuwe gebieden waar ze kunnen groeien. Zo wordt vaker op hoger gelegen gebieden geteeld, omdat het daar koeler is. Landen die eerst niet geschikt waren voor de wijnproductie, zijn dat nu wel. Nederland is hier een voorbeeld van: onze wijngaarden brachten in 2022 een recordhoeveelheid wijn op. Ook de smaak wordt beter. Nederlandse wijnen hebben het slechte imago inmiddels van zich afgeschud. Tomaten De gevolgen van klimaatverandering zijn ook merkbaar in de Verenigde Staten, grootproducent van tomaten. Waar de lange, zonnige zomers met weinig neerslag eerder de perfecte omstandigheden vormden voor de tomatenteelt, is dat nu anders. Het gebied wordt té droog. En hoewel telers hun waterverbruik al drastisch hebben teruggebracht, hebben tomaten nog steeds water nodig om te groeien. Door het gebrek aan water en een stijging van andere kosten zoals kunstmest, zaaien boeren minder tomatenplanten in. De opbrengsten lopen terug. Dit wordt versterkt doordat tomaten steeds vaker worden belaagd door ziekten. In de warmere winters worden nieuwe ziekteverwekkers en schadelijke insecten niet meer door de kou gedood, waardoor ze vrij spel hebben. Oplossingen worden gezocht in nieuwe variëteiten die beter tegen de droogte kunnen, weerbaarder tegen plantenziekten zijn en efficiënter groeien. Ook verplaatst de tomatenteelt zich naar hoger gelegen gebieden, zoals de bergen in Libanon. Appels In Europa hebben appelbomen het zwaar. De bomen slaan normaal in de herfst energie op, gaan vervolgens in een soort winterslaap en komen in de lente weer in actie. Als er onvoldoende koude-uren zijn, wat steeds vaker voorkomt, verbruiken de bomen hun energie al tijdens de winter en houden ze onvoldoende over om in de lente vrucht te dragen. Dat is een probleem. De appel is na citrusvruchten en bananen het meest gegeten fruit ter wereld. Er wordt steeds vaker gekeken naar appelbomen uit andere delen van de wereld, zoals Nieuw-Zeeland of Japan. Die dragen nog wel appels als er minder koude-uren zijn. Lees ook: Zo wil Chiquita de banaan redden van de ondergangDit bedrijf verlaagt de CO2-uitstoot van wijn met 80 procentVan garnaal tot leer: 3 producten met een omweg én hoe het efficiënter kan