Redactie DuurzaamBedrijfsleven.nl 20 juli 2012, 08:00

Wereldwijde CO2-uitstoot blijft stijgen

In het afgelopen jaar is de wereldwijde CO2-uitstoot gestegen met 3 procent, ondanks een daling van de uitstoot per capita in de Europese Unie.

Goede Foto e1342692417918

Het Joint Research Centre van de Europese Commissie heeft haar jaarlijkse rapport gepresenteerd over trends in CO2-uitstoot. Belangrijkste conclusie is dat de wereldwijde uitstoot van CO2 wederom is gestegen en wel met 3 procent. Deze toename is sterker dan de gemiddelde stijging tijdens het voorbije decennium die uitkwam op 2,7 procent.

Uitstoot EU – per capita – gedaald

In de Europese Unie is de gemiddelde uitstoot per capita met 3 procent gedaald tot 7,5 ton CO2. De uitstoot per Chinees liet daarentegen een stijging zien van 9 procent. In 2011 was een gemiddelde Chinees daarmee verantwoordelijk voor een uitstoot van 7,2 ton. Nog net iets minder dan de uitstoot van een Europeaan. En vele malen minder dan een Amerikaan die maar liefst 17,3 ton CO2 uitstoot. Een Amerikaan stoot daarmee maar liefst negen keer zoveel uit dan een Indiër.

Trendverschil

Geïndustrialiseerde landen als de Verenigde Staten, Australië en de Europese lidstaten stoten per capita dus nog steeds meer uit dan landen als China en India die nog volop aan het industrialiseren zijn. Er is echter een duidelijk verschil tussen de landen wanneer gekeken wordt naar de ontwikkeling van de uitstoot per inwoner. In de Verenigde Staten en de EU laat de uitstoot sinds 1990 een duidelijke dalende lijn zijn. De uitstoot nam in die periode met 12-18 procent af. In India groeide de uitstoot per inwoner met niet minder dan 100 procent. Een cijfer dat overigens in het niet valt bij de stijging van 227 procent per Chinees.

China absoluut grootste vervuiler

Door het grote aantal inwoners blijft China in absolute termen de grootste vervuiler met een aandeel van maar liefst 29 procent van de wereldwijde CO2-uitstoot. De Verenigde Staten volgen met 16 procent, terwijl de Europese Unie verantwoordelijk is voor 11 procent. India neemt 6 procent voor haar rekening.

Bron: ec.europa.eu

Foto: Stefan Gara

 

IJzerdump in zee vertraagt klimaatverandering

Dat blijkt uit een grootschalig onderzoek van een team van experts uit twaalf verschillende landen. Het onderzoek werd woensdag gepubliceerd in het wetenschappelijke tijdschrift Nature. Algen nemen CO2 op Het team stortte zeven ton ijzersulfaat in een gebied van zestig kilometer breed in de Zuidelijke Oceaan bij Antarctica, waar de ijzerniveaus zeer laag zijn. Het ijzer is een voedingsstof voor algen, waardoor deze binnen een week enorm in aantal toenamen. Deze algen zuigen CO2 in zich op en nemen dit mee naar beneden wanneer zij na ongeveer drie weken sterven. Het onderzoeksteam observeerde de algen een maand, om te concluderen dat minstens de helft naar dieptes van meer dan een kilometer waren gedaald. Een substantieel deel was zelfs naar de bodem op 3800 meter diepte gezonken. Er kon geconcludeerd worden dat de CO2 hierdoor eeuwenlang uit de atmosfeer kan blijven, waardoor de klimaatverandering vertraagd wordt. Geo-engineering Deze zinktechniek is een voorbeeld van geo-engineering, het bewust ingrijpen in het functioneren van de aarde om klimaatverandering tegen te gaan. Geo-engineering is niet onomstreden, omdat er twijfels zijn over de bijwerkingen die de technieken hebben op bijvoorbeeld de zeedieren. “De tijd is gekomen om ons te differentiëren,” zegt Victor Smetacek, de Duitse hoofdauteur. “Sommige technieken zijn gevaarlijker dan anderen. Niks doen is waarschijnlijk de slechtste optie.” Meer experimenten nodig Volgens Smetacek kan de techniek hoogstens een gigaton CO2 per jaar opbergen. De jaarlijkse wereldwijde uitstoot is acht tot negen gigaton, waarvan vier gigaton zich in de atmosfeer ophoopt. “Onze techniek kan net het verschil maken, waardoor de klimaatverandering niet uit de hand loopt”, stelt Smetacek. Daarnaast is de zinktechniek goedkoper dan andere geo-engineering technieken. Er zijn wel meer experimenten nodig, over een langere periode, om te bepalen of de techniek goed genoeg werkt en om de bijwerkingen te kunnen onderzoeken. Onze techniek kan net het verschil maken, waardoor de klimaatverandering niet uit de hand loopt.Victor Smetacek, hoofdauteurBron: Reuters en Guardian Foto: Cubagallery