Marc Seijlhouwer 20 januari 2021, 17:00

Groene waterstof concurreert in 2030 met aardgas

Een nieuw rapport van ABN AMRO becijfert dat groene waterstof in 2030 veel goedkoper kan zijn dan nu, terwijl aardgas duurder wordt. Daardoor zal groene waterstof uiteindelijk aardgas kunnen verdringen als brandstof voor de industrie en kan er heel veel CO2-uitstoot voorkomen worden.

Wind op zee waterstof

Waterstof zal tot 2030 goedkoper worden, terwijl aardgas steeds duurder wordt door de heffingen die het kabinet in wil voeren én de toenemenende prijs voor het uitstoten van CO2 in de EU. Die combinatie zorgt ervoor dat aardgas in 2030 1,78 euro kost, terwijl waterstof dan 2,19 euro kost. Dat is een aanzienlijk kleiner verschil dan nu.

Elektrolyzers worden beter

Het rapport van ABN AMRO gaat ervan uit dat de technieken om groene waterstof te maken beter en goedkoper worden. “Er zijn nu al technieken die in het lab werken, waarmee je bijna 100 procent van de stroom omzet in waterstof. Dat maakt het veel aantrekkelijker dan bij de commerciële elektrolyzers van nu, die een verlies van 30 tot 40 procent hebben”, vertelt Shanawaz Bhimji, Senior Credit Strategist bij de bank. Daarnaast daalt de prijs van duurzame stroom verder. Als het lukt om een waterstoftransportsysteem te maken door Nederland, zullen de kosten voor transport ook dalen.

Het is een optimistisch scenario, maar Bhimji denkt dat waterstof een goede kans van slagen heeft. “De EU zet er op in, de aandelen van elektrolyzer-bedrijven stijgen, en CO2 uitstoten zal steeds duurder worden. Ook werkt het taxonomie-systeem van de EU groen ondernemen in de hand, en je kan alleen duurzaam zijn als je bedrijf of je investeringsportfolio groene waterstof gebruikt.” Uiteindelijk is het zelfs mogelijk dat waterstof in 2030 al even duur of goedkoper is als gas.

Lees ook: Taxonomie zorgt ervoor dat greenwashing verleden tijd is

Industrie stoot veel CO2 uit

De berekening richt zich op de energie-intensieve industrie, die het grootste deel van de CO2-uitstoot in Nederland (31 procent) veroorzaakt. Veel processen in die industrie vragen om hoge temperaturen die je met elektriciteit niet kan bereiken. Nu gebruikt men daarvoor (aard)gas. Maar als de industrie groene waterstof gaat verbranden voor de warmteprocessen, bespaart dat gigantische hoeveelheden CO2. Daarmee komen de doelen uit het klimaatakkoord een stuk dichterbij.

Tot 2030 kan de industrie echter niet op zijn handen zitten. “Blauwe waterstof, die je maakt met aardgas maar waar je de vrijgekomen CO2 ondergronds opslaat, is tot die tijd onmisbaar. Alleen dan kunnen de doelen voor 2030 gehaald worden. Daarna kan groene waterstof concurrerend zijn met aardgas”, denkt Bhimji.

Goede investering

Uiteindelijk zal groene waterstof niet alleen goed zijn voor het milieu, maar ook voor de portomonnee. “Een project als North2, waar Shell heel veel windturbines op zee plaatst en die gebruikt om groene waterstof te maken, dat is een heel stabiele investering: een project van 10 of 20 jaar, met vaste afnemers van de waterstof. Dat is bijna een obligatie, zo betrouwbaar.” Wel zal subsidie van de overheid onmisbaar blijven. Deels zal die subsidie komen van het geld dat door de CO2-heffing bij de overheid binnenkomt, en deels door subsidies zoals de SDE++.

Lees ook: Het grootste groene waterstofproject van Nederland

Beeld: Adobe Stock

Handel in oude carbon credits leidt onvoldoende tot minder CO2 in de atmosfeer

De University College of London (UCL) deed onderzoek naar alle uitstaande carbon credits. De huidige kredieten komen onder andere voort uit zon- en windparken die soms wel tien jaar oud zijn. Al deze parken op aarde hebben de afgelopen jaren zoveel carbon credits gegenereerd die bedrijven kunnen kopen, dat het onwaarschijnlijk is dat recente kredietaankopen daadwerkelijk leiden tot minder koolstof in de atmosfeer. Dit terwijl de weg naar een klimaat-neutrale wereld nog lang is.Wel compensatie, geen klimaatwinstDe onderzoekers van UCL waarschuwen nu voor het sluimerende gevaar van miljoenen goedkope koolstofkredieten. Met een vraag die schommelt rond de 100 miljoen ton, kunnen de 600 tot 700 miljoen ton credits die de afgelopen jaren zijn opgebouwd door zon- en windparken wereldwijd de markt overspoelen. De kredieten zijn in dat geval een goedkoop middel voor bedrijven om op papier CO2 te compenseren, zonder dat er daadwerkelijk nieuwe klimaatwinst wordt behaald.Lees ook: Vraag naar fossiele energie zal nooit meer zo hoog worden als voor coronaKlimaat-neutrale LNGZo kondigde olie- en gasmaatschappij Total onlangs aan een eerste levering van het klimaat-neutrale LNG, een aardgasproduct, te hebben verscheept. Iets wat onmogelijk is – aardgas is immers een fossiele brandstof – tenzij Total zijn uitstoot compenseerde. Total deed dat volgens het onderzoek met de kredieten van een windpark dat in 2011 in China werd gebouwd. De inkomsten die werden gegenereerd met de aankoop van credits negen jaar later door Total leidden in dit geval niet tot een daadwerkelijke vermindering van CO2 in de wereld; Total kocht slechts een overschot aan opgebouwde kredieten.Lees ook: Noorwegen komt met ongekend hoge CO2-belasting voor oliebedrijvenOnafhankelijke kredietorganisatieWat moet er dan wel gebeuren? Het onderzoeksteam van UCL pleit voor een onafhankelijke internationale organisatie die de markt reguleert en in de gaten houdt. Deze instantie moet ervoor zorgen dat de registers enkel geverifieerde koolstofkredieten van projecten met hoge kwaliteit bevatten. Daarnaast moet het voor kopers van de kredieten mogelijk zijn om kredieten te eisen die passen bij nieuwbouw projecten, die daadwerkelijk de hoeveelheid CO2 in de wereld verminderen. Bron: ULC | Beeld: Adobe Stock