Het Nederlandse klimaatbeleid is wispelturig, stelt energiereus RWE. Daarom zijn bedrijven minder bereid te investeren. Biomassa is een van de pijlers van het klimaatakkoord van 2019; nu, net een jaar later, trekken de regeringspartijen hun handen ervan af. “De overheid wijkt af van wat er in het klimaatakkoord is afgesproken”, zegt RWE.
Natuurlijk is de afbouw van biomassasubsidies pijnlijk voor RWE, dat bezig is om zijn Nederlandse kolencentrales om te bouwen tot biomassacentrales. Zij willen het bijstoken van biomassa juist uitbreiden, want zonder biomassa hebben die centrales geen toekomst. Maar is de overheid echt rigoureus van mening veranderd, of heeft het bedrijf het klimaatakkoord misschien verkeerd uitgelegd?
Laten we het klimaatakkoord er eens bij pakken. Daarin valt te lezen dat de inzet van biomassa noodzakelijk is om de klimaatdoelen te halen, nu en richting 2030 en 2050. Het uitgangspunt is wel dat die biomassa duurzaam is en dat we het zo hoogwaardig mogelijk moeten gebruiken. Duurzame biomassastromen zijn schaars en daar moeten we richting 2030 al rekening mee houden. Partijen moeten dus ook inzetten op biomassa-vrije alternatieven voor alle toepassingen. Verbranden van biomassa voor het opwekken van elektriciteit is in het klimaatakkoord niet meer dan een tijdelijke oplossing.
Ook het SER-advies van vorige week werd in het klimaatakkoord aangekondigd. Heel veel nieuws bevatte dat advies niet; biomassa speelt nog steeds een rol in het halen van de klimaatdoelen. De manier waarop is alleen wat concreter geworden: zoveel mogelijk als grondstof, bijvoorbeeld voor de chemiesector, zo min mogelijk als energie.
Energie bungelt in elke waardepiramide onderaan, dus dat dat als een laagwaardige toepassing gezien wordt is niet gek. En als je iets laagwaardig noemt, dan is het ook niet gek dat je daar op een gegeven moment geen subsidie meer in stopt. Iedereen die het klimaatakkoord heeft gelezen kan niet anders dan tot die gevolgtrekking komen. Toch lijkt die conclusie voor sommige energiebedrijven als een verrassing te komen. Dat biomassa altijd gegarandeerd duurzaam geproduceerd moet zijn, daar is niemand tegen. Dat biomassastromen schaars zijn en dus nuttig gebruikt moeten worden, onderschrijven de energiebedrijven ook. Dat we nu concrete afspraken maken over wat hoogwaardig is en wat niet, is geen 180 graden draai, maar een logische vervolgstap.
