Hoe moeten we dat toch halen? Het kabinet wil dat we 16 procent hernieuwbare energie opwekken in 2020. Voorlopig blijven we al enige jaren steken rond de 4 procent. Zonne-energie werkt redelijk, maar niet zo goed als in Spanje of Italië. Wind hebben we genoeg, maar dan wordt er gesteggeld waar die windmolens moeten komen te staan.
Wat we wel hebben: biomassa. Daar kan groene energie uit gewonnen worden. En in tegenstelling tot wind en zon is biomassa een constantere bron van energie, omdat deze dag en nacht op hoogst haalbare capaciteit in te zetten is. Maar ook dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Veel biomassa is te nat en verbrandt niet zomaar. Elk gewas heeft daarbij zijn eigen verbrandingstemperatuur en energetische waarde. Je kan biomassa daardoor niet zomaar in een kolencentrale meestoken.
BioLake uit Den Helder denkt daar nu een belangrijke doorbraak in geboekt te hebben. Met behulp van een (bekend) proces dat torrefactie heet, zet de jonge onderneming groene reststromen om in een soort bruine ‘houtskooltjes’ (pellets) die makkelijk mee gestookt kunnen worden in bijvoorbeeld kassen en zwembaden. Deze week hebben ze hun eerste pilotplant geopend.
Torrefactie
Torrefactie vindt plaats bij temperaturen tussen de 250 en 350 graden Celsius. Als input voor het proces gelden groene reststromen (biomassa), zoals agrarisch restmateriaal, riet en bermgras. Wat er uitkomt is een hoogwaardige biobrandstof, genaamd BIOpellets.
Het proces duurt zo’n 30 minuten waarbij het materiaal niet verbrandt, maar bros gemaakt wordt, waarna het kan worden vermalen tot pellets. Deze zijn ongevoelig voor vocht en dus makkelijk voor lange tijd bewaard en opgeslagen kunnen worden.
Het torrefactie proces is efficiënt omdat er, ondanks vrij hoge temperaturen, weinig energie nodig is uit elektriciteit of fossiele brandstoffen. Door de zeer brandbare biogassen die in beginstappen vrijkomen te gebruiken in de vervolgstappen kan het systeem in grote maten zelfvoorzienend zijn. Zo is alleen bij de opstart aardgas nodig.
Modulair
Waar torrefactie voorheen voornamelijk gebruikt werd voor houtsnippers heeft BioLake met belangrijke innovaties in dit proces, zoals het ontwerp van de modulaire opbouw, gezorgd voor de verwerkingsmogelijkheid van verschillende types agrarische reststromen. Verschillen in vochtgehalte en energetische waarde maken daarmee niet meer uit.
Met de realisatie van deze pilot plant kan BioLake grote stappen gaan zetten in het optimaliseren van het systeem. “Om het systeem optimaal te kunnen benutten moet er nog goed in kaart worden gebracht welke afstellingen voor de verschillende restmaterialen benodigd zijn,” legt Hans Bais, een van de ondernemers achter BioLake, uit. Het is natuurlijk belangrijk er voor te zorgen dat uit elk type restmateriaal BIOpellets gemaakt kunnen worden met een zo’n hoog mogelijke energetische waarde.
Bais: “Het systeem draait nu en rond september is het de bedoeling een duurtest te starten. Hierbij gaan we 250 uur aan een stuk draaien om te zien hoe ver we het systeem kunnen opvoeren.” Wanneer deze tests doorlopen zijn kan het systeem geoptimaliseerd worden voor commercialisatie.
Foto: Kapilbutani via wikimedia
Bron: Biolake en Biobased Economy Magazine
