Door verschillende partijen wordt schaliegas als een mooie oplossing gezien om fossiele brandstoffen te vervangen; in Amerika wordt er al volop naar geboord. Toch worden er bij de winning van schaliegas vraagtekens gezet. Schaliegas komt vrij nadat onder hoge druk grote hoeveelheden water, zand en chemicaliën in steenlagen worden gespoten.
Minister Kamp van Economische Zaken laat een onderzoek uitvoeren naar de veiligheid van schaliegaswinning. Waterbedrijf Vitens is ook bezig met zo’n onderzoek. Zij zijn nu alvast naar buiten gekomen met een tiental risico’s die de winning van schaliegas met zich mee kunnen brengen.
Risico’s
De onherstelbare vervuiling van drinkwater is het meest opvallende in de lijst met mogelijke problemen. Vitens is als waterleverancier bang dat er door deze vervuiling tienduizenden Nederlanders voor lange tijd zonder drinkwater komen te zitten. Andere gevolgen bij de winning van schaliegas zijn bijvoorbeeld de sluiting van een waterbron, omdat deze door aangebrachte schade van chemicaliën niet meer gebruikt kan worden. Dit kan miljoenen euro’s schade opleveren.
Ook kunnen de bodemlagen worden verstoord en is er een grotere kans op aardbevingen. In Engeland wordt beweerd dat er een verband is tussen aardbevingen en de winning van het gas. Vitens wil dan ook dat installaties tegen trillingen bestand zijn en dat de zuiveringsinstallaties methaan kunnen filteren. Ook dat kan namelijk het grondwater verontreinigen. Als het gas namelijk naar boven wordt gepompt, kan er methaan-ontgassing plaatsvinden door het drukverschil.
Economische voordelen
Vitens geeft aan dat ze niet direct tegen de winning van schaliegas zijn en dat ze de economische voordelen begrijpen. Met de lijst willen ze het ministerie echter laten weten dat de winning van schaliegas alleen op plaatsen moet worden uitgevoerd waar er geen risico’s zijn voor het drinkwater.
Vitens geeft aan dat er in de wetgeving over schaliegas te weinig rekening wordt gehouden met de risico’s van schaliegaswinning. Volgende week woensdag debatteert de Tweede Kamer over de mogelijke risico’s.
Foto: Lars Falkdalen Lindahl via Wikimedia
