Hidde Middelweerd 03 juni 2022, 08:00

In deze landen wordt groene waterstof straks het goedkoopst geproduceerd

Waar kan groene waterstof op de lange termijn het goedkoopst geproduceerd worden? De International Renewable Energy Agency (kortweg IRENA) liet daar onlangs een analyse op los. Volgens het agentschap heeft China de beste kaarten. Nederland komt niet in het lijstje voor.

Adobe Stock 501387179 De kosten voor groene waterstofproductie kunnen per land en regio enorm verschillen. | Credits: Wirestock Creators via Adobe Stock

Groene waterstof is een essentieel onderdeel van een net-zero energiesysteem, stelt IRENA. Het duurzame gas is bijvoorbeeld belangrijk om sectoren te verduurzamen waar groene elektriciteit tekort schiet. Denk daarbij aan zware industriële processen en (zwaar) transport over lange afstanden. Het agentschap publiceert dan ook aan de lopende band onderzoeken en rapporten over het onderwerp.

In de meest recente publicatie over waterstof zet IRENA onder andere op een rijtje in welke landen groene waterstof het goedkoopst geproduceerd kan worden.

Prijs van groene waterstof

China heeft volgens het agentschap de beste kaarten. De grootmacht is (in het meest positieve scenario) in 2050 in staat om groene waterstof te produceren voor 65 dollarcent per kilo. Chili, Marokko, Colombia en Australië kunnen waterstof tegen die tijd ook voor onder de dollar per kilo produceren en maken de top vijf compleet. Daar moet bij gezegd worden dat IRENA slechts 25 individuele landen heeft geanalyseerd. De resterende landen werden samengevoegd in regionen, zoals sub-Sahara Afrika en Zuidoost Azië.

De productieprijs van groene waterstof is belangrijk. Hoe lager die is, hoe beter het gas immers kan concurreren met zijn fossiele concurrenten. Denk bijvoorbeeld aan grijze en blauwe waterstof, dat met behulp van aardgas wordt gemaakt. Groene waterstof is momenteel aan een opmars bezig. De torenhoge aardgasprijzen zorgen er bijvoorbeeld voor dat het duurzame gas steeds interessanter wordt.

Het Amerikaanse Rocky Mountains Institute projecteert zelfs dat geïmporteerde groene waterstof in 2024 al goedkoper is dan lokaal geproduceerde blauwe en grijze waterstof. Volgens het instituut is de prijs van groene waterstof in 2030 zelfs al gedaald naar 2 dollar per kilo.

Beschikbaar land en waterschaarste

Hoe hoog die productieprijs is, verschilt echter wezenlijk per land en regio. Het hangt van meerdere factoren af, zoals de beschikbaarheid van geschikt land. Landen met veel stedelijk, bergachtig en/of beschermd gebied zijn bijvoorbeeld minder geschikt voor groene waterstofproductie op grote schaal. Maar ook de beschikbaarheid van voldoende water (dat nodig is voor groene waterstofproductie) is een belangrijke factor. Zo kan Marokko groene waterstof produceren tegen ongeveer dezelfde kosten als China, maar mogelijke watertekorten zorgen wel voor veel onzekerheid. IRENA schat de kosten voor groene waterstofproductie in Saoedi-Arabië daarnaast veel hoger in door waterschaarste.

Een mogelijke oplossing voor waterschaarste is ontzilting van zeewater. Volgens IRENA is dat een wezenlijke optie; de totaalkosten van waterstofproductie vallen er in veel landen slechts 4 procent hoger door uit.

Schrijf je in voor onze Newsbreak: iedere dag rond 12 uur het laatste nieuws

Wil jij iedere middag rond 12 uur het laatste nieuws over duurzaamheid ontvangen? Dat kan! Schrijf je hier in voor onze Newsbreak.

Nieuw WHO-rapport legt de verwoestende impact van de tabaksindustrie bloot

Roken is niet alleen slecht voor de gezondheid, maar ook voor het milieu. De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) presenteerde deze week het rapport ‘Tobacco: poisoning our planet’. De tabaksindustrie zou de gezondheid van onze planeet zwaar aantasten. 15 olympische zwembaden En dat komt niet alleen door de CO2 die vrijkomt bij het roken van een sigaret. De teelt van de tabaksplanten is tevens niet milieuvriendelijk. Wereldwijd is er ieder jaar zo’n 22 miljard ton water bij gemoeid, dat is net zoveel als 15 miljoen olympische zwembaden. “Of grofweg het watervolume dat de Amazone, de grootste rivier ter wereld, op één dag afvoert”, staat in het WHO-rapport. Naast watergebruik zijn er ook nog eens veel pesticiden en chemicaliën nodig voor de tabaksteelt. Die chemicaliën komen terecht in het oppervlaktewater, vervuilen meren, rivieren en drinkwater. En tabaksplanten hebben net als andere gewassen vruchtbare grond nodig om op te groeien. 200.000 hectare land “Jaarlijks wordt er ongeveer 200.000 hectare land vrijgemaakt voor de teelt en het drogen van tabak”, staat in het rapport. Dat zijn zo’n 600 miljoen bomen die plaats moeten maken voor tabaksplanten. De WHO stelt dat de tabaksindustrie verantwoordelijk is voor 5 procent van de wereldwijde ontbossing: een verdwijnend gebied ter grootte van Kaapverdië, ieder jaar.Zo'n 25 procent van de arbeiders die op het land werken hebben last van nicotinevergiftiging, die via de bladeren de huid intrekt.De productie en distributie van tabak zorgen bovendien voor een hoop CO2-uitstoot, in totaal 80 miljoen ton per jaar. Over de hele levenscyclus zorgt tabak voor net zoveel CO2 als 3 miljoen vluchten tussen Europa en Amerika. Greenwashing Het onderzoek waarschuwt consumenten voor greenwashing door de tabaksindustrie. “Ze passen tactieken toe om de reputatie te creëren dat ze duurzaam en klimaatvriendelijk zijn”, zo wordt er geschreven. Dat gebeurt volgens de WHO via Corporate Social Responsibility-schema’s en sociale investeringen, zoals in scholen en gezondheidssystemen. “Dit geldt met name voor lage- en middeninkomenslanden, en de strategie streeft naar erkenning voor de bijdragen van de industrie aan het algemeen belang. De zelfgerapporteerde gegevens van de sector zijn echter bedoeld om het publiek te misleiden en activiteiten in stand te houden in tabaksproducerende landen. Het ontbreekt aan essentiële informatie over de enorme omvang van de vernietiging die het milieu en de gemeenschappen wordt opgelegd.” Maatregelen Volgens de WHO moet er dringend actie komen. De Europese Unie moet een heffing invoeren op koolstofintensieve producten, zoals tabak. Als het principe ‘de vervuiler betaalt’ wordt omarmd, dan zou de tabaksindustrie al snel fikse bedragen moeten betalen voor de milieuschade die ze aanrichten. Zo zou bijvoorbeeld Duitsland jaarlijks zo’n 218 miljoen euro kwijt zijn aan het opruimen van gedumpte tabaksproducten, zoals sigarettenpeuken. Ook moet er volgens de organisatie een verbod komen op sigarettenfilters, net zoals in veel landen gebeurt voor wegwerpplastic. Schrijf je in voor onze Newsbreak: iedere dag rond 12 uur het laatste nieuws Wil jij iedere middag rond 12 uur het laatste nieuws over duurzaamheid ontvangen? Dat kan! Schrijf je hier in voor onze Newsbreak.