Een compacte warmtebatterij biedt een efficiëntere oplossing voor het hergebruiken van restwarmte dan bijvoorbeeld warmte- en koudeopslag (WKO) in de bodem, omdat de toepassing flexibel en niet plaatsgebonden is. Dat zegt Dr. ir. Joris Salari van TNO. Daardoor is de toepassing ideaal voor gebruik in de gebouwde omgeving. Daarnaast verliest de batterij niet of nauwelijks warmte.
De batterij is in de vorm van een staande cilinder van 60 tot 200 centimeter hoog en werkt op basis van thermochemische materialen (TCMs) zoals zouthydraten. Door de opwarming en dehydratatie van de zouthydraten wordt warmte in de batterij opgeslagen. Hierbij ontstaat water en zout en deze worden los van elkaar opgeslagen. Door een exotherme reactie, waarbij water en zout weer samenkomen, wordt er warmte opgewekt.
Dr. Ir. Joris Salari zegt dat er nog onderzoek nodig is om het proces te verbeteren. Het TNO heeft nog niet alle antwoorden, maar benadrukt wel dat hernieuwbare energie veel meer gebruikt moet worden en dat we beter om moeten gaan met beschikbare (rest)warmte. De warmteopslag in een warmtebatterij is volgens TNO een realistische, toepasbare oplossing die kansen biedt voor de chemische industrie.
Bron: TNO | Foto: Bogdan Nosach, via Flickr
