Een zonnepaneel is op het eerste gezicht erg duurzaam. Hij produceert tijdens zijn gehele levensduur immers grote hoeveelheden schone energie. Maar aan het eind van zijn levensduur is een zonnepaneel ineens niet zo duurzaam meer: dan is het elektronisch, soms giftig, afval.
Het is al mogelijk om zonnepanelen te recyclen, maar onderzoekers van het Georgia Institute of Technology en de Purdue University hebben nu een eenvoudigere manier gevonden. De belangrijkste vernieuwing is het gebruik van een andere materiaal voor het substraat, het omhulsel van de zonnepaneel, en een organische halfgeleider.
Cellulose
De onderzoekers ontwikkelden voor het substraat een materiaal dat dezelfde lichtdoorlatende eigenschappen heeft als het traditioneel gebruikte glas, maar in tegenstelling tot het glas wel makkelijk te recyclen is. Dit materiaal, ‘cellulose nanomaterial’, is gebaseerd op cellulose, een stof die veel voorkomt in planten.
Het nanomateriaal lost op in water van kamertemperatuur, waardoor de verschillende onderdelen loskomen en gemakkelijk kunnen worden gerecycled. Het is handig om de zonnepanelen zo te kunnen recyclen, maar hoe zit het dan met de giftige bestanddelen? Ook hier vonden de onderzoekers iets op.
Halfgeleider
Als energieproducerend bestanddeel gebruikten de onderzoekers een zogenaamde organische halfgeleider. Onderzoek naar organische halfgeleiders is relatief nieuw; commerciële zonnepanelen gebruiken meestal silicium als energieproducerend bestanddeel. Zonnepanelen gebaseerd op organische halfgeleiders hebben nog een erg laag rendement, maar zijn wel veelbelovend omdat ze goedkoop en hernieuwbaar zijn.
De zonnepanelen uit het onderzoek hebben een rendement van 2,7 procent. Ter vergelijking: zonnerciële zonnepanelen hebben een rendement van gemiddeld 15 procent. Het verhogen van het rendement is dan ook de volgende stap van de onderzoekers.
Bron: Cleantechnica
Foto: Wikipedia
