Dat is wel een bedrag van ruim $570 mrd (€420 mrd) per jaar. Een vorige week gepresenteerde analyse op het World Economic Forum (WEF) wijst dat uit.
Wereldwijd is er jaarlijks een investering van $5.000 mrd in infrastructuur noodzakelijk om te kunnen voldoen aan de behoeften van de groeiende wereldbevolking. Zonder een aanvullende investering van $700 mrd om deze investeringen te verduurzamen zal de aarde opwarmen met circa 4 graden Celsius. Mét investeringen kan de opwarming worden beperkt tot 2 graden Celsius – een grens die alsnog een 50 procent kans geeft op onomkeerbare klimaatverandering.
Van deze $700 mrd zou het overgrote deel van $570 mrd uit de private sector moeten komen. In haar rapportage ‘Green Investment Report 2013” acht het World Economic Forum het haalbaar dat overheden de overige $130 mrd aan investeringen kunnen doen.
Totaal wordt binnen de OECD-landen een bedrag van naar schatting $71.000 mrd aan investeringskapitaal beheerd. De fractie van $570 mrd vormt ongeveer 0,8 procent van het totaal. Met $326 mrd zijn de grootste investeringen nodig in vastgoed en industrie.
Aantrekkelijke rendementen
Om de investeringskloof te overbruggen is leiderschap nodig, zo stellen de samenstellers van het rapport. Zowel bij overheden, internationale instellingen en investeerders uit het bedrijfsleven. Het WEF wijst er daarbij op dat de kosten van het niet verduurzamen van de infrastructuur op de lange termijn vele malen hoger zijn dan de relatief lage extra investeringskosten.
Het WEF benadrukt dat de G20-landen moeten inzien dat het verduurzamen van de economie de enige optie is om groei en ontwikkeling wereldwijd te waarborgen. Regeringen, en internationale organisaties zullen er alles aan moeten doen om investeringsbelemmeringen op te heffen en duurzame investeringen te bevorderen. Dat brengt onder andere met zich mee dat fossiele brandstofsubsidies beëindigd moeten worden, de handel in groene technologie niet belemmerd moet worden en investeringen in klimaatbeheersing zullen moeten toenemen. Overheden zullen nieuwe financiële- en investeringsinstrumenten moeten ontwikkelen om private investeerders aan zich te binden.
Private investeerders zullen op hun beurt hun koudwatervrees moeten overwinnen: duurzame infrastructuur levert aantrekkelijke rendementen op en het risico kan worden beperkt. Investeerders zouden niet moeten wachten tot het ‘perfecte beleidskader’ is ontwikkeld: samenwerking en informatie-uitwisseling tussen investeerders en een actieve rol richting overheden om het investeringsinstrumentarium te ontwikkelen houden de risico’s beheersbaar.
Bron: World Economic Forum
Foto: A. Meins
