Lieuwe Jan Hettema 19 februari 2013, 10:19

ETS gered, maar nog niet buiten levensgevaar

De Europese Commissie mag ingrijpen op de kwakkelende Europese CO2-markt, zo heeft het Europees Parlement besloten.

5695283219 d82c2c9a81 b e1361265411584

Het voorstel van de Europese Commissie om het veilen van CO2-rechten, het zogenoemde backloading, uit te stellen, werd door een krappe meerderheid van de milieucommissie van het Europees Parlement aangenomen. “Het ETS is nu gered, maar nog niet buiten levensgevaar,” meldt D66-Europarlementariër Gerben-Jan Gerbrandy na de stemming.

De toekomst van het Emission Trading Schedule (ETS) heeft niet alleen veel invloed op de Europese economie, maar op die van de hele wereld. “Nu moeten Parlement en Europese Commissie grote druk op lidstaten uitoefenen om ook snel tot een standpunt te komen,” aldus Gerbrandy. “Dat is nog een hele klus, want veel lidstaten willen niets weten van het uitstellen van de veiling.” Naast Nederland zijn onder andere Frankrijk en Groot-Brittannië ook voorstander van uitstellen.

“Het uiteindelijke doel is natuurlijk het verminderen van de uitstoot van broeikasgassen,” vervolgt Gerbrandy. “Als dat niet lukt met het huidige ETS, dan zullen we het oude idee van een CO2-belasting weer uit de kast moeten halen. De lidstaten zullen zich dat moeten realiseren. De tijd van uitstellen is voorbij.”

Opluchting

Collega-parlementariër Judith Merkies is opgelucht na de stemming. “Nu ingrijpen is erg belangrijk om zekerheid te geven aan bedrijven en te tonen dat we nog steeds ambitieus zijn op het vlak van klimaatbeleid,” aldus de PvdA’er. Ook zij benadrukt dat het ETS nog niet is gered. “Instemming door het Europees Parlement is echter hard nodig om het beschadigde vertrouwen in het ETS, als een van de belangrijkste instrumenten van het Europese klimaatbeleid, te bevestigen.”

Gerbrandy vindt dat de Europese Commissie nu snel met structurele oplossingen moet komen. “Het ETS kan bijvoorbeeld worden toegepast op meer sectoren en ook het verhogen van de doelstelling voor emissiereducties kan de CO2-prijs weer doen stijgen.” Ook moet onderzocht worden of een herziening van de jaarlijkse reductiefactor, het beperken van de toegang tot internationale credits en verschillende prijsbeheermechanismen zoden aan de dijk zet.

Een andere mogelijkheid is het uit de markt halen van rechten, een mogelijkheid waar Merkies achterstaat. “Als voorlopige oplossing moet een deel van de uitstootrechten van de markt worden gehaald. Dan weet de industrie waar ze aan toe is en het bevordert innovatieve productiemethoden die minder energie kosten.”

Foto: European Parliament

Is die komkommer wel duurzamer dan die hamburger?

Bananen en komkommers eten is beter voor het milieu dan vlees. Een Frans onderzoek suggereert dat het voordeel wel eens kleiner zou kunnen zijn dan gedacht.  Het wordt er allemaal niet duidelijker op wat duurzaam is als het gaat om voeding. Zo bleek de verfoeide plofkip misschien niet heel diervriendelijk te zijn, maar wel duurzamer dan een biologische kip. Uit onderzoek van het Franse onderzoeksinstituut voor landbouwkunde blijkt nu dat een duurzaam dieet met veel groente, fruit en zetmeelproducten zoals aardappels minder milieuvriendelijk is dan gedacht. Hun centrale bevinding: 100 gram komkommer heeft misschien minder milieu-impact dan 100 gram vlees, maar je moet wel veel meer komkommers eten om dezelfde voedingswaarde te halen.  Daarmee gooien ze de knuppel in het hoenderhok. Normaal komt er bij de productie van vlees veertien keer zoveel CO2 vrij als bij groente en fruit. Kijk je echter naar de hoeveelheid voedsel die mensen moeten eten om evenveel calorieën binnen te krijgen, dan slinkt dit voordeel tot een factor drie. Nuance Professor Michiel Keyzer is directeur van de Stichting Onderzoek Wereldvoedselvoorziening en waarschuwt voor al te snelle conclusies. “Zo simpel ligt het allemaal niet.” Keyzer stelt dat de voedselketen ingewikkeld in elkaar zit. Zelfs voor één komkommer is het moeilijk een milieuvoetafdruk te bepalen. Een biologisch gekweekte komkommer uit Nederland heeft een andere ecologische voetafdruk als hij binnen 12 uur na het oogsten in een Parijs restaurant als garnituur wordt gebruikt en vervolgens in een afvalbak verdwijnt, dan wanneer hij twee dagen later wordt genuttigd door de familie van de komkommerkweker die naast de kwekerij woont.  Keyzer: “Een life cycle analysis per voedselproduct is onontbeerlijk om de totale milieubelasting van dat product te kunnen beoordelen.” Zaken zoals bewaartermijnen, de organisatie van de logistieke keten en het gebruik van pesticiden spelen volgens Keyzer in deze life cycle analysis eveneens een rol.  Verschillen per landBovendien is de totale CO2-uitstoot per productcategorie sterk afhankelijk van productie- en distributieprocessen per land. In Zweden is bijvoorbeeld de emissie per kilo voor groenten, kippenvlees en eieren zo’n 30 keer lager dan die van rundvlees, kaas en vleesproducten. In Zwitserland bleken daarentegen de grootste negatieve milieueffecten veroorzaakt te worden door vers voedsel dat ingevlogen wordt uit andere landen. Andere kritiek op het Franse onderzoek wijst overigens op een mogelijke overschatting in  de hoeveelheid groente en fruit die mensen eten om het gebrek aan vlees te compenseren. Leven en eten wordt er desondanks niet makkelijker op. In elk land ontstaat er een andere optimale mix tussen een gezond en een milieuvriendelijk dieet. Milieu- en gezondheidsbewuste consumenten zullen professionele dataverwerkers moeten worden willen zij de beste dieetbalans kunnen vinden. Foto: Hafiz via Flickr