Hidde Middelweerd 30 maart 2023, 13:31

Krijgt Zimbabwe er een joekel van een drijvend zonnepark bij?

1,8 miljoen zonnepanelen, een capaciteit van 1.000 megawatt en een prijskaartje van bijna 1 miljard dollar. Als het aan China Energy ligt, krijgt Zimbabwe er een gigantisch drijvend zonnepark bij.

Adobe Stock 539875933 | Credits: Narin Sapaisarn via Adobe Stock

China Energy (voluit: China Energy Engineering Corporation) presenteerde de plannen onlangs aan de Zimbabwaanse overheid, meldt Reuters. En dat deed het Chinese staatsenergiebedrijf niet voor niets. De Zimbabwaanse overheid kwam eind vorig jaar met meerdere stimuleringsregelingen, die tot en met 2025 voor 1.100 megawatt aan nieuwe zonne-energiecapaciteit moeten zorgen. Daarnaast kan het Afrikaanse land momenteel in minder dan de helft van de eigen energievraag voorzien, vanwege gedateerde kolencentrales en waterkrachtcentrales die slechter presteren door het lage waterpeil. Met andere woorden: extra (duurzame) energiecapaciteit is meer dan welkom.

Drijvende zonnepanelen

Drijvende zonnepanelen hebben meerdere voordelen. Zo zorgt het water voor natuurlijke koeling van de zonnepanelen. Dat is fijn, want zonnepanelen presteren minder goed bij hete temperaturen. De zonnepanelen hebben op hun beurt een verkoelend effect op het water, wat óók fijn is. Dat zorgt er namelijk voor dat er minder water verdampt. Onderzoekers berekenden onlangs dat als 30 procent van de wereldwijde bassins van zonnepanelen wordt voorzien, er jaarlijks 100 kubieke kilometer minder water verdampt. Dat is voldoende om 300 miljoen mensen van drinkwater te voorzien.

Een ander belangrijk voordeel van drijvende zonneparken: ze benutten oppervlakten die verder geen functie (kunnen) vervullen. Dit in tegenstelling tot de (landbouw)grond waar de meeste zonneparken momenteel te vinden zijn.

Waterkracht en zonne-energie

Het beoogde drijvende zonnepark in Zimbabwe moet in het grootste waterreservoir ter wereld komen te liggen: de Kariba Dam. Daar is ook een waterkrachtcentrale met een capaciteit van 1.050 megawatt te vinden. De combinatie van waterkracht- en zonne-energie kan een belangrijke stap zijn richting een duurzame en betrouwbare energievoorziening in het Afrikaanse land.

Zonneparken op zee

Een internationale groep wetenschappers wees onlangs op de enorme potentie van drijvende zonneparken. Ze berekenden dat drijvende zonneparken in ruim een derde van de wereldwijde elektriciteitsvraag kunnen voorzien.

Drijvende zonneparken worden momenteel vooral op stille wateren (zoals meren) geïnstalleerd, maar ook op de open zee liggen kansen. Eind vorig jaar werd bekend dat SolarDuck uit Tiel ’s werelds grootste zonnepark op zee gaat realiseren. Het zonnepark krijgt een capaciteit van 5 megawatt en moet in 2026 tussen de windmolens van windpark Hollandse Kust West VII drijven.

Lees ook:

Italië wil geen insecten in pizza's en pasta's, de EU wel

Met nieuwe EU-wetgeving moet het eten van insecten het nieuwe normaal worden. Inmiddels is in Europese landen insectenmeel van krekels, sprinkhanen en meelwormen goedgekeurd als voedselbron voor consumenten. Insecten worden als kansrijk gezien omdat ze een bron van eiwitten zijn. Qua voedingswaarde is het gelijkwaardig aan vis, kip, rund of varkensvlees. Daar komt bij dat insecten veel duurzamer zijn om te kweken dan vlees. Er is minder water en ruimte nodig, en insecten stoten veel minder broeikasgassen uit dan andere dieren. Italiaans erfgoed Anders dan de Europese Commissie zien de Italianen geen heil in het eten van insecten. Het verbod van insecten in pizza’s en pasta’s verbaast culinair journalist Onno Kleyn niet. Hij heeft vele columns, recepten en kookboeken geschreven, onder andere over de authentieke Italiaanse smaken. Kleyn: “Het verbod op insecten is geen rationele, maar een emotionele reactie. Je kan het zien als een manier van de Italianen om hun culturele erfgoed te beschermen.” Volgens Kleyn voegt de wet weinig toe. “Er is geen Italiaan die insectenmeel zou gebruiken in pizza’s en pasta’s. Het verbod is vooral bedoeld voor de bühne.” De wet die het gebruik van insecten verbiedt, is uitgevaardigd door het Ministerie voor Business en Made in Italy. Een ministerie met veel promotiegeld en waarde, zegt Kleyn. “Het gros van de Italianen vindt dat er in het buitenland op de loop wordt gegaan met hun producten, gerechten en tradities. Volgens hen zijn er veel foute imitaties van bijvoorbeeld Italiaanse pizza’s en worsten in omloop. Deze voldoen niet aan de juiste receptuur en worden gezien als een vervalsing. Dat is een zwaar punt voor de Italianen. Zo zwaar zelfs dat ze er een heel ministerie voor hebben.” Kweekvlees Als het aan de regering ligt, komt ook kweekvlees Italië niet in. Er is net een wetsvoorstel goedgekeurd dat een verbod instelt op voedsel uit laboratoria. Keurt ook het parlement het voorstel goed, dan mag de Italiaanse industrie geen kweekvlees produceren. Gebeurt dit toch, dan kunnen er boetes worden uitgedeeld. Minister van Landbouw Francesco Lollobrigida wil zo de Italiaanse traditie en cultuur beschermen. Tijdens een persmoment zei Lollobrigida dat “laboratoriumproducten niet dezelfde kwaliteit en welzijn kunnen bieden” en dat traditionele producten zoals salami en prosciutto moeten worden behouden. Kleyn spreekt ook hier van een erg Italiaans sentiment. “Dit past goed in het straatje van het verbod op insecten.” Kweekvlees is momenteel alleen nog maar verkrijgbaar in Singapore, en niet in Europa. Kleyn: “Dit verbod heeft voor nu geen enkel reëel effect. Alleen in de harten van de Italianen.” Kweekvlees uit het laboratorium wordt uit de stamcellen van dieren gekweekt. Milieu- en dierenrechtenactivisten zien het als een beter alternatief voor de traditionele vleesproducten, die behalve belastend voor het milieu ook dieronvriendelijk zijn. Eetcultuur Terug naar het eten van insecten. In Europa is dit nog relatief nieuw, maar in landen in Azië en Midden-Amerika is het al jaren ingeburgerd in de eetcultuur. Kleyn denkt dat we, ondanks de Europese wetgeving en subsidies, op dit continent niet snel insecten zullen eten. “De culturele kloof tussen Europese en bijvoorbeeld Aziatische landen is groot. Het is niet met elkaar te vergelijken. Peulvruchten barsten ook van de eiwitten, en worden in Europa makkelijker gegeten omdat ze veel toegankelijker zijn. Misschien is dat een beter alternatief dan insecten, en bovendien diervriendelijker.” Lees ook: Hoe duurzaam is Italië?Afval etende insecten geven Afrika veevoer, mest en banenDe veldboon kan het Nederlandse antwoord op soja zijn