Marc Seijlhouwer 28 september 2020, 14:03

Kernenergie goedkoper? Dit rapport maakt gehakt van eerdere conclusies

Vorige week werd kernenergie plotseling politiek bespreekbaar, dankzij een rapport van kernenergie-consultant ENCO. Als alle kosten eerlijk worden meegenomen, zou kernenergie volgens het rapport net zo duur zijn als zon en wind. Het zou dan een betrouwbaar alternatief zijn voor gascentrales die fossiele brandstof verstoken. Maar een ander rapport van Kalavasta, uit april, spreekt de conclusies tegen. Wie heeft er gelijk?

Adobestock kernenergie koeltorens

De Nederlandse Vereniging voor Duurzame Energie publiceerde de reactie van Kalavasta, nadat kernenergie vorige week weer op de politieke agenda kwam te staan. Minister Wiebes stuurde het ENCO-rapport naar de Tweede Kamer en vond het een aantrekkelijke aanwinst op de energiemix. Kernenergie is al decennia controversieel, mede vanwege een aantal grote, bekende rampen (Tsjernobyl, Fukushima). Ook het afval, dat eeuwenlang radioactief blijft, vormt een probleem. Tot het bericht van Wiebes was er geen ambitie om een kerncentrale te bouwen, en er is ook geen energiebedrijf dat plannen heeft.

De kosten eerlijk wegen

Het rapport van ENCO liet zien dat kernenergie minder duur is dan men denkt. Hoewel Europese nucleaire projecten de afgelopen decennia veel duurder uitvielen dan gepland, zijn die kosten per opgewekte megawatt lager dan bij zon- en windenergie, als alle kosten eerlijk worden meegewogen.

Een onjuiste conclusie, zegt het Nederlandse consultancybureau Kalavasta. Het bureau kwam in april met precies de tegenovergestelde conclusie: kernenergie is bijna altijd duurder dan hernieuwbare stroom. Alleen als de centrales continu kunnen draaien (wat niet mogelijk is) zijn kerncentrales een goede optie.

Het Nederlandse bureau fileert het onderzoek van ENCO in een nieuwe publicatie. ENCO doet verkeerde aannames over de prijs van duurzame stroom, de uptime van kerncentrales en gebruikt niet de data die bij Nederland passen. Dat zijn de belangrijke kritiekpunten in de vergelijking tussen de onderzoeken van Kalavasta en ENCO.

Lees ook: Kernenergie past niet bij de huidige klimaatopgave

Stroomprijs is nu al lager

Om bij de prijs van duurzame stroom te beginnen: volgens Kalavasta gebruikt ENCO onjuiste aannames. “Enco put uit diverse bronnen voor de investeringskosten voor zon en wind. Er wordt niet gemotiveerd waarom bepaalde aannames rond deze kosten gedaan worden”, aldus het rapport. Met die aannames komen de investeringskosten van zon (het bedrag dat nodig is om bijvoorbeeld een zonnepark te bouwen) in 2040 op 595 euro per kilowatt en voor wind op land 1480 euro per kilowatt.

Dat zijn echter hogere bedragen dan realistisch zijn. De overheid rekent nu, in 2020, voor de SDE++-subsidies met bedragen van 580 euro (zon) en 1140 euro (wind). Omdat technieken verbeteren, massaproductie efficiënter wordt en er meer ervaring komt met het installeren van zon en wind, is het aannemelijk dat deze kosten alleen maar zullen dalen in de komende 20 jaar.

Altijd aan

Dan de aanname dat een kerncentrale bijna altijd aan kan staan. Hoe langer een centrale draait, hoe meer geld hij oplevert. Elke minuut dat een kerncentrale stilstaat, produceert hij niet en verdient ‘ie zichzelf dus niet terug. Enco gaat ervan uit dat kerncentrales in de toekomst 95 procent van de tijd aan staan. Maar in het huidige systeem is dit onrealistisch, stelt Kalavasta.

Zon en wind, als deze beschikbaar zijn, leveren namelijk veel goedkopere stroom – de grondstof (zon respectievelijk wind) is immers gratis. Kernenergie kan daar niet mee concurreren in een marktgestuurde energiemarkt, en zal dus alleen nodig zijn als het niet waait en het donker is. Dat gebeurt maar zo’n 40 procent van de tijd, volgens berekeningen van Kalavasta zelf.

Het argument voor kernenergie raakt wel aan de momenten dat er geen duurzame stroom beschikbaar is. In de zonloze winters moet Nederland immers ook stroom hebben, bijvoorbeeld om de warmtepompen aan te sturen zodat we er behaaglijk bij zitten. Kan kernenergie daar dan geen uitkomst voor bieden? Kalavasta denkt dat ‘groen’ gas en waterstof betere alternatieven zijn voor duurzame elektriciteitsvoorziening.

Niet toepasbaar op Nederland

Ten slotte komt Kalavasta met een wat technischer punt. Het model dat ENCO gebruikte voor de doorrekening, is te oppervlakkig en past niet goed bij Nederland. Het model is bovendien gebaseerd op andere onderzoeken die ook niet over Nederland gaan. Daardoor past de kostenberekening niet goed in het Nederlandse systemen en vallen de kosten van duurzame stroom – opnieuw – hoger uit. Kalavasta berekende wel in detail de kosten van duurzame elektriciteit, inclusief netverzwaringen en back-up centrales. In die gedetailleerde berekening lagen de kosten aanzienlijk lager.

De conclusie van Kalavasta windt er geen doekjes om: “Het verdient daarmee de sterke aanbeveling om […] de conclusies van Enco in algemene zin te herzien, en specifiek die conclusies die gerelateerd zijn aan systeemkosten te negeren, daar deze te ongefundeerd en ongerelateerd aan het Nederlandse systeem zijn.”

Lees ook: Is kernenergie een risico voor het milieu?

Bron: NVDE/Kalavasta | Beeld: Adobe Stock

Lessen van Springtij: duurzaamheid heeft de toekomst, maar het systeem verandert niet vanzelf

Dingen beter doen. Of anders. Die dingen staan bij de meeste sessies op Springtij centraal. De toon is vaak hoopvol. “Ondanks dat het onderwerpen zijn die best wel tot pessimisme zouden kunnen leiden”, merkt een provincieambtenaar op. “Ik denk ook dat we er alleen met een positieve boodschap uitkomen.” DuurzaamBedrijfsleven zet een aantal inzichten en lessen op een rij.Een duurzame economie ontstaat niet vanzelf“Duurzame economie is een pleonasme”, wordt op één van de podia gezegd. Als de economie niet duurzaam wordt, dan komt hij vanzelf tot een eind. Tegelijkertijd ‘vergroent’ de economie niet vanzelf. Daarom vallen ook op Springtij de woorden die al vaker in de media verschenen zijn: gebruik de coronacrisis als kans voor groen herstel. Maar hoe? Ook op Springtij blijkt die vraag lastig te beantwoorden, maar er worden een aantal suggesties gegeven. Zo is het mogelijk om bepaalde plannen uit het Klimaatakkoord versneld in te zetten zoals de verduurzaming van de gebouwde omgeving. Bijvoorbeeld door het isoleren van woningen nog meer (financieel) te stimuleren en wellicht een isoleringsverplichting in te stellen als mensen verhuizen. Ook het verlichten van de verhuurdersheffing voor woningcorporaties wordt genoemd om te zorgen dat zij meer (duurzaam) gaan bouwen.Kapitalisme inzetten als middel in plaats van einddoelDe laatste tijd neemt de kritiek op het kapitalisme toe. De coronacrisis heeft die geluiden nog versterkt. Ook op Springtij gaat men in op dat oude systeem dat aan een revisie toe is. Lange tijd werd kapitalisme gezien als het einddoel, terwijl het gezien moet worden als een middel voor het bereiken van een ander doel: ‘the common good’. Geld moet bijdragen aan een gezondere en gelukkigere maatschappij. Dit betekent dus niet dat kapitalisme moet worden afgeschaft, maar functioneel moet worden ingezet. Eén van de voorbeelden van hoe een economie voor ‘the common good’ zou moeten worden ingericht: bedrijven die een positieve impact leveren betalen lagere belastingen en kunnen goedkoper lenen bij investeerders. Voor vervuilers zijn de regels andersom.De échte prijs betalen moet en is mogelijkHet thema betalen voor de daadwerkelijke waarde komt in meerdere sessies terug. Meerdere sprekers noemen CO2-beprijzing breder inzetten of zwaarder inzetten als een belangrijke stap voor de versnelling van de duurzame economie. Het einddoel is om ‘de echte prijs’ te betalen voor de producten die we kopen of gebruiken. Die prijs inclusief natuurlijke en sociale kosten berekenen kan al. In een winkel in Amsterdam wordt die prijs al betaald.Benut de sociale structurenDe burger meenemen in de energietransitie is vaak een opgave. Tijdens een sessie over lokale energiecoöperaties is de conclusie dat het handig is om te beginnen bij datgene wat al speelt in de wijk. De organisatie van een nieuwe speeltuin kan leiden tot de aanschaf van een aantal deelauto ‘s en tot slot tot een heel warmtesysteem. De les: begin met de samenwerkingsverbanden die er al zijn.Overheid, pak de regieVoor het oplossen van de grote vraagstukken waar we nu voor staan is samenwerking cruciaal. Samenwerking tussen bedrijven, maar ook tussen bedrijfsleven en overheid. Ook wetenschappers kunnen én willen een rol spelen. Als het nu gaat om het oplossen van het plastic probleem of de vergroening van de industrie: één partij kan het niet alleen. Gezamenlijke ambities uitspreken blijkt makkelijker dan het doen. De bal bij de ander leggen is makkelijker dan zelf verantwoordelijkheid nemen. De meeste ballen komen nu bij de overheid terecht. Na jaren waarin zo min mogelijk overheidsbemoeienis het credo was, wordt nu regie gevraagd. Van wet- en regelgeving opstellen tot het doorhakken van knopen. Pakt de overheid de bal(len) op? En wie durft er verder zijn verantwoordelijkheid te nemen?Lees ook: Springtij 2020: inspirerende ontmoetingen op een herfstig TerschellingFotografie: Bas Uterwijk voor Springtij