We ontwikkelen enorme windmolenparken op de Noordzee. In 2030 moet er voor maar liefst 21,5 gigawatt aan windmolens op zee draaien. Dat is zeven keer zoveel als er nu staat. Wie gaat al die groene stroom afnemen? Nederland heeft dankzij zijn aardgas-verleden een uit de kluiten gewassen energie-intensieve industrie. Maar de elektrificatie van die industrie laat nog te wensen over. En als dat uitblijft of tegenvalt, kunnen we de duurzame stroom van alle geplande windparken niet kwijt. In Change Report Talk deze maand aandacht voor de whitepaper ’Offshore wind business feasibility in a flexible and electrified Dutch energy market by 2030’ dat TNO daarover schreef.
Scenario’s
We duiken in de twee scenario’s aan de hand waarvan TNO de rentabiliteit van wind op zee heeft bekeken en geven antwoord op de vraag: waarom schiet het niet op met die elektrificatie van de industrie? Waarom bouwen we zoveel windparken als de industrie het niet wil hebben? Als windparken in 2030 niet winstgevend zijn, waarom zijn die tenders zoals Hollandse Kust West dan toch zo gewild? En natuurlijk bespreken we hoe het wèl kan en wat daarvoor de voorwaarden zijn.
Naast het hoofdrapport van TNO worden ook de volgende documenten gebruikt:
Advies stuurgroep extra opgave: Informatie over Bijlage 979271 | Overheid.nl > Officiële bekendmakingen (officielebekendmakingen.nl)
Routekaart elektrificatie van 29/9/2022 is: routekaart-elektrificatie-in-de-industrie.pdf (overheid.nl)
Schrijf je in voor onze nieuwsbrief: iedere dag rond 07.00 uur het laatste nieuws
Wil jij iedere ochtend rond 7 uur het laatste nieuws over duurzaamheid ontvangen? Dat kan! Schrijf je hier in voor onze dagelijkse nieuwsbrief.
